Daily Archives: July 25, 2011

Ραγδαία αύξηση των νεόπτωχων | κοινωνια | ethnos.gr

Ραγδαία αύξηση νεόπτωχων παρατηρείται στη χώρα μας την τελευταία διετία. Μόνο στον δήμο Αθηναίων την περίοδο αυτή, αυξήθηκαν κατά 340% οι άνθρωποι που ζήτησαν βοήθεια από τα προγράμματα του Ιδρύματος Αστέγων, ενώ τους δύο προηγούμενους μήνες εξυπηρετήθηκαν 650 οικογένειες, επιπλέον, από τις κοινωνικές υπηρεσίες του μεγαλύτερου δήμου της χώρας.

via Ραγδαία αύξηση των νεόπτωχων | κοινωνια | ethnos.gr.

ΠΡΩ.Σ.Κ.ΑΛ.Ο. – Πρωτοβουλία Συνεργασίας για την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία: Η διακήρυξή μας

[…]  Επιλέγουμε το μοντέλο του Μοντραγκόν γιατί :

Απ’ τη μια αντιπροσωπεύει μια θετική πρόταση για την δημιουργία δημοκρατικών κοινοτήτων εργαζομένων. Η δημοκρατία βρίσκει σ’ αυτή την περίπτωση μια πρακτική εφαρμογή. Από την άλλη, είναι ένα σύστημα που λειτουργεί και τούτο αποτελεί μια απόδειξη για την ικανότητα της ανθρώπινης φύσης να διαχειρίζεται περίπλοκες κοινωνικές σχέσεις μέσω δημοκρατικών διαδικασιών. […]

via ΠΡΩ.Σ.Κ.ΑΛ.Ο.: Η διακήρυξή μας.

Η κρίση και η Κοινωνική Αλληλέγγυα Οικονομία | Enet Διάλογοι

[…] είναι αρκετά τα παραδείγματα, και απεριόριστα τα πεδία που θα μπορούσαν να αναπτυχθούν συνεργατικές επιχειρήσεις στα πλαίσια της κοινωνικής αλληλέγγυας οικονομίας (ΚΑΟ) στην Ελλάδα.

Ενδεικτικά ως παραδείγματα, αναφέρω τους γυναικείους αγροτικούς συνεταιρισμούς στην Ελλάδα, οι οποίοι σε μεγάλο βαθμό λειτουργούν με τη φιλοσοφία της ΚΑΟ. Μια ενδιαφέρουσα περίπτωση είναι ο Γυναικείος Αγροτικός Συνεταιρισμός Ανατολικού «Βαλμάδα» (στο Νομό Θεσσαλονίκης), ο οποίος παράγει χειροποίητα παραδοσιακά ελληνικά προϊόντα φτιαγμένα με αγνά υλικά.

Εκείνο όμως που θεωρώ πολύ σημαντικό είναι το γεγονός της ύπαρξης στην Ελλάδα πολλών συλλογικοτήτων, που – ανεξάρτητα από την παρούσα νομική μορφή τους – στήθηκαν και λειτουργούν στηριζόμενοι όχι μόνο οικονομικά, αλλά και ιδεολογικά στις αρχές της ΚΑΟ.

Και πάλι ενδεικτικά αναφέρω μερικές τέτοιες προσπάθειες:

– Η “Συνεταιριστική Παράκαμψη Μεσαζόντων” (ΣΠΑΜΕ), η οποία λειτουργεί παντοπωλείο μέσα από το οποίο προωθείται η πώληση οικολογικών προϊόντων, τα οποία προμηθεύονται απευθείας από τους παραγωγούς χωρίς τη μεσολάβηση μεσαζόντων

– Η “Περιαστικές Καλλιέργειες” (ΠΕΡΚΑ), με δραστηριότητες σε ότι αφορά την ανάπλαση εγκαταλελειμένων εκτάσεων μέσα στον αστικό ιστό και τη μετατροπή τους σε λαχανόκηπους, όπου καλλιεργούν και παράγουν προϊόντα όχι μόνο για τους ίδιους τους καλλιεργητές, αλλά και για ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Η δραστηριότητα αυτή επεκτείνεται και στην προστασία χώρων, όπως τα στρατόπεδα, προκειμένου να αξιοποιηθούν ως θύλακες πρασίνου και να μην τσιμεντοποιηθούν, με πρόσχημα την «αξιοποίηση»

– Οι “Ομοτράπεζοι” με δραστηριότητα, που δεν συνδέει μόνο την βιολογική παραγωγή της υπαίθρου με την πόλη, άμεσα και χωρίς ενδιάμεσους, αλλά δένει μεταξύ τους ανθρώπους της πόλης που ανατρέπουν τις αρνητικές επιπτώσεις του αστικού περιβάλλοντος σε ότι αφορά όχι μόνο το μοντέλο κατανάλωσης των σουπερμάρκετ, αλλά και το μοντέλο μιας καθημερινότητας απομόνωσης και αποξένωσης

– Ο “Σπόρος”, που προωθεί κυρίως το αλληλέγγυο εμπόριο, συμπεριλαμβανομένων και προϊόντων εναλλακτικών προσπαθειών από τη Λατινική Αμερική

– Το “Δίκτυο Ανταλλαγών και Αλληλεγγύης Μαγνησίας”, όπου η εκτίμηση της οποιασδήποτε προσφοράς και ζήτησης στα πλαίσια των ανταλλαγών ανάμεσα στα μέλη του Δικτύου και το μέσο συναλλαγής δεν είναι το ευρώ, αλλά η Τοπική Εναλλακτική Μονάδα (ΤΕΜ).

Περισσότερες πληροφορίες για αυτές τις προσπάθειες μπορεί να βρει κανείς στο ιστολόγιο της Πρωτοβουλίας Συνεργασίας για την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία – ΠΡΩΣΚΑΛΟ (http://prwskalo.blogspot.com).

via Η κρίση και η Κοινωνική Αλληλέγγυα Οικονομία | Enet Διάλογοι.

Marshall Plan για τη «σωτηρία» των τοκογλύφων του Γιάννη Κιμπουρόπουλου | TVXS.gr

Η ευρωκρατία- και ουσιαστικά οι χώρες και οι δυνάμεις που ηγεμονεύουν στην ευρωζώνη- αποκτούν την εξουσία να καθορίσουν και το παραγωγικό μοντέλο της χώρας. Το αν οι Έλληνες θα γίνουν (πράγματι πια) γκαρσόνια, καμαριέρες ή «Κινέζοι» της Ευρώπης θα αποφασίζεται στις Βρυξέλες, στο Βερολίνο ή στο Παρίσι, που θα μπορούν να καθορίσουν τι «περισσεύει» για τους παρίες της ΟΝΕ από τις ανταγωνιστικές τους δραστηριότητες, τι είναι διατεθειμένοι να μοιραστούν με την εγχώρια αστική τάξη.

Μήπως, όμως, πράγματι προκύψει κάποιου είδους ανάπτυξη από αυτή τη δουλική σχέση; Ενδεχομένως ναι. Με το κόστος εργασίας ισοπεδωμένο, τις εργασιακές σχέσεις απορυθμισμένο, τον δημόσιο πλούτο σε τιμή ευκαιρίας και τον κοινωνικό ιστό διαλυμένο σε άτομα και ομάδες που διαγκωνίζονται για μια θέση δουλειάς, μπορεί πράγματι η Ελλάδα να γίνει επενδυτικό Ελντοράντο, ένα αναπτυξιακό «θαύμα» του μέλλοντος. Αλλά με ένα είδος ανάπτυξης δορυφορικό κι εξαρτημένο, βιωσιμότητας αντίστοιχης με το άλλο, το ιρλανδικό θαύμα. Γιατί, ως γνωστόν, το φτηνό το κρέας το τρών’ τα σκυλιά.

via Marshall Plan για τη «σωτηρία» των τοκογλύφων του Γιάννη Κιμπουρόπουλου | TVXS.gr.

Μίκαελ Σλεχτ: Η λύση είναι να αφοπλιστούν οι τοκογλύφοι | TVXS.gr

Το κεντρικό πρόβλημα του ευρώ είναι το γερμανικό μισθολογικό ντάμπινγκ. Οι εργαζόμενοι στη Γερμανία είχαν τα τελευταία δέκα χρόνια πάνω από 4% πραγματική απώλεια μισθού. Σε όλες τις άλλες χώρες του ευρώ υπήρξαν μικρότερες ή μεγαλύτερες αυξήσεις. Το γερμανικό Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών (DIW) διαπίστωσε πρόσφατα ότι στο 40% των εργαζομένων με το χαμηλότερο εισόδημα μειώθηκαν κατά 10% έως και 20%. Και το 75% των νέων θέσεων εργασίας στην τωρινή περίοδο οικονομικής ανάκαμψης αφορούν δανεικούς εργαζόμενους, προσλήψεις ορισμένου χρόνου ή θέσεις φτηνής εργασίας. Αξιοποιείται ο φόβος για να συμπιεστούν οι μισθοί.

Τι σχέση έχει αυτό με το ευρώ;

Με τους χαμηλούς μισθούς μας εξάγουμε πολύ περισσότερα από όσα εισάγουμε. Το πλεόνασμα του γερμανικού ισοζυγίου εξωτερικού εμπορίου την τελευταία δεκαετία ήταν 1,2 τρισεκατομμύρια ευρώ. Τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις στις άλλες χώρες χρεώνονταν όλο και περισσότερο. Πολλά από αυτά τα δάνεια έγιναν στη διάρκεια της κρίσης δημόσιο χρέος.

Και τι μπορεί να γίνει;

Πρέπει να μειωθεί το γερμανικό εξαγωγικό πλεόνασμα. Πρέπει να αυξηθούν οι εισαγωγές και εργασία που σήμερα δαπανάται για εξαγωγικά προϊόντα, πρέπει να αξιοποιείται για αγαθά που τα χρειαζόμαστε στο εσωτερικό της χώρας. Χρειάζεται να ενισχυθεί η εσωτερική αγορά και να αποξηρανθούν οι τομείς φθηνής εργασίας και μισθών πείνας. Όσοι αγωνίζονται σήμερα για νομοθετικά κατοχυρωμένο κατώτατο ωρομίσθιο 10 ευρώ, δεν συμβάλλουν μόνο στη βελτίωση της κοινωνικής κατάστασης στη χώρα μας, αγωνίζονται και για την Ευρώπη. Όσοι αγωνίζονται εναντίον συμβάσεων ορισμένου χρόνου, δανεισμό εργαζομένων και φτηνής εργασίας δεν συμβάλει μόνο στην καταπολέμηση της ανασφάλειας στη χώρα μας, αλλά και στη διάσωση του ευρώ και της ενωμένης Ευρώπης.

via Μίκαελ Σλεχτ: Η λύση είναι να αφοπλιστούν οι τοκογλύφοι | TVXS.gr.