Monthly Archives: August 2011

Οι διαταγές πληρωμών, που είναι ένα βήμα πριν από το κατασχετήριο, θα σημειώσουν αύξηση 60% το 2011 σε σύγκριση με πέρυσι, σύμφωνα με τον πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Προστασίας Δανειοληπτών, Ευάγγελο Κρητικό.
Σε ωρολογιακή βόμβα για την κτηματαγορά, το τραπεζικό σύστημα και για την οικονομία γενικότερα, τείνει να μετατραπεί η αδυναμία χιλιάδων δανειοληπτών να πληρώνουν τις δόσεις των στεγαστικών τους δανείων.
Σύμφωνα με στελέχη της αγοράς, αν η κυβέρνηση δεν αποφάσιζε για δεύτερη φορά να δώσει αναστολή στους πλειστηριασμούς για χρέη μέχρι 200.000 ευρώ, τότε περισσότερα από 50.000 κατοικίες θα έβγαιναν στο σφυρί την ίδια μέρα.
Κάτι τέτοιο, ωστόσο, εκτός από το γεγονός ότι θα δημιουργούσε υπερπροσφορά ακινήτων, από την άλλη θα προκαλούσε τεράστια προβλήματα στις τράπεζες καθώς οι αγοραστές δεν είναι πολλοί την περίοδο αυτή. Ετσι, αφενός χιλιάδες δανειολήπτες θα έμεναν χωρίς σπίτι και αφετέρου τα τραπεζικά ιδρύματα θα γέμιζαν τα χαρτοφυλάκιά τους με ακίνητα που δεν θα μπορούσαν να πουλήσουν.

http://www.triklopodia.com/2011/07/50000-katoikies-sti-zoni-tou.html

Howard Wachtel: Greece’s Woes: So Goes the Euro

[extracts]

In 1996 I wrote in an article, “Maastricht: A Bridge Too Far” (SSRN), that “political leaders and opinion elites have found another use for Maastricht [i.e. the euro]: A device to force EU countries to undertake structural economic adjustment.” (The euro was formally commissioned at a 1991 meeting in this quiet, southern Netherlands town, by the river Maas, bordering on Belgium and Germany.)

It was always very problematic to try to unite within a single currency countries of disparate economic condition. Informed views were divided about whether a euro project that tried this was subject to instability and potential catastrophic failure. There was a debate about whether it was best to wait until countries, wanting to become part of the euro, achieved more parity in their fundamental economic status. The counter was that imposing the euro would produce this convergence more rapidly. This was uncharted economic terrain, and it was known that the countries that potentially could not absorb the harsh medicine were in the periphery, mostly Mediterranean countries.

The reason why it is difficult to unite vastly disparate economies is that becoming part of the euro means giving up two major tools of economic adjustment: interest rates and exchange rates. The one – interest rates – reflects the internal price of money; foreign exchange rates are money’s external price. So surrendering sovereignty over both means a country gives up control over the price of its money. Interest rates are essentially established by the European Central Bank (ECB) and exchange rates by the market for euros vis-avis other currencies.

With domination of the ECB assumed and assured to be in the hands of Germany and France, peripheral countries such as Greece are doomed to have interest and exchange rates set by those powerful economies, suited to their conditions, but not to Greece’s.

The financial systems of Greece and other peripheral countries did not show symptoms of this problem, because financial transfers from the core to the periphery were robust enough to postpone their onset. When those transfers were no longer large enough to camouflage the underlying structural tension, financial markets reacted. Remember Greece was initially turned down in its quest to become part of the euro when it was launched in 1999 and wasn’t admitted until two years later precisely because it diverged too far from any convergent criteria. Even when it entered in 2001 there were serious reservations expressed about its qualifications.

More importantly, in my view, the euro project was the European elite’s wedge into the dismantling of the social market, that unwritten contract between national governments and their citizens. With the end of the cold war no longer constraining European governments from having to fulfill their social contract, finding a supranational solution to weakening this contract was attractive when national politics made it difficult.

via Transnational Institute | Greece’s Woes: So Goes the Euro.

Susan George: End financial control of European governance

extracts from the interview

[…]

Who do you think is responsible for the crisis?

It’s the financial sector plus local politicians plus European politicians plus of course the Lisbon Treaty and European Central Bank structures that keep the Euro zone in an economic straight-jacket.

Nobody forced the French and German banks to buy so much Greek debt. The financial markets just assumed that Greek bonds were the same as German bonds: now they’ve figured out that Greek bonds are Greek and they’re determined to get back as much money as possible at the highest interest rates possible regardless of social costs.

And plenty of European governments clearly govern on behalf of their financial sector. But they are playing with fire and can yet blast open the Euro zone, at which point all bets are off.

What are the structural problems with the Euro that have contributed to the crisis?

I am a fervent European, so I want the Euro to last, but we don’t currently have the economic and social machinery to go with it. We have a common currency but don’t have a common fiscal, economic or social policies. Instead of increasing taxes, governments are competing to reduce them as in Ireland with its 12.5% corporate tax rate.

We have a ridiculous European budget, no Europe-wide taxes, no tax on financial transactions. World-wide transactions just on currencies markets are now at an astronomical $4.000.000.000.000 a day. Even if you taxed that at only 1/10.000 it would bring in $400 million a day. You could solve a lot of problems with that kind of money!

The European Central Bank is the obstacle to success, not the Euro

The European Central Bank is the obstacle to success, not the Euro per se. The ECB doesn’t lend to governments but to banks, at 1% or less, and then banks lend to governments—short term Greek and Irish debt has “junk” status and is now priced at 20%.

The ECB unlike every other central bank doesn’t issue Eurobonds.So we have government by the banks and the ratings agencies. We need Eurobonds not just to discourage rampant speculation against individual countries but also so that Europe can invest in large ecological and infrastructure projects no country can manage by itself.

Are there other issues in EU’s economic governance that have contributed to the crisis?

One of the reasons we fought so hard in France against the Lisbon Treaty was that it enshrined neoliberal economic policy at the heart of Europe, and set us up for the kind of crises we now face. Now the European Commission wants to examine all individual country budgets before their parliaments vote on them to make sure they meet certain standards. This is a blatant attack on democracy.

Everything under the European Commission is now judged in terms of “competitivity” which includes suicidal competition between European countries themselves. Not everyone can be Germany. In the Euro zone, government spending is still around 50% of GDP but corporations and capital want to get control over as much of that as they can. Once again, we’re being slowly dragged back into the 19th century.

via Transnational Institute | End financial control of European governance.

Euro-crisis exposes flaws of corporate-led European project

[Copied from e-mail circular]

Two years after the world’s biggest financial crisis in decades, the Euro-crisis has revealed that little has been learnt about the need to regulate and control the financial sector.

descriptionEnd financial control of European governance
Interview with Susan George
The Euro crisis is clear evidence that we need to break out of the economic straight-jacket imposed by the Lisbon Treaty, the European Central Bank and the over-powerful financial sector.

 

descriptionGreece’s Woes: So Goes the Euro
Howard Wachtel
The Greek crisis has exposed the fundamental flaws in the Euro project: it stripped countries control over the price of money and allowed political elites to undermine Europe’s post-war social contract.

 

Time for the EU to shut down the casino
Myriam vander Stichele
Until the European Commission shows it has learnt the lessons of the 2008 financial crisis and demonstrates the political will to re-regulate the financial sector, it will be unable to resolve the crises in Greece, Ireland and Portugal

Read more about the Euro crisis on our website

description Whose Crisis? Whose Future?
Susan George

Beyond Bretton Woods
Daphne Wysham, John Cavanagh, Marcos Arruda

The World Crisis – and beyond
Dot Keet

The Euro Crisis Song | video | Business | guardian.co.uk

With each passing day the Euro crisis deepens, spreading to more countries with ever more dramatic consequences. But are you still struggling to understand how we got here? To help you out, we present The Euro Crisis Song – created by the Guardian and Studio 20 NYU

via The Euro Crisis Song | video | Business | guardian.co.uk.

Κώστας Βεργόπουλος: «Γινόμαστε είλωτες, χάνουμε την ελευθερία μας» | TVXS.gr

Ο χρηματοπιστωτικός τομέας δεν είναι πρωτογενές φαινόμενο αλλά δευτερογενές. Είναι συνέπεια, δεν είναι αιτία. Είναι συνέπεια της κρίσης του καπιταλισμού. Τα κεφάλαια δεν βρίσκουν διέξοδο στην οικονομία, στην ανάπτυξη και διαρρέουν από τη σφαίρα της πραγματικής οικονομίας στη χρηματοπιστωτική σφαίρα. Και με αυτό τον τρόπο βρίσκουν εκεί μια απόδοση που δεν θα έβρισκαν στην πραγματική οικονομία. Αλλά αυτό το απόστημα είναι μεν συνέπεια, δεν είναι αιτία, αλλά έχει φουσκώσει τόσο πολύ, που έχει γίνει κυρίαρχο. Υπαγορεύει τις επιλογές του πάνω στην πραγματική οικονομία, πάνω στην κοινωνία, πάνω στη ζωή των ανθρώπων. Πρόκειται για μια βαθιά νοσηρή κατάσταση, γιατί αυτό το απόστημα δεν διέπεται από τις ιδέες της παραγωγής, της ευημερίας του συνόλου των πολιτών -στον ένα ή τον άλλο βαθμό- αλλά έχει καθαρά καταστροφική ροπή. Απ’ ό,τι ξέρουμε και από την ιστορία, η κοινωνία δεν μπόρεσε ποτέ να υπάρξει παρά από τη στιγμή που κατοχύρωσε την έννοια ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να γίνεται δούλος για χρέη. Αυτό έγινε και στην εποχή του Σόλωνα, στην αρχαία Αθήνα. Ε, λοιπόν, σήμερα έχουμε ξαναγυρίσει στην προ Σόλωνος εποχή. Δηλαδή, ο κόσμος βαδίζει ανάποδα. Και αυτό δεν είναι ούτε καν καπιταλισμός. Το καπιταλιστικό σύστημα βρίσκεται σήμερα σε αποδόμηση, αναπτύσσεται η δυναμική της νέας ειλωτείας. Αυτή είναι η νόσος της εποχής μας. Η Ελλάδα είναι το πειραματόζωο που μπαίνει σε αυτό το μακρύ τούνελ.

via Κώστας Βεργόπουλος: «Γινόμαστε είλωτες, χάνουμε την ελευθερία μας» | TVXS.gr.

IOBE: Κυρίαρχη η ανασφάλεια για την απώλεια εργασίας | TVXS.gr

Ακόμα πιο απαισιόδοξοι είναι όμως για τα οικονομικά του νοικοκυριού τους, καθώς η ανασφάλεια για την απώλεια της εργασίας τους, αλλά και η συνεχιζόμενη μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος κυριαρχούν ως τάσεις. Έτσι, οι Έλληνες καταναλωτές είναι και αυτό το μήνα οι πιο απαισιόδοξοι στην Ευρώπη, ενώ ακολουθούν με μεγάλη διαφορά οι Πορτογάλοι, οι Ρουμάνοι και οι Βούλγαροι. Πάντως και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η καταναλωτική εμπιστοσύνη επιδεινώνεται, τόσο στην ΕΕ, όσο και την Ευρωζώνη, (στις -12,4 και -11,2 μονάδες αντίστοιχα).

via IOBE: Κυρίαρχη η ανασφάλεια για την απώλεια εργασίας | TVXS.gr.

Ενα στα 10 σπίτια με κομμένο ρεύμα | Eλλάδα | Ελευθεροτυπία

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία της ΔΕΗ, το 8% των καταναλωτών καθυστερεί να πληρώσει το λογαριασμό περίπου για ένα εξάμηνο, ενώ το 2% δεν πληρώνει τους ληξιπρόθεσμους λογαριασμούς και πέραν του εξαμήνου. Από την επιχείρηση επισημαίνεται ότι από τα 250.000 νοικοκυριά στα οποία λόγω χρεών διέκοψε η ΔΕΗ την παροχή ρεύματος, περίπου 100.000 δεν επανασυνδέθηκαν. Ανάμεσά τους υπάρχουν αρκετές μικρές επιχειρήσεις που κλείνουν. Στελέχη της ΔΕΗ χαρακτηρίζουν «ασύμφορο» το διακανονισμό λέγοντας ότι αν δεν πληρωθούν οι λογαριασμοί εντός τριμήνου, επιβαρύνονται με επιτόκιο 6,5%.

via Ενα στα 10 σπίτια με κομμένο ρεύμα | Eλλάδα | Ελευθεροτυπία.

Απαλλαγή όλων μέχρι το 1997, παραμονές Χρηματιστηρίου | Πολιτική | Ελευθεροτυπία

Χθες ο νομομαθής υπουργός έδωσε τα ρέστα του. Με έκτακτη προσθήκη στο νομοσχέδιο «τροποποίηση της συνταξιοδοτικής νομοθεσίας του Δημοσίου κ.ά.», κόλλησε σε υπουργική απόφαση του 1997 μια παράγραφο γενική, που λέει πως, αν συντρέχουν λόγοι απειλής του τραπεζικού συστήματος, μπορούν να τοποθετούνται εκτάκτως διαθέσιμα του κράτους σε εμπορικές τράπεζες, κατά παρέκκλιση ασφαλώς των κείμενων περιορισμών (φερεγγυότητα τράπεζας, μέχρι 50% των ιδίων της κεφαλαίων κ.ά.).

Μάλιστα, ο κ. Βενιζέλος φύτεψε αυτή την προσθήκη στην υπουργική απόφαση του 1997, δίδοντάς της αναδρομική ισχύ από τότε! Δηλαδή η προσθήκη που θα ψηφιστεί τον Αύγουστο του 2011 (σήμερα πιθανότατα) πρέπει να πιστέψουμε ότι ήταν σε ισχύ από τον Δεκέμβριο του 1997! Δεκατέσσερα χρόνια πίσω… Τέτοια αναδρομικότητα. Ο κ. Βενιζέλος μετά το «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό» του κ. Βουλγαράκη προσθέτει στη «ρήση» αυτή τις λέξεις «συστημικό» και «αναδρομικό».

via Απαλλαγή όλων μέχρι το 1997, παραμονές Χρηματιστηρίου | Πολιτική | Ελευθεροτυπία.

Εκ των υστέρων νομιμότητα! | Πολιτική | Ελευθεροτυπία

Με ρύθμιση της τελευταίας στιγμής, που έφερε στο πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών, ο Ευ. Βενιζέλος έσπευσε χθες στη Βουλή να δώσει νομική κάλυψη στις ενέργειες που ο ίδιος έκανε για τη στήριξη της Proton Bank, με τη σύμφωνη γνώμη της Τραπέζης της Ελλάδος, καθ’ υπέρβασιν του κανονισμού του Γενικού Λογιστηρίου, και αναδρομικά, παρά τη ριζική διαφωνία του διευθυντή τής Δ49 υπηρεσίας και του αρμόδιου εισηγητή.

via Εκ των υστέρων νομιμότητα! | Πολιτική | Ελευθεροτυπία.

Ο Ερωτικός πόθος των μοναχών με off-shores, και άλλα ερωτικά αφηγήματα « Ροΐδη Εμμονές

[…] Το παραπάνω «πόρισμα-φωτιά» αγαπητοί, είναι της εφημερίδας «Τα Νέα» με… ημερομηνία 28 Μαΐου 2010 το οποίο μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο με την ησυχία σας εδώ, έχει τίτλο «Μοναχοί πωλούσαν οικόπεδα και έπαιρναν δάνεια μέσω λιβεριανής οφσόρ»

Έκτοτε αγνοείται η τύχη του «πορίσματος-φωτιά», εάν εσείς βρείτε κάποιο αποτέλεσμα για το τι απέγινε αυτή η υπόθεση, ευχαρίστως να το δημοσιεύσω ζητώντας ταυτόχρονα κι ένα μεγάλο Συγγνώμη.

Προχθές στην εφημερίδα «Το Ποντίκι» σελ. 20 και με τίτλο «Ρασοφόροι με off-shore Λιβερίας!» (όταν και εάν εμφανιστεί στον ιστό θα το αναδημοσιεύσουμε, αλλιώς θα το αντιγράψω…) και με υπότιτλο «Χοντρές μπίζνες και δάνειο από τη Marfin για την αγορά μετοχών της τράπεζας…». Μοναχοί επενδυτές, με off-shore στη Λιβερία και αγορές εκατομμυρίων μετοχών αποδείχθηκαν οι διαχειριστές του ιδρύματος Ορμυλία, το οποίο τιτλοφορείται και ως «Κέντρο Παναγία η Φιλανθρωπινή» (άπιαστοι οι κερατάδες!) που υπάγεται στο αγιορείτικο μοναστήρι Σίμωνος Πέτρας, κάνοντας μάλιστα μπίζνες την ίδια περίπου εποχή που έκανε και η Μονή Βατοπεδίου. Το κείμενο συνεχίζεται με έναν ακόμη χαρακτηριστικό υπότιτλο «Έφριξαν οι ελεγκτές» και κλπ., κλπ.[…]

via Ο Ερωτικός πόθος των μοναχών με off-shores, και άλλα ερωτικά αφηγήματα « Ροΐδη Εμμονές.

Δ. Αντωνιου – 21 ΙΟΥΛΙΟΥ 2011: H ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΗΣ 21-07-2011: Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΕΠΙΣΗΜΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ-MEΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

[…] η κυβέρνηση εξασφάλισε για τους ντόπιους και ξένους πιστωτές της την αποπληρωμή των μέχρι τώρα δανείων, μαζί με τους τόκους, και γι’ αυτό φόρτωσε στο σβέρκο του λαού νέα δάνεια και χρέη για τα επόμενα 30 τουλάχιστον χρόνια, χωρίς βέβαια να υπολογίζει κανείς τα επιπλέον χρωστούμενα που θα προκύψουν όταν το κράτος ξαναβγεί για δανεισμό από τις τοκογλυφικές αγορές.

Από αυτή την άποψη, οι θριαμβολογίες της κυβέρνησης ότι οι αποφάσεις της ΕΕ θα αποφέρουν μια μείωση του χρέους κατά 26,1 δισ. ευρώ, από την αναδιάρθρωση μέσω της επαναγοράς ομολόγων, είναι τουλάχιστον κοροϊδία για το λαό, ο οποίος, για χάρη των ξένων τοκογλύφων και των εδώ πληρωμένων κυβερνητικών brokers των, θα κληθεί τα επόμενα χρόνια να ξεπληρώσει δάνεια μερικών εκατοντάδων δισ. ευρώ και στο όνομα της αποπληρωμής τους θα υποστεί αιματηρές θυσίες και πετσόκομμα δικαιωμάτων, για να γίνουν οι ξένοι κατακτητές και οι ημεδαποί προδότες πιο δυνατοί, οικονομικά και εξουσιαστικά.

Ορολογία της «Χρεοκοπίας»:

Η παραπάνω, επιβαλλόμενη από τους ξένους δανειστές και ερήμην της Ελλάδος «αναδιάρθωση» του χρέους της, επειδή αυτή αναφέρεται στην σε όλο το δημόσιο χρέος της ύψους 350 δις. κατατάσσεται –από την άποψη αυτή- ως «ολική χρεοκοπία» (total, complete default).

Θεωρουμένη όμως η αναδιάρθρωση (χρεοκοπία) του Ελληνικού χρέους, από την άποψη του (αναγκαστικού) «κουρέματος» των ομολόγων στο 79% της ονομαστικής των αξίας και το οποίο («κούρεμα») κατανέμεται επιλεκτικά μεταξύ των διαφόρων δανειστών, η χρεοκοπία κατατάσσεται ως «περιορισμένη», ή «ελεγχόμενη» (restricted, or controlled default).

Αντίθετα η «επιλεκτική» χρεοκοπία (selective default) είναι αυτή που αναφέρεται στην αναδιάρθρωση μέρους μόνο του χρέους, δηλ των ομολόγων που λήγουν σε μια ορισμένη χρονική περίοδο (είχε αρχικά σχεδιαστεί για τα ομόλογα που λήγουν το 2012-15). .
Από τα παραπάνω προκύπτει συνεπώς ότι η επιβαλλόμενη από τους ξένους δανειστές «χρεοκοπία» της Ελλάδος, αποβλέπει στο όφελος των δανειστών κι όχι της Ελλάδος, η οποία ενώ ωφελείται –τυπικά- μόνο 26 δισ. μείωσης του χρέους της, πληρώνει την «ελάφρυνση» αυτή, με απάνθρωπους οικονομικούς όρους, αλλά και με συμφωνηθέντες στην απόφαση της Συνόδου όρους υποθήκευσης περιουσιακών στοιχείων της Ελλάδος που θα αποκαλυφθούν σύντομα κι επίσημα.

Η «μορφή» αυτής της χρεοκοπίας, ως συμπλήρωμα, ή συνέπεια των δύο μέχρι τούδε Μνημονίων, είναι φυσικά απολύτως αντίθετη με αυτήν που πρότεινα επίμονα εγώ –κι άλλοι- με την μορφή της μονομερούς εκ την Ελλάδος επιβαλλόμενη «άρνηση αποπληρωμής» όλου, ή του μεγαλυτέρου μέρους του χρέους της προς τους ξένους δανειστές της –χωρίς κανέναν όρο, δέσμευση, αντάλλαγμα, ή Μνημόνια- επικαλούμενη (η Ελλάς) λόγους «εθνικής ανάγκης και συμφέροντος», επίκληση που είναι απολύτως σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο και την διεθνή νομολογία, ως έκφραση της «εθνικής της κυριαρχίας» (sovereinty), που αποτελεί άλλωστε την βάση του εθνικού και διεθνούς δικαίου. Είναι σημαντικό να σημειώσω εδώ ότι το περιεχόμενο και το αληθές της «εθνικής ανάγκης και συμφέροντος» προβάλλεται αμαχητί από το κυρίαρχο κράτος που την επικαλείται (την Ελλάδα), ενώπιον των διεθνών δικαστηρίων. Στο πλαίσιο αυτό, η μονομερής, από μέρους της Ελλάδος, «άρνηση αποπληρωμής» όλου, ή του μεγαλυτέρου μέρους του χρέους της προς τους ξένους δανειστές της, παρότι φέρει τον χαρακτηρισμό «χρεοκοπία», είναι πραγματικά νομικά ταυτόσημη με την έννοια της Εθνικοποίησης του χρέους της (δηλ. των επενδύσεων και των προσδοκώμενων κερδών (τόκων) επί του χρέους της των ξένων τοκογλύφων).

Το ίδιο δικαίωμα μπορεί να ασκήσει και η ελληνική κυβέρνηση (όχι βέβαια η παρούσα κυβέρνηση των προδοτών) επί όσων περιουσιακών στοιχείων και πλουτοπαραγωγικών πηγών εκποιηθούν σύμφωνα με το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα (2ο Μνημόνιο της 29-06-2010).

via http://zoidosia.blogspot.com/2011/07/21-2011-h-21-07-2011-me.html

Ο νέος αγροτο-ιμπεριαλισμός

Το Διεθνές Ινστιτούτο Έρευνας της Πολιτικής των Τροφίμων διαπιστώνει εδώ και χρόνια μια επικίνδυνη τάση: χώρες όπως η Κίνα και η Ινδία αγοράζουν εκτάσεις γης σε φτωχές χώρες για να διασφαλίσουν αποθέματα τροφίμων.

Πρόκειται για μία εξέλιξη που όπως προειδοποιεί ο ΟΗΕ, εάν συνεχιστεί, δεν αλλάζει μόνον τον γεωπολιτικό χάρτη, αλλά μεσοπρόθεσμα οι φτωχές χώρες θα αντιμετωπίσουν σοβαρό επισιτιστικό πρόβλημα, και κοινωνικές και πολιτικές αναταραχές.

Το Διεθνές Ινστιτούτο Έρευνας της Πολιτικής των Τροφίμων (IFPRI) ονομάζει αυτή τη νέα τακτική «αγροτο-ιμπεριαλισμό». Η τάση αυτή παρατηρείται από το 2007/8 με την κρίση στις τιμές των τροφίμων. Τότε για πρώτη φορά άρχισε η αγορά τεράστιων εκτάσεων καλλιεργημένης γης στις αναπτυσσόμενες χώρες. Το 2010 οι εκτάσεις αυτές άγγιξαν τα 650.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, σύμφωνα με έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας. Πρόκειται για μια τεράστια έκταση μεγαλύτερη από τις εκτάσεις που διαθέτουν οι ΗΠΑ για την καλλιέργεια καλαμποκιού και σταριού.
Σύμφωνα με το IFPRI οι αγοραστές δεν είναι μόνον κράτη, αλλά και οικονομικοί όμιλοι και hedge funds. Οι πιο δραστήριοι σε αυτές τις αγορές είναι εκτός της Κίνας, η Ινδία, οι χώρες του Περσικού Κόλπου, η Ινδία, η Ν. Κορέα και η Σ. Αραβία. Όμως και η ΕΕ ή μάλλον μεμονωμένες ευρωπαϊκές χώρες ενδιαφέρονται επίσης για την αγορά τέτοιων εκτάσεων, επειδή επιθυμούν να διασφαλίσουν καλλιέργειες για παραγωγή βιοκαυσίμων.

via XrimaNews.gr Ο νέος αγροτο-ιμπεριαλισμός.

Κίνδυνος πανικού στις αγορές – Ρεκορ για Χρυσό

Οι ευρωπαϊκοί δείκτες μετοχών έχουν καταγράψει τη μεγαλύτερη πτώση από το 2009. Ο ευρωπαϊκός δείκτης τραπεζών έχει υποστεί κραχ χάνοντας περισσότερο από το 1/3 της αξίας του σε λίγους μήνες ενώ ο αμερικανικός δείκτης τραπεζών τον ακολουθεί στην πτώση. Η μετοχή της Societe Generale βούλιαξε κατά 9% στη φήμη ότι έχασε τους στόχους της για το 2011 εξαιτίας της καταγραφής απωλειών από τη συμμετοχή της στη συμφωνία αναδιάρθρωσης του Ελληνικού χρέους παρέχοντας μία εικόνα από το πιθανό μέλλον των μετοχών και άλλων τραπεζών που θα συμμετάσχουν στο 2ο πακέτο διάσωσης της Ελλάδας.

Το δολάριο βουλιάζει και οι επενδυτές στρέφονται σε ασφαλείς επενδυτικούς παραδείσους όπως το ελβετικό φράγκο, το ιαπωνικό γεν και φυσικά το χρυσό που έχει απογειωθεί σε ιστορικό υψηλό πάνω από τα 1665 δολάρια.

Και πέρα από τα παραπάνω, αυτή τη φορά μαίνεται ένας χρηματοπιστωτικός πόλεμος στην Ευρωπαϊκή αγορά ομολόγων όπου η Ιταλία, η Ισπανία και η Κύπρος κινδυνεύουν με αποκλεισμό τους από τις αγορές κεφαλαίων και ενδεχόμενη ανάγκη προσφυγής τους στο μηχανισμό διάσωσης απειλώντας να κόψουν την Ευρωζώνη στα δύο.

via XrimaNews.gr Κίνδυνος πανικού στις αγορές – Ρεκορ για Χρυσό.

FTD: Η Deutsche Bank θησαυρίζει από την κρίση της Ελλάδας

Η Deutsche Bank, σε συνεργασία με τις τράπεζες HSBC και BNP Paribas, ανέλαβε να παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες για την ανταλλαγή των ελληνικών ομολόγων, όπως ανακοίνωσε χθες το ελληνικό Υπουργείο Οικονομικών.

Για τις υπηρεσίες αυτές οι τράπεζες θα λάβουν πλούσια αμοιβή, καθώς ο όγκος των ελληνικών ομολόγων που θα πρέπει να ανταλλαγούν μέχρι το 2020 ανέρχεται σε 135 δις ευρώ, αναφέρει το δημοσίευμα.

Κάτι ανάλογο είχε συμβεί το 2002, γράφει ο συντάκτης του άρθρου Κarsten Röbisch, όταν η Goldman Sachs ανέλαβε να αποκρύψει το ελληνικό χρέος με αντίτιμο αμοιβή ύψους 300 εκ. δολάρια. Ο επικεφαλής της Deutsche Bank Josef Ackermann, ο οποίος ηγείται επίσης του διεθνούς τραπεζικού συνδέσμου IIF διαπραγματεύτηκε τη συμμετοχή των ιδιωτών πιστωτών στην αντιμετώπιση του ελληνικού χρέους. Η αποστολή είναι δύσκολη ούτως ή άλλως, οπότε την αφήνει κανείς σε επαγγελματίες, όπως η Deutsche Bank, η οποία κατέχει ηγετική θέση στη διαπραγμάτευση ομολόγων.

via XrimaNews.gr FTD: Η Deutsche Bank θησαυρίζει από την κρίση της Ελλάδας.

Η Foxconn προσλαμβάνει ένα εκατομμύριο ρομπότ για να απαλλαχθεί από τους εργαζόμενους

Οι 14 άνθρωποι που έβαλαν τέλος στη ζωή τους το 2010, όπως και το ένα εκατομμύριο των συναδέλφων τους εργάζονταν μέχρι τότε έως και 12 ώρες την ημέρα χωρίς διάλειμμα, χωρίς να μπορούν να μιλούν μεταξύ τους και χωρίς να αμείβονται για τις υπερωρίες.

Από τον περασμένο μήνα οι εργαζόμενοι υποχρεώνονται μάλιστα να υπογράψουν συμβόλαιο «κατά της αυτοχειρίας» προκειμένου οι οικείοι τους να μη μπορούν να διεκδικήσουν αποζημιώσεις σε περίπτωση αυτοκτονίας.

via XrimaNews.gr Η Foxconn προσλαμβάνει ένα εκατομμύριο ρομπότ για να απαλλαχθεί από τους εργαζόμενους.

Άπιαστο όνειρο η δημιουργία οικογένειας για τους νέους Έλληνες | TVXS.gr

Σύμφωνα με στατιστικές έρευνες οι Ελληνίδες αναγκάζονται να μεταθέσουν τη μητρότητα για αργότερα. Το 1975 οι Ελληνίδες αποκτούσαν το πρώτο τους παιδί σε ηλικία 25,9 ετών κατά μέσο όρο, ενώ το 2009 ο μέσος όρος που καταγράφηκε ήταν η ηλικία των 31,1 ετών.

Η χώρα μας έρχεται πρώτη στον αριθμό εκτρώσεων πανευρωπαϊκά και διεκδικεί το παγκόσμιο ρεκόρ εκτρώσεων με 140 διακοπές κύησης ανά 1000 Ελληνίδες. Σε 300.000 υπολογίζονται οι εκτρώσεις ετησίως στο σύνολο του πληθυσμού αν και τα συγκεκριμένα στατιστικά στοιχεία δεν θεωρούνται ασφαλή.

via Άπιαστο όνειρο η δημιουργία οικογένειας για τους νέους Έλληνες | TVXS.gr.

Στη Βουλή η θεαματική αύξηση των παρακολουθήσεων πολιτών | TVXS.gr

Λόγοι δημόσιας ή και εθνικές ασφάλειας χρησιμοποιούνται για την τηλεφωνική παρακολούθηση τουλάχιστον 1.500 ατόμων σε καθημερινή βάση, ενώ κάθε 24ωρο καταγράφονται περίπου 50.000 συνομιλίες. Μάλιστα, όπως σημειώνει το ρεπορτάζ, πολλοί αξιωματούχοι οι οποίοι ασχολούνται με υποθέσεις κοινού εγκλήματος ζητούν οι παρακολουθήσεις να γίνουν για λόγους «εθνικούς», προκειμένου να επιταχυνθούν οι διαδικασίες, αφού σε αυτή την περίπτωση απαιτείται μόνον ένα έγγραφο εισαγγελέως και όχι η «χρονοβόρα» διαδικασία της έκδοσης βουλεύματος από το Δικαστικό Συμβούλιο.

via Στη Βουλή η θεαματική αύξηση των παρακολουθήσεων πολιτών | TVXS.gr.

Ο αμερικανός πρόεδρος παραδίνεται, του Paul Krugman | TVXS.gr

Παρόλα αυτά, μακροπρόθεσμα, οι Δημοκρατικοί δεν είναι οι μόνοι χαμένοι. Αυτό για το οποίο δεν επωμίστηκαν τώρα ευθύνες στους Ρεπουμπλικάνους αμφισβητεί ολόκληρο το κυβερνητικό μας σύστημα. Εξάλλου πώς μπορεί να λειτουργήσει η αμερικανική δημοκρατία αν η πολιτική ορίζεται από όποιο κόμμα είναι περισσότερο προετοιμασμένο να φανεί αδίστακτο και να απειλήσει την οικονομική ασφάλεια της χώρας; Και η απάντηση είναι ότι ίσως δεν μπορεί.

via Ο αμερικανός πρόεδρος παραδίνεται, του Paul Krugman | TVXS.gr.

Λαγκάρντ: «Η δημοκρατία δεν αρέσει πάντα στις αγορές» | Πολιτική | Ελευθεροτυπία

Επεσήμανε ειδικότερα ότι «οι ευρωπαϊκές χώρες τηρούν τις δεσμεύσεις τους, αλλά αυτό παίρνει τον καιρό που χρειάζεται στη δημοκρατία, κάτι που δεν αρέσει πάντα στις αγορές» και κάλεσε τους Ευρωπαίους «να ακολουθήσουν πιστά το σενάριο» για το νέο σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας.

ΣΧΟΛΙΟ: Απελοφιλοσοφίες της ιέριας του ΔΝΤ

via Λαγκάρντ: «Η δημοκρατία δεν αρέσει πάντα στις αγορές» | Πολιτική | Ελευθεροτυπία.