Monthly Archives: March 2013

Πώς συνεισέφερε η ΕΚΤ στο «ELA να δεις» της Κύπρου, του Θοδ.Σκυλακάκη | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα

Το σοβαρότερο όμως ερώτημα όλων, το οποίο αφορά κάθε ευρωπαίο πολίτη είναι πώς μπορεί να αφήνονται κάποιοι θεσμοί τόσο ανεξέλεγκτοι ώστε να μπορούν να δίνουν το 50% του ΑΕΠ μιας χώρας επί 18 μήνες να το διαχειρίζονται κάποιοι ως ιδιωτικό χρήμα, χωρίς έγκριση του κοινοβουλίου και χωρίς ουσιαστικές εξασφαλίσεις (ή για να είμαστε ακριβείς με προφανή από τα γεγονότα έλλειψη εξασφαλίσεων); Να μπορούν δηλαδή να δανείζουν, να δίνουν μικρούς ή μεγάλους τόκους, να επιτρέπουν την απόσυρση καταθέσεων κ.λπ., με χρήματα που δεν είναι ούτε δικά τους, ούτε καν των καταθετών που τους εμπιστεύτηκαν, αλλά σε τελική ανάλυση των φορολογουμένων.

via Πώς συνεισέφερε η ΕΚΤ στο «ELA να δεις» της Κύπρου, του Θοδ.Σκυλακάκη | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα.

Advertisements

Εκστρατεία Πούτιν κατά της ρωσικής ελίτ | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Κομερσάντ το πρόγραμμα της ρωσικής κυβέρνησης για την «εθνικοποίηση της ελίτ» ξεκίνησε τον περασμένο Οκτώβριο. Το πρόγραμμα αυτό αν και υποτίθεται πως εστιάζει στην προσπάθεια αλλαγής της νοοτροπίας των πλούσιων Ρώσων, θεωρείται πως στοχεύει εναντίον της επιρροής των ξένων κυβερνήσεων οι οποίες κατηγορούνται απο το Κρεμλίνο ως υπεύθυνες για υποκίνηση των μαζικών διαδηλώσεων του προηγούμενου χρόνου όπως αναφέρει ανώνυμη πηγή.

via Εκστρατεία Πούτιν κατά της ρωσικής ελίτ | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα.

Zygmunt Mineyko (1940 – 1925) and George Papandreou as family in Greece

When, on the night of September 24/25, 1916, Venizelos safely left Athens and sailed from Piraeus to Crete there to be embraced by the victorious national uprising, the happy Mineyko wrote that “the present moment is the moment of rebirth for Greece”. His reasons for joy were numerous: for instance there was information from Lesbos about the enthusiastic reception for Papandreou and Stanislaus Mineyko by the local population. Here is Zygmunt Mineyko’s description of the events. “Mr. Papandreou, sent by Venizelos, assisted by Satnislaw Mineyko disembarked in Mitilini, where he got in touch with the young patriots, armed them, and in a bold attack on the garrison imprisoned the majority of the soldiers. During the night the remainder tries to arrest my son-in-law and son to frustrate their activity but without success […]. My son who stayed in the town with one of the insurgents, being attacked by the soldiers fires back with a pistol from behind a tree […]. Next day, all the authorities, both military and civilian, together with the island’s whole population, gathered in the public square to witness the proclamation of manifesto by Mr. Papandreou. He was commander-in-chief of the uprising and during his excellent speech he inspired the crowds to declare King Constantine dethroned as a traitor and a republican government established on the island of Lesbos. The royal insignia on soldiers’, officers’ and police’ uniforms were removed and abased”.

via Zygmunt Mineyko (1940 – 1925) and George Papandreou as family in Greece.

Παναγιώτου: Η Κύπρος είναι ήδη έξω από το Ευρώ | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα

Έγγραφο του 2009 της αμερικανικής πρεσβείας δείχνει πως οι ΗΠΑ θεωρούσαν προβληματική την Κύπρο λόγω της μεταφοράς ρωσικών κεφαλαίων στο νησί. Ένα ακόμα έγγραφο του 2011 δείχνει πως ο ίδιος ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν ζητούσε να μπει τέλος στους φορολογικούς παραδείσους που στερούν εισόδημα από το ρωσικό κράτος. Ήθελε λοιπόν και ο Πούτιν να χτυπήσει αυτό το κομμάτι της Κύπρου. Έχουμε λοιπόν μια σύμπνοια Γερμανίας, Ρωσίας και ΗΠΑ στο θέμα της Κύπρο. Η Γερμανία λοιπόν δεν είχε κανένα εμπόδιο μπορούσε να το κάνει όπως ήθελε, όποτε ήθελε.

via Παναγιώτου: Η Κύπρος είναι ήδη έξω από το Ευρώ | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα.

Η θλιβερή Κομισιόν, ο γερμανικός λαγός και η τορπίλη στον Ευρωπαικό Μηχανισμό Σταθερότητας | left.gr

Με άλλα λόγια, ο κ.Ντέισενμπλουμ έθαψε, μια και έξω, την απόφαση του ευρωπαικού συμβουλίου κορυφής του Ιουνίου 2012, σύμφωνα με την οποία οι 17 ηγέτες της ευρωζώνης διαχώριζαν την κρίση χρέους από τις τραπεζικές κρίσεις με την χορήγηση άμεσης ρευστότητας στις τράπεζες αυτές από το Ευρωπαικό Μηχανισμό (ταμείο) Σταθερότητας (ΕΜΣ-ESM), χωρίς η βοήθεια αυτή να επιβαρύνει το δημόσιο χρέος των χωρών που εμφανίζουν αυτή τη τραπεζική κρίση. «Όχι», κατηγορηματικό λοιπόν, του κ.Ντέισενμπλουμ στην άμεση και ουσιαστική ενοποίηση των τραπεζών μέσω της ανακεφαλαιοποίησης από το ΕΜΣ. «Όχι» δηλαδή της Γερμανίας, αφού ο κύριος αυτός συνιστά, με τι δηλώσεις του, τον «λαγό» του Βερολίνου στην ευρωζώνη.

via Η θλιβερή Κομισιόν, ο γερμανικός λαγός και η τορπίλη στον Ευρωπαικό Μηχανισμό Σταθερότητας | left.gr.

BBC News – Cyprus and the eurozone’s survival

One reason why the Cypriot bailout debacle matters – perhaps the main reason – is that it shows how far the eurozone is from the kind of solidarity which many believe essential to the currency union’s long-term survival.

A simple solution to Cyprus’s financial woes was on offer to eurozone governments. That would have been a 10bn euro direct injection of equity capital into Cyprus’s weak banks by the European Stability Mechanism (ESM).

This would, in effect, have turned Cyprus’s two biggest banks, Bank of Cyprus and Laiki, into the property of the entire eurozone; and it would have prevented the 10bn euros becoming an unsustainable liability of the financially overstretched Cypriot state.

This solution, of the ESM bypassing the balance sheets of national governments and directly recapitalising banks, was already rejected by finance ministers when a number of Spanish banks were close to collapse last year.

What was agreed for Spain is that up to 100bn euros would be lent to the Spanish state, for the purposes of strengthening its banks – with this 100bn euros, as it is drawn down, swelling the national debt.

But if eurozone finance ministers did not want to become direct shareholders in Cypriot banks, via the ESM, why didn’t they replicate what they had done for Spain and simply lend what Cyprus’s banks need to the government in Nicosia?

Well, it was felt that – unlike the case of Spain – the Cypriot state could not afford all the extra debt.

Cyprus required 17bn euros of financial help in total, with 7bn euros needed to finance the government itself, plus the 10bn euros for the banks.

This 17bn euros of loans from the eurozone and International Monetary Fund would have taken Cyprus’s national debt to 145% of its GDP, or economic output, which was seen by eurozone finance ministers as unsustainably high.

Also, as I have mentioned before, the German government did not want to lend to bail out the Russian money-launderers and tax avoiders who it believes are the owners of vast deposits in Cypriot banks.

All of which explains why the finance ministers insisted that 5.8bn euros of the needed 17bn euros should come from a levy on deposits in Cypriot banks.

Anyway, that is the logic of how eurozone finance ministers forced a bailout package on Cyprus that neither its politicians or people can or have accepted.

But what is odd about the behaviour of the finance ministers is that they did not apparently see how damaging their actions would be in relation to the perceived ability of the eurozone to thrive and survive.

Quite apart from creating the dangerous precedent that savers and lenders to banks will incur serious losses as and when those banks get into difficulties – which undermines efforts to rebuild confidence in the Spanish and Italian banking systems (see here) – it also shows that one of the presumed “sine qua nons” of the rehabilitation of the eurozone, a so-called banking union, is a distant dream.

There are two sides to a banking union. There is central supervision and regulation of eurozone banks, to stop them behaving in the way that those in Ireland, Spain and Cyprus did – or so recklessly that they come close to bankrupting the state.

This control and monitoring aspect of banking union is gradually being implemented, with the European Central Bank becoming the supreme supervisor of eurozone banks.

The other side of banking union is the pooling of national resources to rescue any bank, anywhere in the eurozone, that is close to collapse (or to close down the relevant bank if that seems the better option).

What the mess in Cyprus shows is that eurozone governments are a million miles from feeling comfortable about using their taxpayers’ money to sort out the problems of banks outside of their home countries.

The German government, in particular, is adamant that it will not allow the ESM, the eurozone’s rescue fund, to invest directly in banks in Ireland, or Spain or Cyprus, or any other part of the eurozone.

To be clear, the 10bn euros needed by Cyprus’s banks is a rounding error in relation to the resources of the European Stability Mechanism or of the German state.

But it is not the quantum of money that is the issue for Angela Merkel and her government. It is the principle, that eurozone solidarity has very clear financial limits.

And what many will fear, with some justification, is that Germany has set those limits in a way that sustains a serious existential threat to the eurozone.

via BBC News – Cyprus and the eurozone’s survival.

Europe’s Sham Banking Union | Re-Define

While it is easy to think of weak banks in sovereigns with strong economies, it is almost impossible to visualize a scenario where banks thrive in a troubled home economy. Even under the best case scenario of the on-going banking union discussions, weak sovereigns and troubled banks will stay locked in a dance of death.

Yet, European policy makers continue to waste their time on something that is now a banking union in name only. Focusing on providing low-cost funding support to troubled sovereigns as they undergo structural adjustment may be a better use of their scarce time and resources.

via Europe’s Sham Banking Union | Re-Define.

The Cyprus bailout isn’t all bad: here are four silver linings | Sony Kapoor | Comment is free | guardian.co.uk

Importantly, Cyprus has once and for all demonstrated that those hoping that a “banking union” will be the panacea that gets us out of this mess are deluding themselves. The dream that the European Stability Mechanism will come to the aid of banks in troubled economies without invoking guarantees from the sovereign is dead. Better to face harsh reality than live in cloud cuckoo land.

via The Cyprus bailout isn’t all bad: here are four silver linings | Sony Kapoor | Comment is free | guardian.co.uk.

Η θλιβερή Κομισιόν, ο γερμανικός λαγός και η τορπίλη στον Ευρωπαικό Μηχανισμό Σταθερότητας | left.gr

Με άλλα λόγια, ο κ.Ντέισενμπλουμ έθαψε, μια και έξω, την απόφαση του ευρωπαικού συμβουλίου κορυφής του Ιουνίου 2012, σύμφωνα με την οποία οι 17 ηγέτες της ευρωζώνης διαχώριζαν την κρίση χρέους από τις τραπεζικές κρίσεις με την χορήγηση άμεσης ρευστότητας στις τράπεζες αυτές από το Ευρωπαικό Μηχανισμό (ταμείο) Σταθερότητας (ΕΜΣ-ESM), χωρίς η βοήθεια αυτή να επιβαρύνει το δημόσιο χρέος των χωρών που εμφανίζουν αυτή τη τραπεζική κρίση. «Όχι», κατηγορηματικό λοιπόν, του κ.Ντέισενμπλουμ στην άμεση και ουσιαστική ενοποίηση των τραπεζών μέσω της ανακεφαλαιοποίησης από το ΕΜΣ. «Όχι» δηλαδή της Γερμανίας, αφού ο κύριος αυτός συνιστά, με τι δηλώσεις του, τον «λαγό» του Βερολίνου στην ευρωζώνη.

via Η θλιβερή Κομισιόν, ο γερμανικός λαγός και η τορπίλη στον Ευρωπαικό Μηχανισμό Σταθερότητας | left.gr.

«Καταλήστευση» της Λαϊκής – Δισεκατομμύρια «έφυγαν» για Ελλάδα | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα

Ονόματα και στοιχεία που αποδεικνύουν την καταλήστευση που στήθηκε σε βάρος της Λαϊκής Τράπεζας από ανθρώπους που βρίσκονταν εκ των έσω, δήλωσαν στην κυπριακή Βουλή ότι κατέχουν, ο πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της, Αντρέας Φιλίππου και τα μέλη του Μάριος Χατζηγιαννάκης και Νίκος Χατζηνικολάου, οι οποίοι ανέλαβαν τα ηνία της τράπεζας τον περασμένο Ιούνιο, όταν πλέον αυτή βρισκόταν στο χείλος του γκρεμού. Η Βουλή ζητά τώρα επίμονα τα στοιχεία με τα στελέχη της τράπεζας να εκφράζουν φόβους για τη ζωή τους σε περίπτωση που αποκαλύψουν ονόματα και πράγματα.

via «Καταλήστευση» της Λαϊκής – Δισεκατομμύρια «έφυγαν» για Ελλάδα | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα.

Στο στόχαστρο της κυπριακής κυβέρνησης ο κεντρικός τραπεζίτης | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα

Ο κ. Χάσικος απέδωσε ευθύνες στον Π.Δημητριάδη εάν όντως «πέταξαν» καταθέσεις από τις κυπριακές τράπεζες από τις 15 Μαρτίου που παραμένουν κλειστές. Ο υπουργός Εσωτερικών της Κύπρου σημειώσε, πάντως, ότι παρά τα προβλήματα πρέπει να συνεργαστεί η κυβέρνηση με τον κεντρικό τραπεζίτη για να ανοίξουν οι τράπεζες.

via Στο στόχαστρο της κυπριακής κυβέρνησης ο κεντρικός τραπεζίτης | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα.

Η κρίση βλάπτει την υγεία σε Ελλάδα και ευρωπαϊκό νότο | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα

Υπάρχει σαφές ζήτημα άρνησης της πραγματικότητας για τις επιπτώσεις της κρίσης στην υγεία, παρά το ότι είναι πολύ προφανείς. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει θεσμική υποχρέωση να αξιολογήσει τις επιπτώσεις των σχεδίων που εφαρμόζει στην υγεία, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει κάνει καμία μελέτη για όσα προκαλούν τα μέτρα λιτότητας που επιβάλλει η τρόικα», σημείωσε ο Μάρτιν Μακί εκ του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για τις Πολιτικές και τα Συστήματα Υγείας, το οποίο στηρίζεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.

via Η κρίση βλάπτει την υγεία σε Ελλάδα και ευρωπαϊκό νότο | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα.

Τρίτη πιο φτωχή χώρα στην ΕΕ η Ελλάδα | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα

Η έρευνα του IW προσδιόρισε τη φτώχια βασιζόμενη σε τέσσερις βασικούς δείκτες: τη σχετική εισοδηματική φτώχια, η οποία πλήττει όσους διαθέτουν εισόδημα κάτω από το 60% του μέσου όρου της χώρας στην οποία ζουν, την υποκειμενική εισοδηματική φτώχια, που βασίζεται στην ατομική εκτίμηση, τον λεγόμενο παράγοντα της στέρησης (χαμηλό επίπεδο διαβίωσης) και τέλος την οικονομική στενότητα, η οποία δείχνει το βαθμό επάρκειας του εισοδήματος ενός νοικοκυριού.

via Τρίτη πιο φτωχή χώρα στην ΕΕ η Ελλάδα | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα.

Περιοδικό Άρδην – Εφημερίδα Ρήξη – Η Κύπρος απέναντι στο διεθνές σύστημα και τις ανίκανες “ελίτ”

Πολλοί επιχείρησαν να ερμηνεύσουν την στάση της Ρωσίας από τη θέληση του Πούτιν να επαναπατρίσει τα ρωσικά κεφάλαια όπως φάνηκε να υπαινίσσεται το ανδρείκελο του ο Μεντβέντεφ…. Ωστόσο, και μία τέτοια εκδοχή δεν μπορεί να απαντήσει ικανοποιητικά σε μια επιλογή μεγάλης σημασίας και στρατηγικού βάθους. Μια τέτοια στάση μπορεί να την ερμηνεύσει μόνο το μεγάλο παιχνίδι το οποίο παίζει η Ρωσία με τη Γερμανία που αποτελεί τον μεγαλύτερο αγοραστή των υδρογονανθράκων της, με τις ΗΠΑ και ίσως ακόμα και με την Τουρκία. Η Ρωσία φαίνεται να αποδέχεται την εκχώρηση της Κύπρου στη γερμανική :και αμερικανική ζώνη επιρροής σε μια νέα μίνι Γιάλτα με αντικείμενο την Κύπρο τουλάχιστον. Προφανώς, κάποια άλλα ανταλλάγματα προσδοκά ή έχει ήδη αποσπάσει από τους Γερμανούς και τους Αμερικανούς όπως π.χ. η πρόσφατη απόφαση των ΗΠΑ να μην αναπτύξει αντιβαλλιστικούς πυραύλους στα σύνορα με την Ρωσία. Ή ακόμα μπροστά στην προσέγγιση της Κύπρου με το Ισράηλ μπορεί να απαιτεί μια αποκλειστική ηγεμονία, όπως έχει μάθει από την εποχή των τσάρων και του Στάλιν.

via Περιοδικό Άρδην – Εφημερίδα Ρήξη – Η Κύπρος απέναντι στο διεθνές σύστημα και τις ανίκανες “ελίτ”.

Περιοδικό Άρδην – Εφημερίδα Ρήξη – Είναι πόλεμος!

Η Κύπρος, όμως, δεν είναι μια οποιαδήποτε περίπτωση στο χάρτη της Ευρώπης, δεν είναι απλά ένα μικρό κρατίδιο στην εσχατιά της. Είναι το κλειδί της ανατολικής Μεσογείου. Κανένα άλλο κράτος –που σχεδόν το μισό του έδαφος είναι υπό κατοχή από τουρκικά στρατεύματα- δεν συνδυάζει τόσους παίκτες:

η οικονομία του εξαρτάται σε μέγιστο βαθμό από το ρωσικό κεφάλαιο,

ανήκει στην πολιτική σφαίρα επιρροής των ΗΠΑ και της Μ. Βρετανίας –που διατηρεί και στρατιωτικές βάσεις στο νησί,

συμμετέχει στην Ευρωζώνη, την νομισματική ένωση, όπου ηγεμονεύει η Γερμανία,

έχει στρατηγικό σύμμαχο για την ενέργεια το Ισραήλ,

η Κίνα επιδιώκει να αποκτήσει και αυτή παρουσία, με μαζικές αγορές ακινήτων, έως σήμερα, και

βέβαια, την Ελλάδα, τη «μητέρα-πατρίδα», με οικονομία διαλυμένη και απόλυτα υποταγμένη στο γερμανικό κεφάλαιο.

via Περιοδικό Άρδην – Εφημερίδα Ρήξη – Είναι πόλεμος!.

Η Κυπριακή κρίση: Mια νέα φάση της ευρωπαϊκής κρίσης. Του Αντώνη Λιάκου | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα

Η τρίτη παράμετρος αφορά μερικά γενικά αλλά όχι λιγότερο σημαντικά χαρακτηριστικά του Ευρωπαίου πολίτη. Ο «μέσος» πολίτης είναι ταυτόχρονα εργαζόμενος, μισθωτός, αλλά και μικροκαταθέτης ή/και μικρομερισματούχος. Και το παρόν και το μέλλον του, δηλαδή και το εισόδημά του αλλά και τα ασφαλιστικά του ταμεία, εξαρτώνται ταυτόχρονα τόσο από τους μισθούς όσο επίσης και από την ασφάλεια και την απόδοση των καταθέσεων και τα μερίσματα μετοχών και ομολόγων. Αρα οι πολίτες της Ευρώπης (όπως άλλωστε και όλου του ανεπτυγμένου κόσμου) είναι διφυή οικονομικά υποκείμενα, τα οποία υπάγονται σε διαφορετικές επιδιώξεις και αντικρουόμενες λογικές. Στις γενικευμένες συνθήκες αποσταθεροποίησης και καθοδικής πορείας της Οικονομίας δεν μπορείς να διασώσεις τον μισθό σου, αν δεν ακολουθήσεις μια πολιτική που βάζει σε ρίσκο ή επηρεάζει τη σταθερότητα του νομίσματος, τις καταθέσεις ή τις μετοχές. Από την άλλη, για να σώσεις τις αποταμιεύσεις σου και το ταμείο σου, θα πρέπει να συναινέσεις σε μια πολιτική περιορισμού των κρατικών δαπανών, εισοδηματική μείωση και περιορισμό των κοινωνικών υπηρεσιών.

Πρόκειται για ένα δίλημμα που κάθε επιλογή το επαναλαμβάνει με δυσμενέστερους όρους. Αν δεν καταλάβουμε αυτή τη δομική αντινομία δεν θα καταλάβουμε πώς σχετίζεται η σημερινή κρίση με μια δομική αμφιθυμία των πολιτών, η οποία εκφράζεται με αντιφατικές πολιτικές συμπεριφορές (λ.χ. θέλω το ευρώ αλλά όχι τη λιτότητα). Η κυρίαρχη ευρωπαϊκή πολιτική βασίζεται πάνω σε αυτή την αμφιθυμία, γι” αυτό και δεν αμφισβητείται παρά στις χώρες τις περιφέρειας, και εκεί εν μέρει, όχι συνολικά. Η σύγχρονη διακυβέρνηση εξασφαλίζει συναίνεση μέσω αυτής της αμφιθυμίας. Τη μετασχηματίζει σε παθητικό στοιχείο ιδεολογικής ηγεμονίας. Αν στην Κύπρο η αμφιθυμία μετατράπηκε σε ομοθυμία και καταψηφίστηκε η απόφαση της συνόδου κορυφής, αυτό οφείλεται στην κατάργηση του διλήμματος. Η υπονόμευση του διλήμματος από αυτούς που το εγγυώνται, είναι ο συντελεστής εκείνος που κάνει την κυπριακή κρίση υπογείως αποσταθεροποιητική για την Ευρώπη. Γι’ αυτό επίσης συνιστά μια νέα φάση της ευρωπαϊκής κρίσης.

via Η Κυπριακή κρίση: Mια νέα φάση της ευρωπαϊκής κρίσης. Του Αντώνη Λιάκου | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα.

Το ΧΩΝΙ – Προειδοποίηση – βόμβα προς Ελλάδα από τον Β. Πούτιν: “Προσέξτε μην γίνετε Κύπρος”

Ο Ρώσος πρόεδρος αναφερόταν στην απόρριψη της ρωσικής πρότασης από την Κύπρο για την κατασκευή και διαχείριση του τερματικού σταθμού φυσικού αερίου στο Μαρί ένα έργο το οποίο αρνήθηκε να δώσει στη Ρωσία η προηγούμενη κυπριακή κυβέρνηση παρά το γεγονός ότι η Ρωσία είχε σταθεί δίπλα στην Κύπρο και την είχε δανειοδοτήσει με 2,5 δισ. ευρώ για αν αποφύγει το πρώτο Μνημόβιο για τα δημοσιονομικά της.

via Το ΧΩΝΙ – Προειδοποίηση – βόμβα προς Ελλάδα από τον Β. Πούτιν: “Προσέξτε μην γίνετε Κύπρος”.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ: Τι αντιπροσωπεύει στ’ αλήθεια το «όχι» της Κυπριακής Βουλής;

Αυτό αντιπροσωπεύει το «όχι» των πολιτικών κομμάτων της Κυπριακής Βουλής. Είπαν «όχι» σε κάτι που θα εξέθετε την λεηλασία των χρημάτων του κυπριακού λαού από μια συμπαιγνία ολιγαρχών της τραπεζικής οικονομίας και της πολιτικής. Και με την τήβεννο του δήθεν πατριώτη, με φανφάρες πατριδοκάπηλου στόμφου, αυτοί που έχουν υπογράψει προκαταβολικά το ξεπούλημα του νησιού, ετοιμάζονται να φορτώσουν τα 5,8 δις ευρώ στις πλάτες των νοικοκυριών και των εργαζομένων της Κύπρου. Άλλωστε, ακούσατε κανέναν από δαύτους να αξιώνει την μη πληρωμή των λύτρων που επέβαλε το Eurogroup; Όχι βέβαια. Όλοι τους εμφανίζονται τώρα να αγωνιούν για το που θα βρεθούν τα 5,8 δις ευρώ για να παραμείνει η Κύπρος στην ευρωζώνη.

via ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ: Τι αντιπροσωπεύει στ’ αλήθεια το «όχι» της Κυπριακής Βουλής;.

Κύπρος: Η ανατομία μιας αποσταθεροποίησης, του Γιάννη Βαρουφάκη | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα

Τη στιγμή της κατάρρευσης ενός τέτοιου ζεύγους, ανεξάρτητα από τα αίτιά της, το Eurogroup, είχε και έχει πέντε εναλλακτικές:
(1) Να μεταφερθούν οι ζημίες (κράτους-τραπεζών) εξ ολοκλήρου στους φορολογούμενους των πλεονασματικών χωρών μέσα από μία διαδικασία εξόντωσης των φορολογούμενων (και ιδίως των μικρομεσαίων) των πτωχευμένων χωρών οι οποίοι φορτώνονται επισήμως τεράστια δάνεια τα οποία η κοινωνική τους οικονομία (ιδίως υπό καθεστώς ακραίας λιτότητας) δεν θα μπορέσει να αποπληρώσει ποτέ (με αποτέλεσμα τη μόνιμη ύφεση και τη διόγκωση του ποσοστού χρέους).
(2) Να μεταφερθούν οι ζημίες (κράτους-τραπεζών) εξ ολοκλήρου στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα υπό όρους εξόντωσης των φορολογούμενων (και ιδίως των μικρομεσαίων) των πτωχευμένων χωρών οι οποίοι φορτώνονται επισήμως τεράστια δάνεια τα οποία η κοινωνική τους οικονομία δεν θα μπορέσει να αποπληρώσει ποτέ (με αποτέλεσμα τη μόνιμη ύφεση).
(3) Να κουρευθούν οι πιστωτές των κρατών και/ή των τραπεζών που πτώχευσαν.
(4) Να κουρευθούν οι τραπεζικές καταθέσεις.
(5) Μια συνολική λύση που δεν αφορά μόνο το συγκεκριμένο ζεύγος αλλά που χτυπάει την Κρίση στη ρίζα της σε όλα τα κράτη-μέλη ταυτόχρονα (π.χ. με έναν τέτοιο τρόπο)

via Κύπρος: Η ανατομία μιας αποσταθεροποίησης, του Γιάννη Βαρουφάκη | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα.

Το “μοντέλο” που έκαψε την Κύπρο | Newsroom | Newsroom

Το φάντασμα της χρεοκοπίας… α λα Lehman Brothers, χτύπησε ακαριαία τη Λευκωσία. Αλλά δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία, αφού οι ρίζες της κρίσης είναι κοινές, από την Αθήνα και τη Μαδρίτη, έως τη Λισαβόνα, το Δουβλίνο και τη Ρώμη… που φλέγεται. Κυριαρχούσε για καιρό στις πιο απλές συζητήσεις: «Πήραν από μισθούς και συντάξεις, από φόρους και επιδόματα, πετσόκοψαν τις κοινωνικές παροχές, σε λίγο θα βάλουν χέρι στις καταθέσεις». Και έγινε… στην Κύπρο, παρά τις διαβεβαιώσεις για το αντίθετο.

Του Κώστα Σαρρή

Πριν μερικούς μήνες η κεντροαριστερή κυβέρνηση Χριστόφια προσέφυγε επισήμως στο μηχανισμό στήριξης ανοίγοντας το δρόμο για μνημόνιο… αλά κυπριακά.

Ο νέος πρόεδρος Ν. Αναστασιάδης δεν έκλεισε ούτε μήνα από την εκλογή του και όλα στο κοινοβούλιο της Κύπρου είναι οριακά. Παρά τους όρκους αποκήρυξης Αναστασιάδη (και Μέρκελ) ότι δεν πρόκειται να «κουρευτούν» οι καταθέσεις, συμφώνησε στο Eurogroup να μπει χέρι στις καταθέσεις παράλληλα με «πρόγραμμα λιτότητας». Προφανώς με τη συγκατάθεση του υπ. Οικονομικών Γ. Στουρνάρα και του πρωθυπουργού Αντ. Σαμαρά που έδωσαν το “ok” στο Eurogroup.

Στη Λευκωσία δεν δούλεψε η απεγνωσμένη επί μήνες αναζήτηση εναλλακτικών «σωσιβίων» δανεισμού σε Ρωσία και Κίνα ώστε να αποφύγει η Κύπρος το… μοιραίο.

Η κυπριακή χρεοκοπία αποτελεί γροθιά στη “φιλολογία” που έχει χρησιμοποιηθεί κατά κόρον -και χρησιμοποιείται ακόμα- στην Ελλάδα από τις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών. Πολύ περισσότερο η απόφαση να μην πειραχτούν οι πιστωτές (μεγαλομέτοχοι τραπεζών και πάσης φύσεως  «επενδυτές»), αλλά να πληρώσουν οι μικροκαταθέτες προκαλώντας αναμπουμπούλα σε όλη τη ζώνη του ευρώ και τις αγορές.

Αβεβαιότητα που οφείλεται κυρίως στους φόβους πυροδότησης αλυσιδωτών αντιδράσεων, όχι μονάχα σε στεγνά τραπεζικό ή οικονομικό επίπεδο, αλλά συνολικά πολιτικά και κοινωνικά σε μια ασταθή περιοχή, όπως έχει γίνει η Ευρώπη. Γι’ αυτό και τα παζάρια δίνουν και παίρνουν μπας και “χρυσωσουν το χάπι” της λιτότητας και της ανοιχτής κλοπής σε όσους δεν φταίνε για την κρίση

Πέτρα γύρω από το λαιμό

Μέχρι και η εφημερίδα Financial Times που είναι πολύ κοντά σε αυτά τα κυκλώματα αντιδρά: «Αντιμέτωποι με ένα κράτος μέλος που πνίγεται, αντί να πετάξουν ένα σωσίβιο, οι ηγέτες προτίμησαν να τυλίξουν μια πέτρα γύρω από το λαιμό του», σημειώνει το κύριο άρθρο των FT τη Καθαρά Δευτέρα.

«Με μη βιώσιμα δημόσια οικονομικά και ένα τραπεζικό τομέα περίπου επτά φορές το ΑΕΠ της χώρας, η ψυχρή επιλογή ήταν μεταξύ αναδιάρθρωσης κρατικού χρέους και επιβολής ζημιών στους πιστωτές των τραπεζών. Η επιλογή του δεύτερου ήταν η σωστή. Αλλά αντί να αναδιαρθρώσουν τις τράπεζες με το απαραίτητο (δυστυχώς) τίμημα για τους πιστωτές, αυτό το πακέτο πληρώνει το τίμημα χωρίς το όφελος».

Οι τρεις τελευταίες κυβερνήσεις, τόσο του Γ. Παπανδρέου και Λ. Παπαδήμου, όσο και η κυβέρνηση συνεργασίας του Αντ. Σαμαρά έχουν ένα κοινό μοτίβο στις εξηγήσεις τους, που περιστρέφεται σε μια δήθεν «ελληνική ιδιαιτερότητα» με μπόλικη ιδεοληψία και μάτσο στερεότυπα.

Τα γεγονότα στη Λευκωσία έδειξαν πόσο σαθρή είναι αυτή η προσέγγιση. Η Κύπρος έφτασε στο χείλος του γκρεμού μολονότι δεν διαθέτει «μεγάλο δημόσιο τομέα», όπως κραυγάζουν οι απολογητές των Μνημονίων στην Ελλάδα, ούτε «τεράστιο δημόσιο χρέος» (61% του ΑΕΠ), ούτε επειδή έχει «έλλειμμα ανταγωνιστικότητας», ή «πολλούς τεμπέληδες δημόσιους υπάλληλους».

Έφτασε σε τέλμα επειδή μια χούφτα τραπεζίτες και μεγαλοεπιχειρηματίες φίλοι τους (σε άμεση διασύνδεση με «συναδέλφους» τους στην Ελλάδα) άφησαν πίσω τους τεράστιες «μαύρες τρύπες» για τα δεδομένα της κυπριακής οικονομίας, τις οποίες καλούν τώρα να πληρώσει ο απλός κόσμος.

Όπως έγινε σε όλη την ευρωζώνη και σε όλο τον πλανήτη, καθώς η παγκόσμια οικονομία κατρακυλά ξανά στην ύφεση, μετά το τέλος της φούσκας των «τοξικών» χρεών και των ακινήτων πριν μια 5ετία.

“Τοξικά” ανοίγματα

Στην περιοχή μπορεί να μην υπήρχαν αμερικανικά subprime, υπήρχαν όμως τα «τοξικά» ανοίγματα στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανιών, της ΝΑ Ευρώπης και της παρευξείνιας γειτονιάς, μεγάλων τραπεζών και επιχειρήσεων, οι οποίες σε συνδυασμό με τις φούσκες των δανείων του ιδιωτικού τομέα (σε Ελλάδα και Κύπρο) δημιούργησαν το «τοξικό μείγμα» που καλείται να πληρώσει ο απλός κόσμος (σε Αθήνα και Λευκωσία).

Φανταστείτε το συμβολισμό: Το β’ 6μηνο του 2012, στο τιμόνι της Ε.Ε., ήταν η Κύπρος, το χρεοκοπημένο σήμερα «Σίτι της Ν.Α. Μεσογείου» και τότε έλεγαν πως η κατάσταση είναι υπό έλεγχο.

Η κρίση, όμως, που υπόβοσκε, ξέσπασε κι απλώθηκε γρήγορα. Αφορμή αποτέλεσε το «κανόνι» που έσκασε στην Κυπριακή Λαϊκή Τράπεζα (Cyprus Popular Bank), πρώην Μαρφίν-Λαϊκή Τράπεζα (Mafin Popular Bank) συμφερόντων Ανδρέα Βγενόπουλου.

Η Λαϊκή Τράπεζα επί διοικήσεως Βγενόπουλου, προχώρησε σε αθρόες επενδύσεις ελληνικών ομολόγων και σε μεγάλα πιστωτικά ανοίγματα στην Ελλάδα που αποδείχθηκαν εξαιρετικά επισφαλή.

Αυτό είχε ως συνέπεια να δημιουργηθεί μια τεράστια «μαύρη τρύπα» ύψους 1,8 δισ. ευρώ (10% του ΑΕΠ), την οποία χρεώνεται ο «διασώστης της τελευταίας στιγμής», το κυπριακό δημόσιο.

Το κουβάρι ξετυλίχτηκε και κάπως έτσι έφτασε το κυπριακό «ντόμινο» να κοστίζει 17 δισ. ευρώ (σχεδόν το 100% του ΑΕΠ) για να καλυφτούν οι κεφαλαιακές ανάγκες των τραπεζών στη Μεγαλόνησο.

Από την υπογραφή της συμφωνίας για τον αερομεταφορέα Από την υπογραφή της συμφωνίας για τον αερομεταφορέα Υπενθυμίζεται ότι ο νυν υπουργός Ανάπτυξης Κ. Χατζηδάκης στην κυβέρνηση Σαμαρά που ηγείται των φιλοδοξιών για εσπευσμένες ιδιωτικοποιήσεις (μέσω του σκανδαλώδους ΤΑΙΠΕΔ), είναι ο ίδιος υπουργός επί κυβερνήσεως Καραμανλή που «πέρασε» την Ολυμπιακή στον Ανδρέα Βγενόπουλο για να μην είναι «κρατικό μονοπώλιο».

Από τον περασμένο Οκτώβριο η νέα Ολυμπιακή, «Olympic Air», που λειτουργούσε σε συνεχή συρρίκνωση για μια διετία περίπου, από τότε που την αγόρασε ο Α. Βγενόπουλος, πωλήθηκε στην μέχρι πρότινος ανταγωνίστρια της εταιρεία Aegean Airlines σε ποσοστό 100% έναντι του ποσού των 72 εκατ. ευρώ, δημιουργώντας ένα… «ιδιωτικό μονοπώλιο».

Εκδίκηση της Ιστορίας

Όμως, η εκδίκηση της ιστορίας είναι μερικές φορές πιο δυνατή ακόμα κι από τον πιο ισχυρό υπουργό ή τραπεζίτη.

Ο Ανδρέας Βγενόπουλος της MPB, είναι πλέον στην Κύπρο… επικηρυγμένος, ακόμα κι από τους πιο πιστούς του φίλους, στα ανώτατα κλιμάκια της οικονομικής και πολιτικής σκακιέρας, που του άνοιξαν τις πύλες του κυπριακού τραπεζικού συστήματος.

Ωστόσο, δεν πρόκειται για μια «ιδιαίτερη, μεμονωμένη περίπτωση». Έτσι ακριβώς λειτουργεί κεντρικά ο τραπεζικός τομέας που αποχαιρέτησε το 2012 ως τη χρονιά με τα πιο καραμπινάτα τραπεζικά σκάνδαλα, πέντε χρόνια από το χρηματοπιστωτικό κραχ (από το σκάνδαλο Libor, έως τα σκάνδαλα φοροδιαφυγής και μαγειρέματος ισολογισμών στυλ Deutsche Bank και το ξέπλυμα βρόμικού χρήματος).

Πριν σχεδόν πέντε χρόνια ο Α. Βγενόπουλος τάραζε τα νερά του κόσμου του χρήματος, θέτοντας φιλόδοξους στόχους:

«Στόχος είναι να υλοποιηθεί μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια η εντολή και δέσμευση του στρατηγικού μετόχου του Ντουμπάι και η MPB να καταστεί η μεγαλύτερη τράπεζα στην ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Ευρώπης».

Το διεθνές περιοδικό «The Banker» (ο Τραπεζίτης) των Financial Times είχε επιλέξει τη Marfin Popular Bank ως “Τράπεζα της Xρονιάς” στην Κύπρο για το 2010, ενώ το site της τράπεζας αναφέρει πως «ο νέος Όμιλος Marfin Popular Bank επεκτείνει τη δραστηριότητά του στις αγορές της Ρωσίας, της Ουκρανίας, της Ρωσίας, της Μάλτας και της Εσθονίας, εξασφαλίζοντας έτσι παρουσία σε 11 χώρες, με πάνω από 500 καταστήματα».

Τόμπολα!

Τώρα, η τράπεζα «θαύμα», μετατράπηκε στη Νο 1 «προβληματική». Πρόσφατα, μάλιστα, άλλαξε επωνυμία σε Cyprus Popular Bank. Δεν υπάρχει καν η λέξη Marfin, ενώ ο Α. Βγενόπουλος που καυχιόταν το 2007 για τους υψηλούς στόχους, στα τέλη του 2011 πήδηξε από το καράβι πριν αυτό βουλιάξει.

Μαζί του ακολούθησαν και δυο πιο πιστοί του συνεργάτες, ο Ευθύμης Μπουλούτας, τελευταίος διευθύνων σύμβουλος και ο Ηρακλής Κουνάδης, πρώην μέλος του διοικητικού συμβουλίου της τράπεζας.

Ο Μπουλούτας έφυγε, μάλιστα, κατά 2,7 εκατ. ευρώ πλουσιότερος, αφού εκτός από τις ετήσιες απολαβές του ύψους 1,166 εκατ. ευρώ, πήρε επιπλέον ποσό 1,543 εκατ. ευρώ, το οποίο έλαβε με την παραίτησή του ως αποζημίωση(!).

Μέχρι και το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters το ρίχνει στο καλαμπούρι:

«Το τοπίο άρχισε να ξεκαθαρίζει… Το 2010 ο όμιλος Marfin Investment Group (MIG), κατέγραψε ζημιές ύψους 1,8 δισ. ευρώ κι έκτοτε κυκλοφορεί ένα ανέκδοτο στην Αθήνα. Τα αρχικά MIG αντιπροσωπεύουν πλέον τη φράση Money is Gone (τα χρήματα χάθηκαν)».

Και φυσικά δεν ξεχνιέται ότι η Marfin Popular Bank ενεπλάκη στο σκάνδαλο του Βατοπεδίου.

Το «κανόνι» της Λαϊκής Τράπεζας ήταν ζήτημα χρόνου να ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου στην Κύπρο, που διαφημίζονταν ως «καταφύγιο ασφάλειας καταθέσεων» όταν ξέσπαγε πριν 3 χρόνια η κρίση στην Ελλάδα.

Η προηγούμενη κυβέρνηση του ΑΚΕΛ άνοιξε το καπάκι για περαιτέρω μέτρα λιτότητας και περικοπές κοινωνικών δαπανών φέρνοντας πιο κοντά την χρεοκοπία. Μια «γραμμή» που κλιμακώνει ο διάδοχος του Χριστόφια στην κυπριακή προεδρία, Ν. Αναστασιάδης.

Φαύλος κύκλος

Το καλοκαίρι του 2011 ένα πρωτοφανές -για τα κυπριακά δεδομένα- κύμα απεργιών και διαδηλώσεων ξεδιπλώθηκε, ενάντια στις άγριες περικοπές, που άγγιξαν το 50% του προϋπολογισμού (σχεδόν 20% του ΑΕΠ), με αφορμή την τραγωδία της ναυτική βάση της Εθνικής Φρουράς στο Μαρί που προκάλεσε το θάνατο 13 ανθρώπων.

Μέτρα που διαιωνίζουν το φαύλο κύκλο της ύφεσης. Το περασμένο καλοκαίρι η ανεργία ανέβηκε στο 9,5% και το ΑΕΠ συρρικνώθηκε κατά 1,2%, με τον τότε πρόεδρο της Δημοκρατίας, Δημήτρη Χριστόφια να χάνει σε δημοτικότητα δραματικά.

Τώρα, σύμφωνα με στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας τον Φεβρουάριο ο αριθμός των εγγεγραμμένων ανέργων ανήλθε στις 46.109 άτομα, σε σχέση με 45.933 τον περασμένο μήνα και 37.874 τον Φεβρουάριο του 2012. Η ετήσια αύξηση είναι της τάξης του 21,7%. Τα μεγαλύτερα ποσοστά ανεργίας καταγράφονται στις ηλικίες μεταξύ 30 με 39 ετών.

Το ΑΕΠ της Κύπρου το δ’ τρίμηνο του 2012 βούλιαξε 3% σε ετήσια βάση και αναμένεται χαμηλότερα το α’ τρίμηνο του 2013.

Κεντρική Τράπεζα Κύπρου Κεντρική Τράπεζα Κύπρου “Η σκληρή ειρωνεία είναι ότι ακόμα και με αυτή τη ληστεία των καταθετών για να πληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών οι οποίες παραμένουν στα χέρια ιδιωτών, ακόμα και με τα δάνεια ΕΕ-ΔΝΤ για την αποπληρωμή των δανειστών της κυβέρνησης, η ύφεση θα είναι τόσο ισχυρή στην Κύπρο ώστε ο στόχος της τρόικας να κατέβει ο λόγος του δημόσιου χρέους προς το ΑΕΠ δεν θα επιτευχθεί”, σχολιάζει ο οικονομολόγος Μάικλ Ρόμπερτς. “Έτσι, η Γερμανία και οι υπόλοιποι μάλλον θα πρέπει να επανεξετάσουν την Κύπρο, με μια ακόμη επίσκεψη, είτε για άλλη μια ληστεία ή για μια περαιτέρω μεταφορά κεφαλαίων”.

Εκτός από την όξυνση της οικονομικής κρίσης και των αδιεξόδων, η πολιτική και κοινωνική πόλωση είναι πλέον μπροστά, όσο κι αν οι ιθύνοντες διαβεβαιώνουν ότι «τα χειρότερα της κρίσης είναι πίσω».

Έχουν τόση αξιοπιστία, όση όταν διαβεβαίωναν στην Κύπρο ότι δεν θα βάλουν χέρι στις καταθέσεις και τώρα τις «κουρεύουν» με την ψιλή, δημιουργώντας προηγούμενο σε όλη την ευρωζώνη.

Την Ισπανία ποιος θα την σώσει; Τον κολοσσό της Ιταλίας ποιος θα τον διασώσει;

Το ιταλικό χρέος χτύπησε ρεκόρ όλων των εποχών στα 2,022 τρισ. ευρώ (πάνω από 6 φορές  το ελληνικό χρέος), εν μέσω έντονης πολιτικής αβεβαιότητας.

Ενα εκρηκτικό κοκτέιλ που κάνει ολόκληρη ολόκληρη την ευρωζώνη να τρίζει ξανά… με μια πέτρα στο λαιμό.

k.sarris@eleftherotypia.net

via Το “μοντέλο” που έκαψε την Κύπρο | Newsroom | Newsroom.