Monthly Archives: February 2014

Πέτρος Ανταίος: Πώς ιδρύσαμε την ΕΠΟΝ | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα

Η δική μας γενιά είχε την ατυχία να ζήσει την προεφηβική και την εφηβική της ηλικία με το καθεστώς της φασιστικής δικτατορίας της 4ης Αυγούστου του 1936. Οι πρώτες πληγές της γενιάς μας ήταν η γελοιότητα αυτού του καθεστώτος με τους μελανοχίτωνες της ΕΟΝ* και με τον τρίτο ελληνικό πολιτισμό, αλλά και οι τραγικές καταστάσεις, η φυλακή της Ακροναυπλίας, τα νησιά όπου έστελναν εξορία όσους αγωνίζονταν κατά της 4ης Αυγούστου. Από τότε άρχισε να ωριμάζει μέσα μας μια συμπάθεια προς τους ανθρώπους εκείνους που σήκωσαν το ανάστημά τους ενάντια στη δικτατορία του Μεταξά.

Αυτό, για μας τους νέους, ήταν το πρώτο κάλεσμα. Με την είσοδο των Γερμανών στην Ελλάδα είδαμε έκπληκτοι ένα καταπληκτικό πράγμα: να επιστρέφουν καθημαγμένοι από τρία-τέσσερα χρόνια Ακροναυπλίας ή εξοριών οι κομμουνιστές της εποχής, φυματικοί οι περισσότεροι. Έφταναν στα τέλη Μαΐου-αρχές Ιουνίου του 1941 στην Αθήνα και χωρίς μια ανάσα άρχισαν να μπαίνουν στον αγώνα της αντίστασης. Αυτό, πραγματικά, μας κέρδισε, ήταν η πρώτη συναισθηματική φόρτιση για να αποδεχθούμε καταρχήν τους κομμουνιστές. Εμείς, μια ομάδα νέοι από τη Μυτιλήνη, είχαμε φτιάξει μια καθαρά αντιδικτατορική ομάδα, το «Ξύπνημα» και βγάζαμε με έναν πρωτόγονο πολύγραφο το περιοδικάκι μας που επίσης λεγόταν Ξύπνημα. Η ομάδα αυτή, στην ακμή της, αποτελείτο από 50-60 ανθρώπους, φοιτητές, υπαλλήλους, εργαζόμενους.

via Πέτρος Ανταίος: Πώς ιδρύσαμε την ΕΠΟΝ | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα.

Advertisements

Tough austerity measures in Greece leave nearly a million people with no access to healthcare, leading to soaring infant mortality, HIV infection and suicide – Europe – World – The Independent

In a damning report on the impact of spending cuts on the Greek health system, academics found evidence of rising infant mortality rates, soaring levels of HIV infection among drug users, the return of malaria, and a spike in the suicide count.

Greece’s public hospital budget was cut by 25 per cent between 2009 and 2011 and public spending on pharmaceuticals has more than halved, leading to some medicine becoming unobtainable, experts from Oxford, Cambridge and the London School of Hygiene and Tropical Medicine (LSHTM) said.

via Tough austerity measures in Greece leave nearly a million people with no access to healthcare, leading to soaring infant mortality, HIV infection and suicide – Europe – World – The Independent.

Ο φιλοναζί συγγενής δύο πρώην προέδρων | Το Κουτί της Πανδώρας

Ο Πρέσκοτ Μπους, παππούς και πατέρας δύο πρώην Προέδρων των Η.Π.Α, διατηρούσε οικονομικές σχέσεις με τους χρηματοδότες του Χίτλερ, που του άνοιξαν το δρόμο προς την εξουσία.

Από τις επιχειρηματικές δραστηριότητες με τους Ναζί, ο Π. Μπους, σύμφωνα με τη Μηχανή του Χρόνου, εξασφάλισε τεράστια κέρδη, πάνω στα οποία στηρίχθηκε η πολιτική δυναστεία της οικογένειας Μπους.

Ως διευθυντής και μεγαλομέτοχος εταιρειών, ο Πρέσκοτ Μπους ξέπλενε στην Αμερική το χρήμα της γερμανικής οικογένειας Τίσεν, η οποία υπήρξε από τους πρώτους και πιο σημαντικούς χρηματοδότες του Χίτλερ στην άνοδό του στην εξουσία.

Η δωρεά των 25.000$ στο νεοϊδρυθέν Γερμανικό Εθνοσοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα στις αρχές της δεκαετίας του ’20, ήταν μόνο η αρχή για τον βιομήχανο και τραπεζίτη Φρίντζ Τίσεν, όπως μαρτυρά και ο τίτλος του βιβλίου του «Εγώ χρηματοδότησα τον Χίτλερ». Τα στοιχεία προέρχονται από ντοκουμέντα που ανακαλύφθηκαν στα Εθνικά Αρχεία της Αμερικής.

Ο Τίσεν διακινούσε τα χρήματα μέσα από ένα διεθνές δίκτυο εταιρειών, που ο ίδιος είχε δημιουργήσει.

Αρχικά, τα κεφάλαια από το Βερολίνο, μεταφέρονταν σε τράπεζα της Ολλανδίας και από εκεί στις ΗΠΑ και πιο συγκεκριμένα στις εταιρείες, όπου ο Πρέσκοτ κατείχε ηγετικό ρόλο.

Εκεί τα κεφάλαια χρησιμοποιούνταν για την αγορά, χρυσού, άνθρακα, καυσίμων και χάλυβα και επέστρεφαν πίσω στη Γερμανία, χρηματοδοτώντας τη Ναζιστική Πολεμική Μηχανή και την κατασκευή θωρακισμένων οχημάτων, μαχητικών αεροσκαφών και πυροβόλων .

Οι «μπίζνες» του Πρέσκοτ Μπους με τον Τίσεν συνεχίστηκαν και μετά την είσοδο των Η.Π.Α. στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έως και το 1942.

Η καταδίκη ως συνεργάτης των Ναζί

Τον Οκτώβριο του 1942 η εταιρεία που διηύθυνε ο Μπους καταδικάστηκε από την κυβέρνηση των Η.Π.Α, ως εμπορικός και χρηματοπιστωτικός συνεργάτης των Ναζί, ενώ εφαρμόζοντας το Νόμο «περί Συνεργασίας με τον Εχθρό» η κυβέρνηση προχώρησε σε κατάσχεση όλων των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας.

Ακολούθησε η κατάσχεση των περιουσιακών στοιχείων δύο ακόμη εταιρειών, στις οποίες εμπλέκονταν ο Μπους, ενώ στις 11 Νοεμβρίου του 1942, επιβλήθηκε εμπάργκο σε μια τρίτη εταιρεία συμφερόντων της οικογένειας του.

Το εμπάργκο αποσύρθηκε το 1951 και ο Πρέσκοτ Μπους, έγινε πλουσιότερος κατά 1.5 εκατομμύρια δολάρια, χρήματα που έως τότε παρέμεναν δεσμευμένα από το Αμερικανικό δημόσιο.

Ένα χρόνο αργότερα ο Πρέσκοτ εκλέχθηκε Γερουσιαστής της πολιτείας του Κονέκτικατ, θέση την οποία κράτησε έως και το 1963.

Φως στις επαφές του Πρέσκοτ με τους Ναζί, ρίχνει και το συλλογικό έργο «Τα μυστικά του Γ’ Ράιχ».

Και οπαδός της γενετικής καθαρότητας

Στο βιβλίο αναφέρεται ότι ο Πρέσκοτ Μπους, μαζί με τον αυτοκράτορα των σιδηροδρόμων Χ Γ. Αβερελ Χάριμαν και τον Ροκφέλερ, υπήρξαν φανατικοί υποστηρικτές του κινήματος της ευγονικής. Οι τρεις τους, χρηματοδότησαν τις εγκαταστάσεις στον Ινστιτούτο Γενεαλογίας και Δημογραφίας Κάιζερ Γουάιλχελμ , όπου ο Ερνστ Ρούντιν επιφορτισμένος από τον Χίτλερ για τη δημιουργία της Κυρίαρχης Φυλής, διεξήγαγε τις έρευνες της γενετικής καθαρότητας.

Στόχος ήταν αρχικά η εκκαθάριση του πληθυσμού της Ναζιστικής Γερμανίας μέσω μαζικών στειρώσεων και θανατώσεων των γενετικά κατώτερων, η οποία σύντομα επεκτάθηκε και στις περιοχές όπου είχαν εισβάλει οι Ναζί. Το 1933 ο Ερνστ Ρούντιν συνέταξε τον νόμο για την “Πρόληψη Απογόνων των Κληρονομικών Ασθενών” που στοίχισε τη ζωή σε 200.000 ανθρώπους, που έπασχαν από παραμόρφωση, διανοητική ασθένεια ή ήταν ανάπηροι.

via Ο φιλοναζί συγγενής δύο πρώην προέδρων | Το Κουτί της Πανδώρας.

Κοινωνίες σε κρίση: Από τους προνοιακούς μηχανισμούς του ΕΑΜ στις σημερινές δομές αλληλεγγύης

Στόχος είναι η ανάδειξη της βαθύτατης ανθρωπιστικής, ηθικής και πολιτικής κρίσης με την οποία βρέθηκαν αντιμέτωποι οι κάτοικοι της Αθήνας κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Στο πλαίσιο αυτό θα εξεταστούν :

Οι άγνωστες μέχρι σήμερα πρακτικές που χρησιμοποίησε το ΕΑΜ για να «στήσει» μηχανισμούς πρόνοιας κατά τη διάρκεια του κατοχικού λιμού.

Οι τρόποι με τους οποίους με βάση τον αγώνα για το επισιτιστικό δημιούργησε ένα μαζικό διεκδικητικό κίνημα.

Οι διαδικασίες μέσα από τις οποίες το κίνημα αυτό πολιτικοποιήθηκε, φτάνοντας στο τέλος της Κατοχής να απειλεί με ανατροπή το αστικό πολιτικό σύστημα.

Με την ανάδειξη των άγνωστων πλευρών της προνοιακής αντιστασιακής δράσης του ΕΑΜ θα αναζητηθούν, μέσα από τη συζήτηση που θα ακολουθήσει, τυχόν ομοιότητες ανάμεσα στην εμπειρία της κατοχικής και της σημερινής κρίσης που πλήττει την ελληνική κοινωνία και στοιχεία που πιθανώς θα οδηγήσουν στην πληρέστερη κατανόησή της.

via Κοινωνίες σε κρίση: Από τους προνοιακούς μηχανισμούς του ΕΑΜ στις σημερινές δομές αλληλεγγύης.

Οίκος Bulgari: Η πιο γνωστή ελληνική οικογένεια | Newsroom | Newsroom

Τα χρόνια περνούσαν, τα κοσμήματα Bulgari άρχισαν να γίνονται περιζήτητα, τα κέρδη αυξάνονταν και το 1937, ο Γεώργιος Βούλγαρης, μαζί με τον αδελφό του Κωνσταντίνο, έκτισαν στην Παραμυθιά που την θεωρούσαν ιδιαίτερη πατρίδα τους αφού εκεί γεννήθηκαν, ένα μεγαλοπρεπές σχολικό συγκρότημα που και σήμερα εντυπωσιάζει.

Στα εγκαίνια του σχολείου, ο Κωνσταντίνος Βούλγαρης τιμάται με τον «χρυσό σταυρό του τάγματος βασιλέως Γεωργίου του Α’» για τις ευεργεσίες του προς την Παραμυθιά.

Το σχολείο κόστισε τότε 1.075.000 δραχμές, ποσό εξαιρετικά υψηλό για την εποχή. Το 1975 στο προαύλιο του σχολείου γίνονται τα αποκαλυπτήρια προτομής του Σωτήρη Βούλγαρη και η οικογένεια στέλνει στον Δήμο Παραμυθιάς, ένα χρυσό ομοίωμα του Κολοσσαίου της Ρώμης, το οποίο σήμερα βρίσκεται στο γραφείο του δημάρχου της πόλης.

via Οίκος Bulgari: Η πιο γνωστή ελληνική οικογένεια | Newsroom | Newsroom.

Κρατική ΜΚΟ χωρίς έργο και σπατάλη εκατομμυρίων | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα

Ρόλος της ήταν η καταγραφή των εθελοντικών οργανώσεων στην Ελλάδα, στο πλαίσιο του κινήματος εθελοντισμού που δημιουργήθηκε μετά από τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Από τα 7,5 εκατομμύρια σε κονδύλια, τα 5 εκατομμύρια διοχετεύτηκαν σε μισθοδοσίες και αμοιβές συνεργατών, αναφέρει η εφημερίδα.

Παράλληλα, το σύνολο των κονδυλίων προέρχονταν από κρατικό χρήμα, αφού μέσα σε περίπου έξι χρόνια -έως τον Απρίλιο του 2011 που έκλεισε- είχε εξασφαλίσει μόνο 154.000 ευρώ από χορηγίες ιδιωτικών εταιρειών.

via Κρατική ΜΚΟ χωρίς έργο και σπατάλη εκατομμυρίων | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα.

F William Engdahl – Geopolitics / Eurasia

Ukraine and a Tectonic Shift
in Heartland Power

Yemen: Behind Al-Qaeda Scenarios, a Geopolitical Oil Chokepoint to Eurasia

Afghanistan and global dominance / The Real News Network

Ukraine and Georgia: Entry into Nato Put Off Indefinitely

The Caucasus — Washington Risks
Nuclear War by Miscalculation

The Puppet Masters Behind Georgia President Saakashvili

Kosovo and Washington’s Strategic Agenda for Europe and Eurasia

Chokepoint! The Geopolitical Stakes of the Saffron Revolution

via Geopolitics / Eurasia.

Financial Tsunami

Financial Tsunami:
The End of the World as We Knew It

Paulson Panics as UK, Germany find own solution

mp3_icon2
messeturmThe Goldman Sachs Cadre in the Middle
of Conjuring up A Coup d’Ètat of Finance

Behind the panic:
Financial Warfare over future of global bank power

Strichelkasten

Part I: Sub-Prime Mortgage Debt is but the Tip of the Iceberg
F William Engdahl, November 23, 2007

Part II: The Financial Foundations of the American Century
F William Engdahl, January 16, 2008

Part III: Greenspan’s Grand Design
By F. William Engdahl, January 22, 2008

The Financial Tsunami Part IV:
Asset Securitization– The Last Tango

By F. William Engdahl,  February 8, 2008

The Financial Tsunami Part V:
The Predators had a Ball

By F. William Engdahl, 22 February 2008

Titanic Shift in Global Capital Market Power

By F. William Engdahl, 22 January 2008

The worst financial crisis in US history is just now appearing in its real dimension. It spells the end of New York’s reign as the globally dominant financial power, the heart of the power of the American Century. It is a shift whose true significance has not yet been appreciated.  It soon will be.

Σκάνδαλο ΜΚΟ: Στη διάθεση των αρχών δήλωσε ο Άλεξ Ρόντος | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα

Στο γραφείο της 4ης ειδικής ανακρίτριας Μαρίνας Ευαγγέλου, που χειρίζεται την υπόθεση της ΜΚΟ αποναρκοθετήσεων, μετέβη ο άλλοτε στενός συνεργάτης του Γιώργου Παπανδρέου, Αλεξ Ρόντος, ο οποίος δήλωσε στη διάθεση των δικαστικών αρχών, όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Ειδικότερα, ο νυν απεσταλμένος της Ε.Ε. στο Κέρας της Αφρικής για ζητήματα ανθρωπιστικής βοήθειας, Άλεξ Ρόντος, εμφανίστηκε με τον συνήγορο του Ι. Μαντζουράνη στο ανακριτικό γραφείο, όπου δήλωσε στη δικαστική λειτουργό ότι θα προσέλθει αμέσως ενώπιόν της, όποτε κληθεί για εξηγήσεις σχετικά με την υπόθεση χρηματοδοτήσεων της επίμαχης ΜΚΟ, ο επικεφαλής της οποίας έχει ήδη προφυλακιστεί.

via Σκάνδαλο ΜΚΟ: Στη διάθεση των αρχών δήλωσε ο Άλεξ Ρόντος | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα.

Ο μυστηριώδης κύριος Αλεξ Ρόντος | Κόσμος | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Στη συνέχεια, κατά την παρουσία του στο υπουργείο Εξωτερικών, φέρεται να έπαιξε κρίσιμο ρόλο στην «απομάκρυνση» της Αθήνας από το καθεστώς Μιλόσεβιτς, και λέγεται πως ήταν ο πρώτος που συναντήθηκε με τον Βόισλαβ Κοστούνιτσα, όταν ο τελευταίος ανέλαβε την προεδρία της Γιουγκοσλαβίας, το 2000, ενώ ιδιαίτερα στενές σχέσεις είχε και με τον δολοφονηθέντα, το 2003, πρωθυπουργό της Σερβίας Ζόραν Τζίντζιτς. Τέλος, μετά την ήττα του ΠΑΣΟΚ το 2004 το ενδιαφέρον του μεταφέρθηκε στην κρίσιμη για τις ενεργειακές οδούς περιοχή του Καυκάσου, και άρχισε να απασχολείται ως σύμβουλος της κυβέρνησης της Γεωργίας και του προέδρου της Μιχαήλ Σαακασβίλι. Μάλιστα, στις 8 Μαΐου, η Χέραλντ Τρίμπιουν είχε φιλοξενήσει άρθρο του, μέσω του οποίου έκανε λόγο για την πιθανότητα μερικής κατοχής της Γεωργίας από τη Ρωσία και καλούσε τη Δύση να κινητοποιηθεί.

Με τον Αρχιεπίσκοπο Ιάκωβο

Ο κ. Αλεξ Ρόντος σπούδασε ιστορία στην Οξφόρδη, και τα πρώτα του εργασιακά βήματα τα έκανε ως ρεπόρτερ σε χώρες της Αφρικής, όπου του κίνησαν το ενδιαφέρον οι περίφημες πλέον μη κυβερνητικές οργανώσεις.

via Ο μυστηριώδης κύριος Αλεξ Ρόντος | Κόσμος | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.

H ανεργία διαμορφώνει τη νέα ελληνική πολιτική νομοτέλεια | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα

Η συνεπακόλουθη όλων των παραπάνω απώλεια του 70%, αθροιστικά, της εκλογικής τους βάσης ανέτρεψε τη νομοτέλεια του διπολικού πολιτικού συστήματος ενισχύοντας παλαιότερα περιφερειακά του κόμματα, δημιουργώντας νέα και ενεργοποιώντας τη συμμαχία των κομμάτων του πρώην πυρήνα του με στόχο τη διάσωση του και την αποτροπή της συνολικής αποκαθήλωσης των ίδιων.

Το αποτέλεσμα ήταν η ντροπιαστική αποχώρηση του Γ. Παπανδρέου από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, και η γέννηση της κυβέρνησης συνεργασίας υπό τον Παπαδήμο, που λειτούργησε ως προθάλαμος για τη μετέπειτα κυβέρνηση συνεργασίας υπό τον Α.Σαμαρά. Στην πρώτη, χρειάστηκε και εξασφαλίστηκε η στήριξη του περιφερειακού κόμματος ΛΑΟΣ και στη δεύτερη του νέου, μικρού αλλά δυναμικού, τότε, κόμματος της ΔΗΜΑΡ.

Στο μεσοδιάστημα, ο Α.Σαμαράς αναζητώντας ψηφοφόρους, προσπάθησε να διασπάσει και να απορροφήσει το ΛΑΟΣ, κάτι που σύμφωνα με εμπιστευτικό έγγραφο της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα (Wikileaks) εντασσόταν από καιρό στα πλαίσια του μακροπρόθεσμου σχεδιασμού του και της επιδίωξης του για ενίσχυση της δεξιάς πτέρυγας του κόμματος του.

Σύμφωνα με το έγγραφο το οποίο έχει ημερομηνία 20 Δεκεμβρίου 2009, η επικεφαλής, εκείνη την περίοδο, της διεθνούς γραμματείας του ΠΑΣΟΚ, συνεργάτης και ανεπίσημη σύμβουλος του Γ.Παπανδρέου, σχολιάζοντας την εκλογή Σαμαρά στην προεδρία της ΝΔ υποστήριξε ότι ο νέος πρόεδρος «αναμένεται να φλερτάρει με μέλη του ακροδεξιού κόμματος ΛΑΟΣ ώστε να τα προσελκύσει στο δικό του στρατόπεδο» προσθέτοντας πως αυτό «μπορεί να σπρώξει τη ΝΔ προς τα δεξιά» και συμπληρώνοντας πως σε συνεργασία με κορυφαίο στέλεχος του ήταν πιθανή η προσπάθεια «εισαγωγής εθνικιστικής ρητορικής» στον επίσημο πολιτικό διάλογο.

via H ανεργία διαμορφώνει τη νέα ελληνική πολιτική νομοτέλεια | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα.

Δομημένα ομόλογα: Ενοχή τεσσάρων πρώην διοικητών Ταμείων προτείνει ο εισαγγελέας | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα

Πρόταση ενοχής υπέβαλε ο εισαγγελέας έδρας του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων για τους υπευθύνους τριών ασφαλιστικών ταμείων και των διαμεσολαβητών που ενεπλάκησαν στην αγοραπωλησία του δομημένου ομολόγου, την περίοδο 2006- 2007, αξίας 280 εκατομμυρίων ευρώ, οι οποίοι δικάζονται εδώ και λίγο καιρό για το σκάνδαλο των ομολόγων.

Με την πρότασή του ο εισαγγελέας Εφετών Σοφοκλής Λογοθέτης ζήτησε από το δικαστήριο να κηρύξει ένοχους για την κατηγορία της απάτης από κοινού και κατά συρροή τους κατηγορουμένους στην υπόθεση Αγάπιο Σημαιοφορίδη και Παναγιώτα Καραδήμα (ΤΕΑΔΥ), Παναγιώτη Δεμέστιχα και Γεράσιμο Κονιδάρη (ΤΕΑΥΦΕ) και Κωνσταντίνο Χρηστίδη (ΤΕΑΠΟΚΑ), ως υπαίτιους για την αγορά υπερτιμολογημένου, σύμφωνα με την κατηγορία, ομολόγου.

via Δομημένα ομόλογα: Ενοχή τεσσάρων πρώην διοικητών Ταμείων προτείνει ο εισαγγελέας | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα.

Δημοπρασία Digea: Αλληλοβοήθεια κυβέρνησης – μεγαλοκαναλαρχών | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα

Η Digea -κοινοπραξία επτά ιδιωτικών καναλιών- θα εξυπηρετεί εν ολίγοις «τον εαυτό της» δίνοντας ψηφιακό σήμα στους ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς. Το κέρδος για το δημόσιο είναι ελάχιστο, μόλις 18 εκατ. ευρώ για 15 χρόνια. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια αλληλοβοήθεια μεταξύ της κυβέρνησης και των μεγαλοκαναλαρχών υπογραμμίζει ο πρώην τεχνικός διευθυντής της ΕΡΤ. Της Κατρίν Αλαμάνου

via Δημοπρασία Digea: Αλληλοβοήθεια κυβέρνησης – μεγαλοκαναλαρχών | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα.

New Left Review – Lena Lavinas: 21st Century Welfare

The social-protection paradigm that emerged at the end of the 19th century and developed, in parallel with the workers’ movements, during the 20th, aimed to protect and equalize access and opportunities, irrespective of income level and social status. In this model, the structure of social spending prized not only income security but above all the promotion of equity and convergence. By contrast, the hegemonic paradigm of the 21st century holds that market mechanisms are the key to improving general welfare; cash transfers and expanded household debt, the latter underwritten by the former, are the key elements in this framework, in which decommodified provision is to be pared to the barest bones. What is taking place—spurred on by the ‘success story’ of ccts—is a downsizing of social protection in the name of the poor. Over the past six years these programmes have benefited from boom conditions, as surplus capital flooded into ‘emerging economies’ from the crisis-stricken advanced capitalist zones. Yet how they will weather a reversal of capital flows and tightening of credit, if quantitative easing in the North finally starts to slow, remains to be seen.

via New Left Review – Lena Lavinas: 21st Century Welfare.

New Left Review – Jan Breman: A Bogus Concept – The ‘precariat’ in G. Standing

His latest work, The Precariat, aims in part to rehearse these themes for what Standing calls ‘the lay reader’. But it also introduces a new claim: that there is now a new class in the making, a ‘global precariat’. Standing argues once again that the dynamics of globalization, along with concerted government drives for labour flexibility—a euphemism he abhors—have led to a fragmentation of older class divisions. He locates the ‘precariat’ in the bottom half of what is now a seven-class system. Above it are the elite (‘a tiny number of absurdly rich global citizens lording it over the universe with their billions of dollars, able to influence governments everywhere’); the ‘salariat’, well entrenched in large corporations and government administration, still enjoying stable full-time employment, pensions and paid holidays; a smaller segment of skilled ‘proficians’, highly rewarded own-account consultants and specialists; and the rump of the old working class, about which Standing is particularly scathing. Below the ‘precariat’ come the unemployed and the lowest class of all, ‘socially ill misfits living off the dregs of society’.

The ‘precariat’ in Standing’s definition consists of all those who are engaged in insecure forms of labour that are unlikely to help them build a desirable identity or career: temporary and part-time workers, sub-contracted labour, call-centre employees, many interns. It might be thought that these were classic proletarians: stripped of the means of subsistence and with no option but to sell their labour power in order to survive. Yet Standing is unequivocal: ‘The precariat is not part of the “working class” or the “proletariat”.’ He offers a peculiarly restrictive definition of the latter, limited to ‘workers in long-term, stable, fixed-hour jobs with established routes of advancement, subject to unionization and collective agreements, with job titles their fathers and mothers would have understood, facing local employers whose names and features they were familiar with’. Though he acknowledges that in uk surveys, for example, nearly two-thirds of those aged 25–34 define themselves as ‘working class’, in part precisely because they are in precarious jobs, Standing dismisses this as identity confusion. Terms coined in the past, it seems, will not do to express their predicament. Instead, the ‘precariat’ is described in terms of what it does not have. Standing lists once again seven forms of labour security—all of which the ‘precariat’ must do without. Of the six components that contribute to ‘social income’ the ‘precariat’ must depend largely on wages alone. Lacking any work-based identity, or sense of belonging to a solidaristic labour community, its psychology is liable to be determined by the ‘four As’: anger, anomie, anxiety, alienation.

[…]

In short, there is not one but a variety of regimes of informal/precarious labour, not all vicious to the same extent. The political lesson to be drawn from this is not to rank the various fractions of the workforce in a sequence from greater to lesser vulnerability, as Standing would, but rather to develop strategies that underline their commonalities—to form alliances between organized and informal sectors, not to pit them against each other. In the congested global labour market, with paid work in short supply, there is a much greater danger that, rather than teaming up, the reserve armies will give in to the temptation to see each other as rivals and fight for whatever employment opportunity comes up. No longer mobilized on the basis of occupational identity, they see no alternative but to rely on their first-order loyalties of ethnicity, caste, race and creed. There was a tragic example of this in India, when the Ahmedabad textile mills closed down and forced the exit of 150,000 workers from the formal into the informal economy. The massive downward shock eventuated in a pogrom in which the Muslim minority, with state and Hindutva complicity, was hunted and massacred in the streets. Those who managed to escape were forced to vacate their mixed neighbourhoods and seek refuge in a ghetto. Capital never pays the price when informalization of employment tears up the fabric of society, although it bears prime responsibility for it. There is a strong correlation to be traced between market and religious fundamentalism. Dangerous, or endangered species of labour? And if a threat, to whom? Standing downplays the extent to which the crusade for ‘flexibility’ has aimed not just to cheapen the price of labour but drastically to weaken its capacity for collective action. Entrenching artificial distinctions between different fractions of the working class is not the way to overcome this.

via New Left Review – Jan Breman: A Bogus Concept.

New Left Review – Jan Breman: Myth of the Global Safety Net

It is not only that the cost of labour at the bottom of the world economy has been scaled down to the lowest possible level; fragmentation also keeps the under-employed masses internally compartmentalized. These people are competitors in a labour market in which the supply side is now structurally larger than the—constantly fluctuating—demand for labour power. They react to this disequilibrium by trying to strengthen their ties along lines of family, region, tribe, caste, religion, or other primordial identities which preclude collective bargaining on the basis of work status and occupation. Their vulnerability is exacerbated by their enforced rootlessness: they are pushed off the land, but then pushed back onto it again, roaming around in an endless search for work and shelter.

The emergence of the early welfare state in the Western hemisphere at the end of the nineteenth century has been attributed to the bourgeoisie’s fear that the policy of excluding the lower ranks of society could end in the collapse of the established order. [7] The propertied part of mankind today does not seem to be frightened by the presence of a much more voluminous classe dangereuse. Their appropriation of ever-more wealth is the other side of the trend towards informalization, which has resulted in the growing imbalance between capital and labour. There are no signs of a change of direction in this economic course. Promises of poverty reduction by global leaders are mere lip service, or photo-opportunities. During his campaign, Obama would once in a while air his appreciation for Roosevelt’s New Deal. Since his election the idea of a broad-based social-welfare scheme has been shelved without further ado. The global crisis is being tackled by a massive transfer of wealth from poor to rich. The logic suggests a return to nineteenth-century beliefs in the principle and practice of natural inequality. On this view, it is not poverty that needs to be eradicated. The problem is the poor people themselves, who lack the ability to pull themselves up out of their misery. Handicapped by all kinds of defects, they constitute a useless residue and an unnecessary burden. How to get rid of this ballast?

via New Left Review – Jan Breman: Myth of the Global Safety Net.

Το ΠΑΣΟΚ δυσκολεύεται | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα

Είναι βαρύς ο απόηχος της αποκάλυψης της δικογραφίας κακουργηματικού χαρακτήρα σε βάρος οκτώ προσώπων που κατηγορούνται για απάτη ύψους 9 εκ. ευρώ με εργαλείο μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση (ΜΚΟ), η οποία χρηματοδοτήθηκε, κατά το χρονικό διάστημα από το 2000 έως το 2004 από το ΥΠΕΞ για την πραγματοποίηση οκτώ προγραμμάτων αποναρκοθέτησης σε τρίτες χώρες, ύστερα από την υπογραφή συμβάσεων πραγματοποίησης προγραμμάτων αναπτυξιακής συνεργασίας.

Το ΠΑΣΟΚ μέχρι στιγμής δεν έχει κάνει κανένα σχόλιο, κρατώντας αποστάσεις από μια υπόθεση που αγγίζει τον Γιώργο Παπανδρέου, αφού στο επίκεντρο βρίσκεται η Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας (Υ.Δ.Α.Σ.) του υπουργείου Εξωτερικών στην οποία ηγούνταν τότε ο στενός σύμβουλός του Αλεξ Ρόντος, ο οποίος σήμερα βρίσκεται στην Αφρική ως εντεταλμένος σύμβουλος της ΕΕ.

via Το ΠΑΣΟΚ δυσκολεύεται | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα.

Ομαδικές προσλήψεις στην ΕΥΠ; | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Τάσου Κωστόπουλου στην Εφημερίδα των Συντακτών, στη γενική «Κατανομή πιστώσεων προϋπολογισμού 2014» της ΕΥΠ, με την υπογραφή του διοικητή της Θοδωρή Δραβίλλα διαπιστώνεται από τη σύγκριση των σχετικών πινάκων συνολική αύξηση δαπανών μεταξύ 2013 και 2014 κατά 8,6% (από 35,417 εκατομμύρια ευρώ σε 38,46), σε αντίθεση με τον αξιοσημείωτο περιορισμό τους κατά 23,7% μέσα στα προηγούμενα χρόνια (από 43,8 εκατ. το 2011 σε 40 εκατ. το 2012 και 35,417 το 2013).

Η μελέτη του καταμερισμού αυτών των δαπανών, που περιλαμβάνει το ίδιο επίσημο ντοκουμέντο, αποδεικνύει ότι η προβλεπόμενη αύξηση του 2014 προκύπτει σχεδόν αποκλειστικά από την αύξηση των βασικών μισθών του πολιτικού προσωπικού της υπηρεσίας κατά 17,6% και του συνολικού μισθολογικού κόστους κατά 11,1%. Σημειώνεται εδώ ότι οι προσλήψεις στην ΕΥΠ παραμένουν απόρρητες επομένως τα ποσά θα μπορούσαν να προκύπτουν είτε από αυξήσεις (εν μέσω λιτότητας και περικοπών στο δημόσιο τομέα) είτε από προσλήψεις.

via Ομαδικές προσλήψεις στην ΕΥΠ; | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα.

Νομιμοποίηση του Mall με 10.000 ευρώ | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα

Σύμφωνα με την Εφημερίδα των Συντακτών με ένα πρόστιμο μόλις 10.000 ευρώ, με επενδύσεις ενεργειακής αναβάθμισης που θα εγκριθούν με διαδικασίες fast track και κυρίως με την «ευλογία» της κυβέρνησης η ιδιοκτησία του Mall στο Μαρούσι ετοιμάζεται για την οριστική νομιμοποίηση του εμπορικού κέντρου 70.000 τετραγωνικών.

Όπως αναφέρεται το Συμβούλιο της Επικρατείας με απόφασή του ακύρωσε τη ρύθμιση του 2003, που έφερε την υπογραφή του τότε υπουργού Πολιτισμού Ευάγγελου Βενιζέλου, ωστόσο άνοιξε «παράθυρο» για την πολεοδομική τακτοποίηση με την εκ των υστέρων εκπόνηση μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Πρόκειται για την 376/2014 απόφαση του ακυρωτικού δικαστηρίου, που ελήφθη τον Ιούνιο του 2013 αλλά δημοσιοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα.

via Νομιμοποίηση του Mall με 10.000 ευρώ | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα.

Σ. Στυλιανίδης: Η έλλειψη ελπίδας οδηγεί στην κατάθλιψη | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα

Ο τρόπος που η ψυχιατρική επιδημιολογία προσεγγίζει επιστημονικά το θέμα των αυτοκτονιών διαφέρει από τον ποσοτικό τρόπο παρουσίασης στα ΜΜΕ. Οι πρόσφατες έρευνες στη Ελλάδα (Giotakos et al., 2011, Economou et al., 2011, Madianos et al., 2011, Stuckler et al., 2009) δείχνουν ότι υπάρχει ισχυρή σύνδεση της ανεργίας και της αύξησης των ανθρωποκτονιών αλλά και της αυτοκτονικής συμπεριφοράς. Σε απόλυτους αριθμούς, που προέρχονται από την Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία, τεκμηριώνεται ότι από το 2007 έως το 2009, περίοδο κατά την οποία η κρίση ξεκινούσε, παρουσιάστηκε 19% αύξηση των αυτοκτονιών.

Σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, και με στοιχεία του 2011, η Ελλάδα παρουσιάζει ένα ποσοστό αυτοκτονιών 4,4  ανά 100.000 κατοίκους ενώ η Ισπανία το 2012 παρουσιάζει 7,6/100.000 κατοίκους και η Πορτογαλία 8,5/100.00 κατοίκους. Στη δε Ισπανία σημειώνεται μια αύξηση 11 % από το 2011 έως το 2012. 4 επιπλέον παρατηρήσεις συμπληρώνουν την απάντηση στο ερώτημά σας.

via Σ. Στυλιανίδης: Η έλλειψη ελπίδας οδηγεί στην κατάθλιψη | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα.