ΑΛΕΞΙΟΣ ΞΙΦΑΡΑΣ

Σίγουρα πάντως δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε καλές προθέσεις στον Κοτζιά, όχι τόσο λόγω του περιστατικού με τον νεαρό, αλλά γιατί με το όνομα αυτού του «κυρίου» έχουν συνδεθεί εθνικοί εξευτελισμού και ανθρωπιστικές τραγωδίες. Μιλάω φυσικά για τον εθνικό διασυρμό που υπέστη η Ελλάδα όταν ο εν λόγω χόρευε και τραγουδούσε το «we are the world, we are the children» με τους υπουργούς εξωτερικών του ΝΑΤΟ, του οργανισμού δηλαδή των διεθνών μακελάρηδων που δεν έχουν αφήσει τίποτα όρθιο στον πλανήτη από την Κορέα μέχρι την Αίγυπτο, από την Τυνησία και το Μαρόκο μέχρι τη Νικαράγουα, από τη Γουατεμάλα μέχρι το Κογκό κι από το Βιετνάμ μέχρι τον Παναμά. Κυρίως, όμως, αναφέρομαι στην προσφυγική τραγωδία, που θα καταγραφεί στα χρονικά ως μια κατάμαυρη σελίδα στην ανθρώπινη ιστορία και η οποία βαραίνει αποκλειστικά τα κόμματα των μνημονίων, του «μένουμε Ευρώπη» πάση θυσία ακόμη και αν η ΕΕ είναι ένα ρατσιστικό και ναζιστικό σφαγείο, των success stories της κοινωνικής γενοκτονίας και του σύγχρονου ΤΙΝΑ (There is no Alternative).

Μετά από αυτά ο συγκεκριμένος άνθρωπος, ο Κοτζιάς, είναι τόσο απαξιωμένος και μικρός στα μάτια του λαού μας, που δεν αξίζει να ασχοληθώ περαιτέρω με το διανοητικό του έργο και με τις αντιφάσεις της σκέψης του, παρότι κάτι τέτοιο θα είχε πιθανότατα ενδιαφέρον. Στο μόνο που θα σταθώ είναι στη λανθασμένη θεώρηση του Κοτζιά όσον αφορά στο έθνος και στη δημοκρατία, όταν ουσιαστικά απουσιάζει από την συλλογιστική του η έννοια της επανάστασης.

via ΑΛΕΞΙΟΣ ΞΙΦΑΡΑΣ

Both comments and trackbacks are currently closed.
%d bloggers like this: