Monthly Archives: September 2017

Neoliberalism – the ideology at the root of all our problems | Books | The Guardian

Neoliberalism’s triumph also reflects the failure of the left. When laissez-faire economics led to catastrophe in 1929, Keynes devised a comprehensive economic theory to replace it. When Keynesian demand management hit the buffers in the 70s, there was an alternative ready. But when neoliberalism fell apart in 2008 there was … nothing. This is why the zombie walks. The left and centre have produced no new general framework of economic thought for 80 years.

Every invocation of Lord Keynes is an admission of failure. To propose Keynesian solutions to the crises of the 21st century is to ignore three obvious problems. It is hard to mobilise people around old ideas; the flaws exposed in the 70s have not gone away; and, most importantly, they have nothing to say about our gravest predicament: the environmental crisis. Keynesianism works by stimulating consumer demand to promote economic growth. Consumer demand and economic growth are the motors of environmental destruction.

via Neoliberalism – the ideology at the root of all our problems | Books | The Guardian

About – CitsCits

The Cooperative Institute for Transnational Studies (CITS) is an independent radical institution of higher learning run by its members. It was formed in 2015 by academics from universities from many countries, leaders in their respective fields, who wanted to resist the neoliberal degradation of higher education. We came together to create an institution in which research, teaching and learning are integrated, dignified, collaborative, joyful and dedicated to the cause of radical social transformation. We aim to mobilize the tools of the social sciences and humanities with and for social movements as they and we struggle against capitalism and oppression and for radical grassroots social and economic democracy. Our aim to build a new university from the bottom up based on these values, recognizing and exploring what academia can contribute to these struggles..

via About – CitsCits

Χρωστάμε τη δημοκρατία σ’ έναν αδιόρθωτο γλεντζέ

Ο Κλεισθένης, που από την αρχή του χορού παρακολουθούσε με μεγάλη δυσφορία τα καμώματα του μέλλοντος γαμπρού, στο σημείο αυτό έχασε την υπομονή του. Έξω φρενών σταμάτησε τον αυλητή και φώναξε στον χορευτή:

«Ὦ παῖ Τεισάνδρου, ἀπορχήσαό γε μὲν τὸν γάμον!» (δηλαδή: γιε του Τεισάνδρου, με το χορό σου έχασες τον γάμο)

Του Ιπποκλείδη δεν ίδρωσε το αυτί και απάντησε ανέμελα στον αμφιτρύωνά του:

«Οὐ φροντὶς Ἱπποκλείδῃ» (δε σκοτίζεται ο Ιπποκλείδης)

Έτσι ο Κλεισθένης, αφού αποχαιρέτησε τους καλεσμένους του, δίνοντας στον καθένα τους (και στον Ιπποκλείδη) πλούσια δώρα, κράτησε για γαμπρό του τον άλλον Αθηναίο υποψήφιο, τον Μεγακλή του Αλκμαίωνος, που τον πάντρεψε με την Αγαρίστη.

Από το γάμο τους γεννήθηκε ένας γιος, που πήρε το όνομα του παππού του, Κλεισθένης Μεγακλέους, ο οποίος πρωτοστάτησε στην εκδίωξη των Πεισιστρατιδών και την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας στην Αθήνα. Μια κόρη του νεότερου Κλεισθένη λεγόταν επίσης Αγαρίστη και ήταν η γιαγιά του Περικλή.

via Χρωστάμε τη δημοκρατία σ’ έναν αδιόρθωτο γλεντζέ

Ο προγραμματισμένος θάνατος των προϊόντων

ο καρτέλ των εταιρειών παραγωγής λαμπτήρων, θορυβημένο από την παρουσία της ενοχλητικής λάμπας, σε συνάντηση του στη Γενεύη το 1924 αποφάσισε ότι ο λαμπτήρας αυτός ήταν ένα επιστημονικό ατύχημα και γι’ αυτό καθόρισε και επέβαλλε στις εταιρείες παραγωγής λαμπτήρων ότι η μέση διάρκεια τους δεν πρέπει να ξεπερνά τις 1.000 ώρες.

Συγκεκριμένα συστάθηκε ένα παγκόσμιο καρτέλ με το όνομα Pheobus από ευυπόληπτους επιχειρηματίες. Το σχέδιο τους ήταν να αναλάβουν τον έλεγχο της παραγωγής λαμπτήρων και ο καθένας τους θα έπαιρνε από ένα κομμάτι της παγκόσμιας αγοράς. Ανάμεσα στα μέλη του καρτέλ, καταγεγραμμένα στα πρακτικά που ανακαλύφθηκαν 80 χρόνια μετά, φιγουράρουν τα ονόματα των Philips (Ολλανδία), Osram (Γερμανία), General Electric (ΗΠΑ) και Compagnie des lampes (Γαλλία).

via Ο προγραμματισμένος θάνατος των προϊόντων

Brexit And The Status Quo Ex-Ante

Every non-euro country’s government except Britain and Denmark must adopt the euro after 2020. Though severe instability of the euro earlier this decade sapped much of the enthusiasm for adopting it, the requirement is embedded in EU treaties. The fiscal pact (TSCG) is inseparable from joining the euro zone because it is the vehicle for enforcing the Maastricht fiscal rules. Taken together, the rules and the TSCG enforcement procedures combine to make a reactionary and undemocratic policy regime as I argued in a previous SE article.

Assume that as a result of a second referendum and/or a vote of parliament a British government reversed Article 50 and sought to re-establish membership. Clause 5 of Article 50 allows for that possibility — if “a State which has withdrawn from the Union asks to rejoin, its request shall be subject to the procedure referred to in Article 49”.

Article 49 states that a re-applying government shall be treated as a new applicant. Thus, to re-enter the British government would lose its opt-out from the euro and have to adopt the TSCG. Both would be unwise and together would undermine progressive change in Britain.

via Brexit And The Status Quo Ex-Ante

How the aristocracy preserved their power | News | The Guardian

Behind the beauty of the British aristocracy’s stately homes and the sometimes romantic and eventful lives they led, lies a darker story: a legacy of theft, violence and unrepentant greed.

Historically, the British aristocracy’s defining feature was not a noble aspiration to serve the common weal but a desperate desire for self-advancement. They stole land under the pretence of piety in the early middle ages, they seized it by conquest, they expropriated it from the monasteries and they enclosed it for their private use under the pretence of efficiency. They grasped wealth, corruptly carved out their niche at the pinnacle of society and held on to it with a vice-like grip. They endlessly reinforced their own status and enforced deference on others through ostentatiously exorbitant expenditure on palaces, clothing and jewellery. They laid down a strict set of rules for the rest of society, but lived by a different standard.

via How the aristocracy preserved their power | News | The Guardian

Ένας τρελός κόσμος: ο καπιταλισμός και η επιδημία ψυχικών ασθενειών

Η ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεύτρια Sue Gerhardt έχει γράψει πολύ εύστοχα για αυτή την σχέση, υποδηλώνοντας ότι στις σύγχρονες κοινωνίες συχνά «συγχέουμε την υλική ευημερία με την ψυχολογική ευημερία». Στο βιβλίο της «Η Εγωιστική Κοινωνία» δείχνει πόσο επιτυχώς και αμείλικτα ο καταναλωτικός καπιταλισμός ανασχηματίζει το μυαλό μας και επαναπροσδιορίζει το νευρικό μας σύστημα με τη δική του εικόνα. Γιατί «θα χάναμε μεγάλο μέρος του τι είναι ο καπιταλισμός», σημειώνει, «εάν παραβλέψουμε τον ρόλο του στην εμπορία της επιθυμίας».

Μια άλλη βασική πτυχή του καπιταλισμού και των επιπτώσεών του στην ψυχική ασθένεια είναι φυσικά η ανισότητα. Όπως αναφέρθηκε στην έκθεση του Royal College of Psychiatrists: «Η ανισότητα είναι ένας βασικός καθοριστικός παράγοντας της ψυχικής ασθένειας: όσο μεγαλύτερο είναι το επίπεδο της ανισότητας, τόσο χειρότερα είναι τα αποτελέσματα της ψυχικής υγείας. Τα παιδιά από τα φτωχότερα νοικοκυριά έχουν τριπλάσιο κίνδυνο ψυχικής κακής υγείας από τα παιδιά από τα πλουσιότερα νοικοκυριά. Η ψυχική ασθένεια συνδέεται σταθερά με τη στέρηση, το χαμηλό εισόδημα, την ανεργία, την κακή εκπαίδευση, τη χειρότερη σωματική υγεία».

via Ένας τρελός κόσμος: ο καπιταλισμός και η επιδημία ψυχικών ασθενειών

FairBnB, η απάντηση ακτιβιστών στο AirBnB και τον ανεξέλεγκτο τουρισμό

Με στόχο την κοινωνική βιωσιμότητα, το Fairbnb θα κρατάει τα κέρδη στις κοινότητες επανεπενδύοντάς τα σε κοινωνικά τοπικά πρότζεκτ. Επίσης, η πλατφόρμα θα παρέχει ένα χώρο όπου τα μέλη της θα μπορούν να συναντώνται και να αποφασίζουν συλλογικά πώς το πρόγραμμα ενοικίασης ακινήτων θα τρέξει στη γειτονιά τους, ενώ σε συνεργασία με τις τοπικές αρχές θα ορίζονται κανονισμοί που θα ενισχύουν το βιώσιμο τουρισμό. Τέλος, θα έχει ως γνώμονα τη διαφάνεια και τη λογοδοσία.

«Το μανιφέστο μας είναι ένα ζωντανό κείμενο που έχει σκοπό να αλλάξει και για το λόγο αυτό προσκαλούμε ταξιδιώτες και πολίτες σε όλο τον κόσμο να ενωθούν μαζί μας», εξήγησε ο κ. Λάτελα.

via FairBnB, η απάντηση ακτιβιστών στο AirBnB και τον ανεξέλεγκτο τουρισμό