Monthly Archives: November 2018

Ντοκουμέντο : Ο αδημοσίευτος φάκελος Ζαχαριάδη από το Νταχάου και οι 30 ‘χαμένες’ μέρες του – Αφιερώματα | News 24/7

“Ο Νίκος Ζαχαριάδης στις 15 Αυγούστου 1946, υπέβαλε στην Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ στο οποίο αναφερόταν στην ζωή του στο Νταχάου και περιέγραφε την απελευθέρωση του ως εξής.

“Όταν στις 29 του Απρίλη ήρθαν οι Αμερικάνοι στο Νταχάου, εγώ έφυγα και πήγα στο Μόναχο, στους εκεί δικούς μας αιχμάλωτους πολέμου (εαμίτες και ελασίτες). Μετά 2 μέρες ήρθαν οι Αμερικάνοι και με πήραν και με κράτησαν, ως τη μέρα που μ’ έστειλαν αεροπορικώς στο Παρίσι, σ’ ένα είδος περιορισμού. Στο Παρίσι παρουσιάστηκα στην Ελλην. Πρεσβεία, αυτή ενήργησε στην αγγλική Πρεσβεία, και έτσι έφτασα στις 29.5.45 στην Αθήνα με το όνομά μου σαν αξιωματικός του ελληνικού στρατού. Αυτό έγινε για να ευκολυνθεί το ταξίδι”.

[…]

Η συμφωνία των Συμμάχων ήταν ότι οι Δυτικοί έπρεπε να μεταφέρουν στις χώρες τους, τους ομήρους που υπάγονταν στη δικιά τους σφαίρα επιρροής. Ο συγκρατούμενος του Ζαχαριάδη Βαγγέλης Παπανίκος, (1999 “Ο Νίκος Ζαχαριάδης στο Νταχάου” λέει :

“Στο Μόναχο μείναμε αρκετό καιρό. Από τις πρώτες μέρες ο Ζαχαριάδης ήρθε σ’ επαφή με τη ρώσικη στρατιωτική επιτροπή, που είχε έρθει από τη Μόσχα να μεριμνήσει για την επιστροφή των Ρώσων αιχμαλώτων και την τακτοποίηση των ομήρων που ήταν στη σφαίρα επιρροής της Ρωσίας. Εμείς κανονικά έπρεπε να πάμε στην πατρίδα μας μέσω Ιταλίας. Τη συμφωνία των Συμμάχων δεν τη γνωρίζαμε. Δεν ξέραμε ότι οι Δυτικοί έπρεπε να μεταφέρουν στις χώρες τους, τους ομήρους που υπάγονταν στη δικιά τους σφαίρα επιρροής. Είχαμε μάθει, μέσες-άκρες, για τα γεγονότα που είχαν διαδραματιστεί στην πατρίδα μας, αλλά ότι υπαγόμαστε στη σφαίρα επιρροής των Εγγλέζων, δεν το ξέραμε θετικά. Αν το είχε μάθει ο Ζαχαριάδης ερχόμενος σ’ επαφή με την επίσημη ρώσικη επιτροπή, δεν το γνωρίζω. Ο δρόμος της επιστροφής που διαλέξαμε ήταν δύσκολος και μακρύς. Αργήσαμε πολύ να φτάσουμε στα μέρη μας. Με εντολή του Ζαχαριάδη πήγαμε όλοι μας σ’ ένα ρώσικο στρατόπεδο”.

Ο Ζαχαριάδης λοιπόν πριν επικοινωνήσει με τους Αμερικανούς ήρθε σε επαφή με τους σοβιετικούς. Οι Αμερικανοί τον έδωσαν στους Άγγλους που τον έφεραν στην Ελλάδα.

Ο “Ριζοσπάστης” έγραψε:

“Ο σ. Ζαχαριάδης ήρθε με αεροπλάνο σήμερα το πρωί μέσον Νεαπόλεως. Από το Παρίσι έφυγε χθες αεροπορικώς. Το απόγευμα ο σ. Ζαχαριάδης ήρθε στα γραφεία του «Ριζοσπάστη». Φορούσε τη στρατιωτική στολή των αιχμαλώτων και είναι γερός”.

Ούτε λέξη για τη ΡΑF που τον έφερε και φορούσε “τη στρατιωτική στολή των ..αιχμαλώτων”.

Και οι Εγγλέζοι όπως και η Γκεστάπο στη Βιέννη τον ανέκριναν, και έκαναν μια συμφωνία μαζί του.

Όμως ποτέ κανείς δεν θέλησε να ψάξει στα Αγγλικά και τα Αμερικανικά αρχεία”

via Ντοκουμέντο : Ο αδημοσίευτος φάκελος Ζαχαριάδη από το Νταχάου και οι 30 ‘χαμένες’ μέρες του – Αφιερώματα | News 24/7

Advertisements

Η Eurobank και το νέο μεγάλο στοίχημα του Πρεμ Γουάτσα

Η ολοκλήρωση της συγχώνευσης θα απαιτήσει έναν χρόνο και έχει ήδη εξασφαλίσει την πλήρη έγκριση της ενιαίας ευρωπαϊκής τραπεζικής αρχής, του SSM. Στην πράξη, μέσα από αυτή την συμφωνία, ο όμιλος Fairfax του καναδού μεγαλοεπενδυτή Πρεμ Γουάτσα αναδεικνύεται πλέον σε βασικό μέτοχο της Eurobank με ποσοστό 32,5%. Μέχρι σήμερα ο όμιλος Fairfax κατείχε το 16,88% της Eurobank και το 51,43% της Grivalia Properties.

Ξένοι αναλυτές και ο διεθνής οικονομικός Τύπο σχολιάζοντας την συμφωνία επισημαίνουν το γεγονός ότι ο Πρεμ Γουάτσα εξακολουθεί να «ποντάρει» και να επενδύει στην ανάκαμψη των ελληνικών τραπεζών παρά το γεγονός ότι έχασε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ την διετία 2014-2015 και όταν η Ελλάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με το Grexit.

Ο Πρεμ Γουάτσα, ο οποίος ίδρυσε την Fairfax Financial το 1985 και παραμένει πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της, είχε ο ίδιος αποκαλύψει πριν από έναν χρόνο ότι έχει χάσει στην Ελλάδα περισσότερα από 600 εκατ. δολάρια από το 2014.

via Η Eurobank και το νέο μεγάλο στοίχημα του Πρεμ Γουάτσα

Artist | Creative Fields | ruth catlow: she’s over there with the others

via Artist | Creative Fields | ruth catlow: she’s over there with the others

Pawnshop – the Greek Reality Board Game | ruth catlow: she’s over there with the others

Pawnshop, the artwork that is also a board game, was set up for play, laid out on a table in her studio. It is an inversion of Monopoly: the same square board, the pieces, the bank, the cards, the dice. However in this game the player starts the game with no money, only property – jewelery, a bouzouki, antique furniture, a flat- and pays a European tax of €1500 when they pass Go (if they get that far).

Players proceed around the board, according to the luck of the dice, along a path strewn with dilemmas. A second row of squares is used to keep track of the time spent dealing with the consequences of their choices- jail sentences, or hospitalizations for example. As they move around the board, they pick one of the cards, depending on their landing square, and must choose how they will respond to the given dilemmas.

Theodorou tells me that the game is based entirely in fact. For years she has collected newspaper stories in Greece. And here they are gathered in four categories of cards – Dilemma, Involvement, Debt and Luck- to encapsulate the experience of daily life, for everyone, in modern day Greece. ”If you are honest you lose” she says.
Here an upbeat and colourful video sets out the rules.

On her website are photos of engrossed players at Bozar, Center for fine arts, Brussels; at the exhibition TWISTING C(R)ASH; at Bâtiment d’Art Contemporain « Le Commun » in Geneva; and at the exhibition It’s Money Jim, but not as we know it, at Mario Mauroner Contemporary Art Vienna, and As Rights Go By, Museumsquartier, Vienna. She says it’s important that at the beginning players laugh… but because of ”synesthesia”, the longer they play, the more uncomfortable they become, they feel the ethical discomfort in their bodies.

via Pawnshop – the Greek Reality Board Game | ruth catlow: she’s over there with the others

Wilhelm Reich Trailer – YouTube

via Wilhelm Reich Trailer – YouTube

Love, Work And Knowledge | The Story of Wilhelm Reich

via Love, Work And Knowledge | The Story of Wilhelm Reich