Category Archives: Ιστορια (μετα τον 2οΠΠ εως το 2010)

Academy Award Winner Olympia Dukakis Brings Greek World War II Story to Life in “Eleftheromania” – The Pappas Post

In the summer of 1944, Nazis enlisted 446 Greek prisoners to the horrific task of working as Sonderkommando and leading prisoners into gas chambers.

If they refused, they would be killed. After being given the despicable order, the Greek prisoners had a moral debate in their barracks. Piroska, one of the prisoners, bore witness to their astonishing decision.

via Academy Award Winner Olympia Dukakis Brings Greek World War II Story to Life in “Eleftheromania” – The Pappas Post

Advertisements

Αλίντας Δημητρίου – Η ΖΩΗ ΣΤΟΥΣ ΒΡΑΧΟΥΣ (Εμφύλιος) – Γυναίκες στο Δημοκρατικό Στρατό

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ
Η ΖΩΗ ΣΤΟΥΣ ΒΡΑΧΟΥΣ της Αλίντας Δημητρίου αναφέρεται στον Εμφύλιο — οι Γυναίκες πάνε στο βουνό, στο Δημοκρατικό Στρατό — αλλά και στις εξορίες.

via Δημητρίου Αλίντα Η ζωή στους βράχους – YouTube

Δημητρίου Αλίντα – ΠΟΥΛΙΑ ΣΤΟ ΒΑΛΤΟ – BIRDS IN THE MIRE

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΟΥ ΕΛΑΣ και του ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ

via Δημητρίου Αλίντα Πουλιά στο βάλτο – YouTube

Δημητρίου Αλίντα – «Τα κορίτσια της βροχής» που βασανίστηκαν από τη χούντα

«Τα κορίτσια της βροχής» είναι οι γυναίκες που συνελήφθησαν, φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν κατά τη διάρκεια της χούντας και εξομολογούνται στην κάμερα τις αληθινές ιστορίες τους. Το κύκνειο άσμα της Αλίντας Δημητρίου, κινηματογραφίστριας που υπηρέτησε το πολιτικό ντοκιμαντέρ, ολοκληρώνει την τριλογία για τις γυναίκες στους πολιτικούς αγώνες στο δεύτερο μισό του περασμένου αιώνα.

via «Τα κορίτσια της βροχής» που βασανίστηκαν από τη χούντα (video) – ThePressProject

9 Απριλίου 1941: Η Θεσσαλονίκη υπό τον αγκυλωτό σταυρό

Τους κατακτητές υποδέχεται στην Πλατεία Βαρδαρίου μία «ανήμπορη και θλιβερή αντιπροσωπεία»[3], στην οποία συμμετείχαν ο δήμαρχος Κωνσταντίνος Μερκουρίου, ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Γεννάδιος και ο γερμανοσπουδασμένος και εθνικοσοσιαλιστικών απόψεων, Καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Περικλής Βιζουκίδης. Για λόγους ιστορικής αλήθειας και δικαιοσύνης οφείλουμε να διαχωρίσουμε από τους θλιβερούς Μερκουρίου και Βιζουκίδη, τον Μητροπολίτη Γεννάδιο, αναγνωρίζοντας τις συνεπείς του προσπάθειες και διαβήματα εναντίον των διακρίσεων και διώξεων των Εβραίων της Θεσσαλονίκης[4]. Οι προσπάθειες αυτές κορυφώθηκαν στις 23.3.1943 με την συνυπογραφή από κοινού με τον Αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό και 29 προέδρους οργανώσεων (της Ακαδημίας Αθηνών συμπεριλαμβανομένης) ενός εξαιρετικά σημαντικού εγγράφου, που τόνιζε τους ακατάλυτους δεσμούς Ελλήνων Χριστιανών Ορθόδοξων και Ελλήνων Εβραίων και ζητούσε να σταματήσουν οι διώξεις των Εβραίων. Πρόκειται για μια ενέργεια που δεν αποτολμήθηκε σε καμιά άλλη κατεχόμενη χώρα[5]!

via 9 Απριλίου 1941: Η Θεσσαλονίκη υπό τον αγκυλωτό σταυρό

Μια φωτογραφία του αντάρτη πατέρα

Στο τελευταίο γράμμα του από τις φυλακές της Σπάρτης στις 31 Μαρτίου 1948, 13 ημέρες πριν δολοφονηθεί, ο Σωτήρης Πέτρουλας έγραφε στον γιο του Αντώνη, κρατούμενο στην Τρίπολη- που τελικά θα περνούσε από Ακροναυπλία, Γιούρα, φυλακές Κέρκυρας μέχρι το 1961: «Για την Μπεμπέκα δεν έχω καμία πληροφορία». Αναρωτιόταν αν ζούσε ή αν πέθανε. Το γράμμα αυτό σήμερα, 67 χρόνια μετά, έχει κορνιζάρει στο σαλόνι της η κ. Δήμητρα. Είναι ένας δεσμός με τον χαμένο πατέρα της. Και μια υπόσχεση που έδωσε στη μάνα της την ώρα που εκείνη ξεψυχούσε στα χέρια των δολοφόνων: «Τη σέρνανε, τη χτυπάγανε… ένιωσα το χέρι της να σφίγγει το δικό μου», διηγείται. «Ακουσα τη φωνή της: «Μπεμπέκα μου, Μπεμπέκα μου, αν ζήσεις, τ’ όνομά μας να κρατάς πάντα ψηλά. Ορκίσου μου… Ορκίσου μου…”. Μα τι λέει, σκέφτηκα εγώ, τι μου λέει, νόμιζα πως εννοούσε να κρατώ ψηλά για μια ζωή μια σανίδα γραμμένη με το όνομα Πέτρουλα. Θα κουραστώ σκεφτόμουν… όμως όπως είχα γίνει ένα με τη φουστάνα της ξεφώνιζα» στ’ ορκίζομαι! στο ορκίζομαι!«».

via Μια φωτογραφία του αντάρτη πατέρα

Μια άγνωστη πτυχή της Αντίστασης: Οι Μουσουλμάνοι του Δημοκρατικού Στρατού

 Ήταν αρχές Απριλίου του 1947, κι ο 32άχρονος τότε Μιχρί Μπελί, άρτι αποφυλακισθείς από τις τουρκικές Φυλακές για την κομμουνιστική του δράση, έπαιρνε τη μεγάλη απόφαση…     Στις 5 Απριλίου έφτασε στα βουνά της Ροδόπης. Τούρκος αυτός, κατετάγη ως εθελοντής στο Δημοκρατικό Στρατό, προκειμένου να πολεμήσει- στο πλευρό των Ελλήνων συντρόφων του…     Απλός αντάρτης στην αρχή, ανεδείχθη αργότερα στο βαθμό του ταγματάρχη του Δημοκρατικού Στρατού, ως διοικητής του «Οθωμανικού Τάγματος». Υπό τις διαταγές του πολέμησαν Έλληνες, Τούρκοι, Πομάκοι, Γκαγκοούζοι και Αθίγγανοι…      Γεννημένος το 1915 στη Σηλυβρία της Ανατολικής Θράκης, ο Μιχρί Μπελί βρέθηκε από το 1936 έως το 1940 για σπουδές στις Ηνωμένες Πολιτείες.      Δουλεύοντας παράνομα με τους μαύρους του Μισισιπή για την ίδρυση του Συνδικάτου Εργατών Γης και στα ναυτεργατικά συνδικάτα του Σαν Φρανσίσκο, γαλουχήθηκε με τις αριστερές ιδέες.      Επιστρέφοντας στην Κωνσταντινούπολη, ήρθε σε επαφή με το παράνομο Κομμουνιστικό Κόμμα και εργάστηκε για την ίδρυση της Ένωσης Προοδευτικής Νεολαίας Τουρκίας. Κατά το ακαδημαϊκό έτος 1943-1944 διετέλεσε βοηθός καθηγητή στο Οικονομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης.     Το φθινόπωρο του 1944 συνελήφθη με 50 συντρόφους του και καταδικάστηκε από το στρατοδικείο οε φυλάκιση δύο χρόνων.      Σήμερα ζει με τη γυναίκα του Σεβίμ μεταξύ Ελβετίας και Κωνσταντινούπολης.     Στις 6 Φεβρουαρίου 1998 ο Μπελί συνελήφθη στην Κωνσταντινούπολη και οδηγήθηκε ενώπιον του δικαστηρίου Κρατικής Ασφάλειας στην Άγκυρα, με την κατηγορία ότι «παρότρυνε το λαό σε εχθρικές ενέργειες κατά του τουρκικού κράτους». Δυο μέρες αργότερα αφέθηκε ελεύθερος, αλλά εάν του απαγγελθεί επίσημη κατηγορία, κινδυνεύει με ποινή φυλάκισης μέχρι 4,5 χρόνια.      Ο σεμνός αυτός αγωνιστής, άριστος γνώστης της ελληνικής γλώσσας και γραφής, έγραψε τα 1983 το ανέκδοτο στη χώρα μας Βιβλίο «Αυτά που είπε ο Ρήγας – Στιγμές από τον Εμφύλιο Πόλεμο», όπου περιγράφει όσα συγκλονιστικά έζησε, πολεμώντας από τις γραμμές του Δημοκρατικού Στρατού, «Ριγκασίν Ντεντιγί – Ιτς Σαβάς Ανιλερί», είναι ο τίτλος του Βιβλίου στα τουρκικά.

via Μια άγνωστη πτυχή της Αντίστασης: Οι Μουσουλμάνοι του Δημοκρατικού Στρατού

Η θρυλική Εβραία καπετάνισσα Σαρίκα του ΕΛΑΣ Εύβοιας

Οι αντάρτες έμαθαν την ταυτότητα του καταδότη και η Σαρίκα πήγε στο χωριό. Στον δρόμο συνάντησε τον καταδότη και τον ρώτησε για την ξαδέλφη της. Εκείνος απάντησε, «επιτέλους την ξεφορτωθήκαμε την Εβραία δασκάλα».

Η Σαρίκα έβγαλε το πιστόλι της και τον σκότωσε. Αυτή η πράξη ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τον θρύλο γύρω από το πρόσωπό της.

Κάποτε ήρθε η πληροφορία ότι οι Γερμανοί σχεδίαζαν μπλόκο στα περίχωρα της Χαλκίδας. Η Σαρίκα στάλθηκε να προειδοποιήσει τους κατοίκους. Σκαρφάλωσε σε μια στέγη και με ένα μεγάφωνο κάλεσε τους χωρικούς να διαφύγουν προς τους αντάρτες. Η νεανική της φωνή βρήκε απήχηση και οι νεαροί μπήκαν στην Αντίσταση.

Όταν οι Γερμανοί αποχώρησαν από την Ελλάδα, η Σαρίκα γύρισε στη Χαλκίδα όπου συνέχισε να δουλεύει με τους νέους. Καθώς οι πρώην αντάρτες δεν έχαιραν της εκτίμησης των νέων ηγετών της Ελλάδας, η Σάρα σύντομα συνελήφθη, αλλά την έσωσε η φήμη της. Ο ανακριτής την συμβούλευσε να σπεύσει στον τοπικό Ραββίνο και να του ζητήσει να την στείλει στην Αθήνα, απ’ όπου μπόρεσε να εγκαταλείψει την Ελλάδα.

Από το 1946 ζει στα περίχωρα του Τελ Αβίβ με την οικογένειά της.

via Η θρυλική Εβραία καπετάνισσα Σαρίκα του ΕΛΑΣ Εύβοιας

Προδότες Ταγματασφαλίτες. Φρικαλεότητες Χιτών, Σωμάτων “Ασφαλείας” και Ε.Σ.

Από τον “Κόκκινο φάκελλο”

1) Το κεφάλι του Άρη Βελουχιώτη και του πρωτοπαλίκαρού του Τζαβέλλα. Τα δύο κεφάλια εκτέθηκαν σε κοινή θέα σε φανοστάτη της πλατείας Τρικάλων την Δευτέρα 18 Ιουνίου του 1945

2) Στρατής Τινός: Εκτέθηκε νεκρός σε κοινή θέα σε καρέκλα καφενείου στην πλατεία της Μυτιλήνης. Ήταν αντάρτης και στέλεχος του ΔΣΕ και σκοτώθηκε το 1949

3) Πάνος Καψής: Το νεκρό του κορμί εκτέθηκε σε σταυρό στην πλατεία της Χαλκίδας μαζί με τα κεφάλια των παλικαριών του Τσάκαλου και Κατσανά. 5 Νοέμβρη του 1949

4) Γιάννης Αλεξάνδρου: Ο γνωστός Καπετάν Διαμαντής που σκοτώθηκε στις 21 Ιουνίου του 1949 και το σώμα του εκτέθηκε σε άγνωστη τοποθεσία

via Αυτοκαθορισμός : Προδότες Ταγματασφαλίτες. Τιμή και δόξα στο Κ.Κ.Ε και το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο..

Γερμανοί αντιφασίστες στις τάξεις του ΕΛΑΣ του Erik Eberhard

Όσοι πρόλαβαν να διαφύγουν στον ΕΛΑΣ σχημάτισαν περί τον Ίλμερ, στις 20 Ιουλίου 1944 στο χωριό Τρόπαια, το Σύνδεσμο Γερμανών Αντιφασιστών Πελοποννήσου (Verband deutscher Antifaschisten auf dem Pelopones), στον οποίο ανήκαν περίπου 60 μέλη, ορισμένα από τα οποία παρέμεναν ακόμη στις μονάδες τους. Λίγες μέρες μετά την ίδρυση του συνδέσμου ο Ίλμερ, φέροντας ελληνικά χαρτιά ταυτότητας, έπεσε πάνω σε γερμανική περίπολο, πυροβολήθηκε, συνελήφθη, δικάσθηκε και καταδικάσθηκε τρις σε θάνατο και εκτελέσθηκε. Η σορός του τάφηκε από τους Γερμανούς στο νεκροταφείο της Αμαλιάδας. Την επομένη τουφεκίσθηκε, ύστερα από κατάδοση, ο Άντον Μπέργκχουμπερ, ενώ 120 στρατιώτες στάλθηκαν σε φυλακές και στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Γερμανία.[12] Ανάλογες καταστάσεις επικράτησαν και στο τάγμα 999 που στάθμευε στην περιοχή Καλαμάτα-Μεσσήνη-Πύλος-Κυπαρισσία.

via Γερμανοί αντιφασίστες στις τάξεις του ΕΛΑΣ

Ο σκύλος Γκραφ ο Λεωνίδας και το Μπλόκο της Καλαμάτας

Υπάρχει ένα σημαντικό περιστατικό με το Λεωνίδα (Γερμανός με το όνομά του να είναι αυτό) που είχε βαθμό υποσμηναγού και ήταν δάσκαλος σκύλων, ειδικός σαμποτέρ και υπασπιστής του ανώτατου Γερμανού διοικητή της ευρύτερης περιοχής. Αυτός του έδωσε δύο στρατιώτες και του είπε να εκτελέσει 50 Καλαματιανούς από τους συλληφθέντες. Όταν οι στρατιώτες πήραν το παράγγελμα του Λεωνίδα να σκοπεύσουν, έκανε νόημα στο σκύλο τον Γκραφ που πέταξε κάτω τους δύο και ο Λεωνίδας τους πήρε τα όπλα, απελευθέρωσε τους 50 και έφυγε στο βουνό όπου μπήκε στον ΕΛΑΣ.

via Ο σκύλος Γκραφ ο Λεωνίδας και το Μπλόκο της Καλαμάτας

Nazi Invasion of Crete ~ 1944 Office of Strategic Services (OSS); World War II video

Nazi Invasion of Crete ~ 1944 Office of Strategic Services (OSS); World War II

via Nazi Invasion of Crete ~ 1944 Office of Strategic Services (OSS); World War II – YouTube

Evolution of the Greek public debt during 2010-2015 Chapter 2, 27 July 2015, by Truth Committee on the Greek Public Debt

Another case of unsubstantiated increase of public debt in 2009 is related to the statistical treatment of swaps with Goldman Sachs. The one-person ELSTAT leadership increased the public debt by €21 billion. This amount was distributed ad hoc over the four year period between 2006 and 2009. This was a retroactive increase of Greece’s public debt and was done in contradiction of EC Regulations.

In total, it is estimated that as a result of these technically unsupported adjustments, the budget deficit for 2009 was increased by an estimated 6 to 8 percentage points of GDP. Likewise, public debt was increased by a total of €28 billion.

We consider the falsification of statistical data as directly related to the dramatization of the budget and public debt situation. This was done in order to convince public opinion in Greece and Europe to support the bail-out of the Greek economy in 2010 with all its catastrophic conditionalities for the Greek population. The European parliaments voted on the “res-cue” of Greece based on falsified statistical data. The banking crisis was underestimated by an overestimation of the public sector economic problems.

via CADTM – Evolution of the Greek public debt during 2010-2015

British WW2 Commandos in Greece

The C.O. of the British Military Mission in Athens decided it was essential that British troops should enter Athens immediately in order to prevent civil disturbances. The Force made a quick change from denim battle order into K.D. parade order, and by bus were taken to the outskirts of Athens. There the Force was joined by a weak company from No. 4 Para Bn, who had dropped at Megara airfield that morning, and were just in time to take part in the entry into Athens. The Force made a ceremonial march through the streets of Athens to Constitutional Square. Vast crowds cheered the procession and at time almost engulfed the Force. In Constitutional Square the Force was inspected by the Greek Military Governor of Attica. Then the Force marched past the Unknown Warrior’s Tomb on which the C.O. laid a wreath. The C.O. received the Freedom of Athens. Billets for the Force were provided in the Melakon building in the centre of Athens. There the Force was virtually imprisoned by madly cheering crowds. This building became the centre of demonstrations and processions which continued by torchlight after dark. Greek political slogans, songs, dances, loudspeakers and more political slogans rent the air. The only starving people in Athens that night was Foxforce, having had no food that day save a haversack breakfast at 0500 hrs. Late at night M.T. forced the way through the mob and raised the siege.

The following days saw no diminution in the crowds. HQ was engulfed by German deserters, Italian PWs seeking protection, British and American subjects, escaped Allied PWs, Greeks desiring jobs with the British Forces. Once the main body of British troops arrived, Foxforce was unceremoniously thrown out of the Melakon building and given as billets a louse-ridden school, which was uninhabitable.

via WW2 Commandos

Όταν η Ελλάδα κούρευε το χρέος της Γερμανίας

Η διαπραγμάτευση κράτησε έως τις 8 Αυγούστου του 1953. Τότε υπεγράφη η περίφημη συμφωνία του Λονδίνου για τα Εξωτερικά Χρέη της Γερμανίας – γνωστή ως London Agreement on German External Debts. Ηταν η συμφωνία που προέβλεπε «κούρεμα» του γερμανικού χρέους κατά 60% και αποπληρωμή του, με ρήτρα εμπορικού πλεονάσματος, σε 30 χρόνια.

Πρόκειται για την πιο ριζική και γενναιόδωρη διαγραφή χρέους που έχει γίνει ποτέ, καθώς πέραν του άμεσου κουρέματος στους όρους της αποπληρωμής μπήκε και ρήτρα εμπορικού πλεονάσματος: Η αποπληρωμή του εναπομείναντος χρέους θα γινόταν μόνον εάν η Γερμανία θα είχε εμπορικό πλεόνασμα και οι καταβολές δεν θα ξεπερνούσαν το 3% των εσόδων της από τις εξαγωγές. Εν ολίγοις, οι πιστωτές είχαν συμφέρον να αγοράζουν τα εξαγωγικά προϊόντα της χρεοκοπήμένης Γερμανίας για να πάρουν τα – μισά έστω – χρήματά τους πίσω.

via Όταν η Ελλάδα κούρευε το χρέος της Γερμανίας

Έφυγε από τη ζωή η γηραιότερη Ελληνίδα επιζήσασα του Άουσβιτς

Έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 105 ετών, η Ζερμαίν Ματαλών Κοέν, η γηραιότερη Ελληνίδα διασωθείσα των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης. Χαραγμένο στο χέρι της είχε τον αριθμό Α8313.

via Έφυγε από τη ζωή η γηραιότερη Ελληνίδα επιζήσασα του Άουσβιτς

Τα «Συντάγματα Κοέν» – η ελληνοεβραϊκή συμμετοχή στον Β’ΠΠ

Αξίζει τον κόπο να σημειώσουμε οτι σύμφωνα με επίσημες ανακοινώσεις δεν υπήρξε ούτε ένας εβραίος λιποτάκτης. Πως το ξέρουμε; Μετά τον πόλεμο, οι οργανωμένες ομάδες μεσεγγυούχων στην Θεσσαλονίκη, που είχαν λεηλατήσει την εβραϊκή κοινότητα, είχαν φροντίσει να δημοσιευθεί στην εφημερίδα Φως η είδηση οτι εβραίοι λιποτάκτες είχαν συγκεντρωθεί στο Αργυρόκαστρο για να εισέλθουν μαζί με τους κομουνιστές στην Ελλάδα. Ο σκοπός της φήμης ήταν να αποτραπεί η ψήφιση ενός νόμου, από τον τότε πρωθυπουργό Τσαλδάρη, που έδινε την νομική δυνατότητα στους εβραίους να επανακτήσουν τα σπίτια τους. Παρά την άμεση διάψευση από την μεριά του Στρατού, ο σάλος που προκλήθηκε καθυστέρησε για άλλα δυο χρόνια την υπογραφή του νόμου.

via Τα «Συντάγματα Κοέν» – η ελληνοεβραϊκή συμμετοχή στον Β’ΠΠ « Abravanel, the Blog

Μαρδοχαίος Φριζής

Στις 5 Δεκεμβρίου, βορειοανατολικά της Πρεμετής, ο Φριζής και οι άντρες του δέχθηκαν επίθεση από ιταλικά αεροπλάνα. Ο Φριζής έδωσε εντολή στους στρατιώτες του να πέσουν στα χαρακώματα, παρ’ όλα αυτά, για να μην υπάρξει πανικός στους στρατιώτες, ο ίδιος παρέμεινε καβάλα στο άλογό του και συνέχισε να τους εμψυχώνει. Ως καβαλάρης έγινε εύκολος στόχος για τα εχθρικά αεροπλάνα. Στην αρχή δεχτηκε βολές από το αεροπορικό πολυβόλο και έπειτα μία βόμβα τον αποτελείωσε. Σύμφωνα με αφήγηση του εγγονού του, επίσης Μαρδοχαίου Φριζή, [4] ο ιερέας του στρατεύματος του έκλεισε τα μάτια με την επιθανάτια εβραϊκή προσευχή: «Άκουσε Ισραήλ, ο Κύριος ο Θεός σου, ο Κύριος είναι ένας».

via Μαρδοχαίος Φριζής – Βικιπαίδεια

Δημήτριος Ίτσιος

Ο Ίτσιος είχε διαταχθεί να καλύψει με το πολυβολείο του Π8 (στο οποίο βρίσκονταν ακόμη 5 στρατιώτες) στην περιοχή Ομορφοπλαγιά του όρους Μπέλες κοντά στα Άνω Πορρόια Σερρών, την υποχώρηση ελληνικών τμημάτων και όταν οι συνθήκες το επέτρεπαν να αποχωρήσει και ο ίδιος με τους άνδρες του. Παρά τις εντολές που είχε να διασωθεί, ο Ίτσιος θέλησε να αγωνιστεί μέχρις εσχάτων, διατάσσοντας τους άνδρες του να διαφύγουν. Τελικά δυο από αυτούς, συντοπίτες του από το διπλανό χωριό παρέμειναν κοντά του. Παρά το σφοδρό κανονιοβολισμό και το βομβαρδισμό από αέρος που δεχόταν, το πολυβολείο άντεξε, προκαλώντας στους γερμανούς μεγάλη φθορά (περίπου 230 νεκροί).

via Δημήτριος Ίτσιος – Βικιπαίδεια

Δύο Έλληνες του Ολοκαυτώματος περιγράφουν την κόλαση Άουσβιτς

Μόλις 16 χρονών ο Ισαάκ Μιζάν είδε τους Γερμανούς να εισβάλουν στην Άρτα, συλλαμβάνοντας αυτόν και την οικογένειά του καθώς και όσους Εβραίους κατοικούσαν στην περιοχή. Τους συγκέντρωσαν στην κεντρική πλατεία της πόλης και σε έναν κινηματογράφο, και από εκεί τους στοίβαξαν σε ένα τρένο με ενδιάμεσους σταθμούς το Αγρίνιο και το Ρουφ, πριν τον τελικό προορισμό που ήταν το κολαστήριο του Άουσβιτς. Στο προαύλιου του πολωνικού στρατοπέδου συγκέντρωσης γινόταν η πρώτη διαλογή. Εκεί απέκτησε το πρώτο και μοναδικό του «τατουάζ». Τον αριθμό 182641 που μέχρι σήμερα τον ακολουθεί χαραγμένος στο χέρι του.

«Μας κατεβάσανε απ’ τα βαγόνια και έπεφτε καμιά βουρδουλιά. Μας χώρισαν σε άνδρες και γυναίκες και μας εξέταζε ένας γιατρός των Ες-Ες. Όσους ήτανε για τα κρεματόρια τους φορτώναν σε φορτηγά. Γυναίκες με παιδιά πήγαιναν κατευθείαν στους φούρνους. Το τραγικότερο όλων ήταν τα μικρά κοριτσόπουλα που νόμιζαν ότι πηγαίνοντας με το φορτηγών θα τύχουν καλύτερης μεταχείρισης και παίρναν παιδάκια στην αγκαλιά τους. Ήταν το λάθος το μεγάλο για τα κορίτσια αυτά. Όπως και για τους άντρες, οι οποίοι άλλοι έκαναν τους κουτσούς, άλλοι έκαναν τους στραβούς και γι’ αυτούς υπήρχε ίδια η μοίρα τους που τους ξεχωρίσαν τους ‘βαλαν στα φορτηγά και τους πήγαν κατευθείαν για τα κρεματόρια», διηγείται ο Ισαάκ Μιζάν.

via Δύο Έλληνες του Ολοκαυτώματος περιγράφουν την κόλαση Άουσβιτς