Category Archives: Δυναμική κεφαλαίου-εργασίας

Modern Monetary Theory – Wikipedia

Modern Monetary Theory (MMT or Modern Money Theory, also known as Neo-Chartalism) is a macroeconomic theory that describes and analyses modern economies in which the national currency is fiat money, established and created by the government. The key insight of MMT is that “monetarily sovereign government is the monopoly supplier of its currency and can issue currency of any denomination in physical or non-physical forms. As such the government has an unlimited capacity to pay for the things it wishes to purchase and to fulfill promised future payments, and has an unlimited ability to provide funds to the other sectors. Thus, insolvency and bankruptcy of this government is not possible. It can always pay.”[1]

via Modern Monetary Theory – Wikipedia

Advertisements

Bill Mitchell in Helsinki: The Euro Crisis and Austerity – YouTube

Professor William F. Mitchell discusses the theoretical and political background of the austerity policy. Helsinki University 9th October 2015. Mitchell works as a professor of economics at the University of Newcastle, Australia and as a director of the Centre for Full Employment and Equity. Mitchell’s latest book Eurozone Dystopia (2015) traces the origin of the flawed macroeconomic framework that rendered the Eurozone dysfunctional by design. In the book Mitchell lays bare the foundations of neoliberal “groupthink” that has locked the Eurozone into a destructive path towards persistent stagnation and rising social instability.

via Bill Mitchell in Helsinki: The Euro Crisis and Austerity – YouTube

Neoliberalism – the ideology at the root of all our problems | Books | The Guardian

Neoliberalism’s triumph also reflects the failure of the left. When laissez-faire economics led to catastrophe in 1929, Keynes devised a comprehensive economic theory to replace it. When Keynesian demand management hit the buffers in the 70s, there was an alternative ready. But when neoliberalism fell apart in 2008 there was … nothing. This is why the zombie walks. The left and centre have produced no new general framework of economic thought for 80 years.

Every invocation of Lord Keynes is an admission of failure. To propose Keynesian solutions to the crises of the 21st century is to ignore three obvious problems. It is hard to mobilise people around old ideas; the flaws exposed in the 70s have not gone away; and, most importantly, they have nothing to say about our gravest predicament: the environmental crisis. Keynesianism works by stimulating consumer demand to promote economic growth. Consumer demand and economic growth are the motors of environmental destruction.

via Neoliberalism – the ideology at the root of all our problems | Books | The Guardian

Brexit And The Status Quo Ex-Ante

Every non-euro country’s government except Britain and Denmark must adopt the euro after 2020. Though severe instability of the euro earlier this decade sapped much of the enthusiasm for adopting it, the requirement is embedded in EU treaties. The fiscal pact (TSCG) is inseparable from joining the euro zone because it is the vehicle for enforcing the Maastricht fiscal rules. Taken together, the rules and the TSCG enforcement procedures combine to make a reactionary and undemocratic policy regime as I argued in a previous SE article.

Assume that as a result of a second referendum and/or a vote of parliament a British government reversed Article 50 and sought to re-establish membership. Clause 5 of Article 50 allows for that possibility — if “a State which has withdrawn from the Union asks to rejoin, its request shall be subject to the procedure referred to in Article 49”.

Article 49 states that a re-applying government shall be treated as a new applicant. Thus, to re-enter the British government would lose its opt-out from the euro and have to adopt the TSCG. Both would be unwise and together would undermine progressive change in Britain.

via Brexit And The Status Quo Ex-Ante

Ένας τρελός κόσμος: ο καπιταλισμός και η επιδημία ψυχικών ασθενειών

Η ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεύτρια Sue Gerhardt έχει γράψει πολύ εύστοχα για αυτή την σχέση, υποδηλώνοντας ότι στις σύγχρονες κοινωνίες συχνά «συγχέουμε την υλική ευημερία με την ψυχολογική ευημερία». Στο βιβλίο της «Η Εγωιστική Κοινωνία» δείχνει πόσο επιτυχώς και αμείλικτα ο καταναλωτικός καπιταλισμός ανασχηματίζει το μυαλό μας και επαναπροσδιορίζει το νευρικό μας σύστημα με τη δική του εικόνα. Γιατί «θα χάναμε μεγάλο μέρος του τι είναι ο καπιταλισμός», σημειώνει, «εάν παραβλέψουμε τον ρόλο του στην εμπορία της επιθυμίας».

Μια άλλη βασική πτυχή του καπιταλισμού και των επιπτώσεών του στην ψυχική ασθένεια είναι φυσικά η ανισότητα. Όπως αναφέρθηκε στην έκθεση του Royal College of Psychiatrists: «Η ανισότητα είναι ένας βασικός καθοριστικός παράγοντας της ψυχικής ασθένειας: όσο μεγαλύτερο είναι το επίπεδο της ανισότητας, τόσο χειρότερα είναι τα αποτελέσματα της ψυχικής υγείας. Τα παιδιά από τα φτωχότερα νοικοκυριά έχουν τριπλάσιο κίνδυνο ψυχικής κακής υγείας από τα παιδιά από τα πλουσιότερα νοικοκυριά. Η ψυχική ασθένεια συνδέεται σταθερά με τη στέρηση, το χαμηλό εισόδημα, την ανεργία, την κακή εκπαίδευση, τη χειρότερη σωματική υγεία».

via Ένας τρελός κόσμος: ο καπιταλισμός και η επιδημία ψυχικών ασθενειών

Inequality In Europe: What Can Be Done?

This is not an exhaustive list but illustrates the breadth of predistribution as an egalitarian strategy. In conclusion, three points ought to be made. Firstly, ‘redistribution’ and ‘predistribution’ are not mutually exclusive. Egalitarians need both. If predistributive measures are effective, they ought to raise the overall tax take by boosting employment participation; greater resilience in the tax base then increases the potential for redistribution and ‘social’ investment over the long-term.

The second point is that predistribution is often politically more difficult than traditional redistribution. Predistribution involves taking on entrenched vested interests, especially in the financial sector. It is important to highlight that lower inequality of primary incomes is positive for economic efficiency as well as social justice. Greater equality helps to create more stable market economies, balanced by societies where democratic politics rather than market forces prevail.

via Inequality In Europe: What Can Be Done?

Με τη βούλα του Ευρωδικαστηρίου οι περικοπές συντάξεων – ThePressProject

Συγκεκριμένα, η Die Presse σε άρθρο με τίτλο «Ελλάδα: οι συντάξεις θα μπορούσαν να περικοπούν» αναφέρει πως: «Μια χώρα θα μπορούσε εξαιτίας μιας οικονομικής κρίσης να προβεί σε περικοπές συντάξεων. Ένα τέτοιο μέτρο δεν θίγει τα περιουσιακά δικαιώματα των πολιτών της, έκρινε σε απόφασή του το ΕΔΔΑ την Πέμπτη. Οι δικαστές απέρριψαν προσφυγή μιας Λιθουανής, η οποία προσέφυγε στο ΕΔΔΑ κατά του λιθουανικού δημοσίου επειδή η σύνταξή της μειώθηκε κατά 15% κατά την περίοδο 2010-2013».

Σύμφωνα με τον γερμανικό τύπο, η Λιθουανία πέρασε μια βαθιά δημοσιονομική κρίση και αναγκάστηκε να επιβάλλει ευρείες περικοπές σε συντάξεις και κοινωνικές παροχές, απολύσεις στο δημόσιο και μεγάλες αυξήσεις φόρων. Κατά το δικαστήριο, οι περικοπές στις συντάξεις είναι νόμιμες, καθώς θεωρούνται «επιβεβλημένες» για «το κοινό καλό». Σύμφωνα με τις αναφορές, με την ίδια αιτιολογία έχουν απορριφθεί ανάλογες προσφυγές από την Ελλάδα και την Πορτογαλία.

via Με τη βούλα του Ευρωδικαστηρίου οι περικοπές συντάξεων – ThePressProject

How economics became a religion

Contrary to the tenets of orthodox economists, contemporary research suggests that, rather than seeking always to maximise our personal gain, humans still remain reasonably altruistic and selfless. Nor is it clear that the endless accumulation of wealth always makes us happier. And when we do make decisions, especially those to do with matters of principle, we seem not to engage in the sort of rational “utility-maximizing” calculus that orthodox economic models take as a given. The truth is, in much of our daily life we don’t fit the model all that well.

via How economics became a religion | John Rapley | News | The Guardian

All the Plenary’s Men – The case against Banksters

The King can do no wrong.”

—William Blackstone, Commentaries on the Laws of England

“When the president does it, that means that it is not illegal.”

—Ex-President Richard Nixon, interview with David Frost

The question at bar is why the U.S. Department of Justice has failed to prosecute any too-big-to-fail banks or—more importantly—their bankers, even for admitted crimes.

It’s a crucial question, because after eight straight years of unremitting prosecutorial failure, it looks very much as if a select group of top banks can, in fact, do no wrong. If that’s the case, then our constitutional republic isn’t merely in trouble. It’s dead.

via All the Plenary’s Men – YouTube

Monetary Policy and Trade Subcommittee held a hearing on Thursday May 18 2017 to evaluate lessons from the International Monetary Fund’s (IMF) bailout of Greece in 2010 and 2012.

Congressman Andy Barr, chairman of Monetary Policy and Trade Subcommittee in the US Congress urged the International Monetary Fund to disengage from the Greek program. The United States are the biggest contributor to the IMF.

The Monetary Policy and Trade Subcommittee held a hearing on Thursday May 18 2017 to evaluate lessons from the International Monetary Fund’s (IMF) bailout of Greece in 2010 and 2012.

“With Greece’s economy again officially in recession and discussions underway for a third IMF bailout, it is clear from today’s hearing that the IMF’s past efforts to save Greece from insolvency have been unsuccessful and that it needs to learn from those failures,” said Subcommittee Chairman Andy Barr.

“The IMF must focus on its core mission, not provide political cover for Eurozone politicians who refuse to take responsibility for Greece’s debt crisis.”

Key Takeaways from the Hearing:

  • The IMF’s bailout of Greece has politicized the Fund and left the Greek economy in tatters, tarnishing the IMF’s reputation and putting taxpayer dollars at risk.
  • Eurozone officials are using the IMF as a fig leaf to avoid electoral consequences, even though Europe’s own bailout fund possesses ample resources to resolve the Greek crisis on its own.

Congressman Andy Barr  opened a hearing on lessons from the IMF’s bailout of Greece as Chairman of the Monetary Policy and Trade Subcommittee. The purpose of the hearing is to evaluate the International Monetary Fund’s (IMF) financial rescue of Greece, including large “exceptional access” programs approved in 2010 and 2012.

Key Takeaways from the Hearing: The IMF’s bailout of Greece has politicized the Fund and left the Greek economy in tatters, tarnishing the IMF’s reputation and putting taxpayer dollars at risk. Eurozone officials are using the IMF as a fig leaf to avoid electoral consequences, even though Europe’s own bailout fund possesses ample resources to resolve the Greek crisis on its own.

via US Congressman Barr urges IMF to disengage from the Greek program – Keep Talking Greece

Το Ευρωδικαστήριο απέρριψε τις αγωγές Ελλήνων συνταξιούχων για τις περικοπές

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, στη σημερινή του απόφαση παρατηρεί, ότι ακόμη και αν γινόταν δεκτό ότι οι επίμαχες αποφάσεις ήταν όντως ικανές να προξενήσουν την προβαλλόμενη από τους ενάγοντες ζημία, τα δικαιώματα προσβάσεως στις παροχές κοινωνικής ασφαλίσεως και τις κοινωνικές υπηρεσίες δεν συνιστούν απόλυτα προνόμια.

Πράγματι, η άσκησή τους μπορεί να περιοριστεί, όπως προβλέπει το άρθρο 52, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, εφόσον τούτο δικαιολογείται από σκοπούς γενικού συμφέροντος που επιδιώκει η Ένωση και οι περιορισμοί είναι αναγκαίοι και ανταποκρίνονται πραγματικά στους ως άνω σκοπούς.

via Το Ευρωδικαστήριο απέρριψε τις αγωγές Ελλήνων συνταξιούχων για τις περικοπές

For A Treaty Democratizing Euro Area Governance – (T-Dem)

However scattered they may be, these different policies are truly ‘governed’, as a hard core emerged from the ever closer union of national and European economic and financial bureaucracies – French and German national treasuries, ECB executive board, senior economic officials from the European Commission. As matters stand, this is where the Euro Area is supposedly governed and where the proper political tasks of coordination, mediation and balancing among the current economic and social interests are carried out. In 2012, as he gave up reforming the Treaty on Stability, Coordination and Governance, a cornerstone of this Euro Area governance, François Hollande contributed to consolidating this new power structure. From then onwards, this European executive pole has only seen its competences expand. Over a decade, its scope for intervention has become significant, ranging from ‘budgetary consolidation’ (austerity) policies to far-reaching coordination of national economic policies (Six Pack and Two Pack), the set-up of rescue plans for member states facing financial distress (Memorandum and Troika), the supervision of all private banks.

via For A Treaty Democratizing Euro Area Governance – (T-Dem)

Το σχέδιο Σόιμπλε για τις χώρες που απειλούνται με πτώχευση

Η ιδέα του Σόιμπλε έχει ως στόχο να μειώσει τον κίνδυνο νέων κρίσεων. Θέλει να καταστήσει το ευρώ ανεξάρτητο από τις πολιτικές αλλαγές στα κράτη μέλη, ανεξάρτητο από τις εκλογές. Σε αντίθεση με το παρελθόν θα πρέπει να θεωρείται άνευ σημασίας για τη σταθερότητα του νομίσματος αν έρθει στην εξουσία μιας αριστερή, μια φιλελεύθερη, μια συντηρητική ή ακόμη μια εθνικιστική κυβέρνηση. Για την περίπτωση που προκύψουν προβλήματα σε νομισματικό επίπεδο, θα πρέπει να ισχύουν οι ίδιοι αυτοματοποιημένοι μηχανισμοί», σημειώνει η γερμανική εφημερίδα.

Όπως μεταδίδει η Deutsche Welle, αναφερόμενη στο δημοσίευμα, σύμφωνα με την πρόταση Σόιμπλε, οι χώρες που απειλούνται με πτώχευση θα πρέπει να λαμβάνουν ειδικό δάνειο -γέφυρα προκειμένου να εκπληρώσουν τις άμεσες υποχρεώσεις τους, διασφαλίζοντας παράλληλα την ομαλή λειτουργία της νομισματικής ένωσης. Ως αντάλλαγμα οι χώρες αυτές θα μπορούν να μειώσουν τα χρέη τους με συμμετοχή των πιστωτών.

via Το σχέδιο Σόιμπλε για τις χώρες που απειλούνται με πτώχευση

Inside Alabama’s Auto Jobs Boom: Cheap Wages, Little Training, Crushed Limbs

Alabama has been trying on the nickname “New Detroit.” Its burgeoning auto parts industry employs 26,000 workers, who last year earned $1.3 billion in wages. Georgia and Mississippi have similar, though smaller, auto parts sectors. This factory growth, after the long, painful demise of the region’s textile industry, would seem to be just the kind of manufacturing renaissance President Donald Trump and his supporters are looking for.

Except that it also epitomizes the global economy’s race to the bottom. Parts suppliers in the American South compete for low-margin orders against suppliers in Mexico and Asia. They promise delivery schedules they can’t possibly meet and face ruinous penalties if they fall short. Employees work ungodly hours, six or seven days a week, for months on end. Pay is low, turnover is high, training is scant, and safety is an afterthought, usually after someone is badly hurt. Many of the same woes that typify work conditions at contract manufacturers across Asia now bedevil parts plants in the South.

via Inside Alabama’s Auto Jobs Boom: Cheap Wages, Little Training, Crushed Limbs – Bloomberg

Ikea drivers living in trucks for months

Lorry drivers moving goods in Western Europe for Ikea and other retailers are living out of their cabs for months at a time, a BBC investigation has found.

Some drivers – brought over from poorer countries by lorry firms based in Eastern Europe – say their salary is less than three pounds an hour.

They say they cannot afford to live in the countries where they work. One said he felt “like a prisoner” in his cab.

Ikea said it was “saddened by the testimonies” of the drivers.

The drivers the BBC spoke to were employed by haulage companies based in Eastern Europe, which are paid to transport Ikea goods.

via Ikea drivers living in trucks for months – BBC News

What is wrong with free money?

Mainstream supporters of a Universal Basic Income want to maintain the poverty that capitalism produces, the radical left wishes to end it. Hence, in a second step, the posited unity must be denied. 30 Radical writers distance themselves from their mainstream counterparts and urge each other to caution. They insist that their successful opponents want what they want so their project is not just blue sky dreaming, but their successful opponents also do not want what they want, so they have to be careful. They want the same as Richard Nixon, Martin Wolf and Paul Krugman which is why their proposals are serious and they do not want what Nixon, Wolf and Krugman want which is why their proposals are radical.

via What is wrong with free money? |

Παρερμηνεύτηκαν οι δηλώσεις Juncker για το κοινοτικό κεκτημένο, υποστηρίζει η Κομισιόν

η επίμαχη παράγραφος στην απαντητική επιστολή του Ζ.Κ.Juncker προς τις ευρωβουλευτίνες της Σοσιαλιστικής Ομάδας, Maria Joao Rodrigues και Jutta Steinruck, σχετικά με το θέμα των συλλογικών διαπραγματεύσεων στην Ελλάδα, έχει ως εξής: «Θα ήθελα να σημειώσω ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει επιβεβαιώσει πως τα Μνημόνια είναι δράσεις του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, οι οποίες βρίσκονται εκτός της έννομης τάξης της ΕΕ. Επομένως, όταν υιοθετούνται εθνικά μέτρα που έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο του Μνημονίου, η Ελλάδα δεν εφαρμόζει την ευρωπαϊκή νομοθεσία και ως εκ τούτου ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων δεν ισχύει ως έχει στα ελληνικά μέτρα».

via Παρερμηνεύτηκαν οι δηλώσεις Juncker για το κοινοτικό κεκτημένο, υποστηρίζει η Κομισιόν – Liberal

Global Inequality: A New Approach For The Age Of Globalization

One of the world’s leading inequality economists, Professor Branko Milanovic, presents a bold new account of the dynamics that drive inequality on a global scale. Drawing on vast data sets and cutting-edge research, he explains the benign and malign forces that cause the rise and fall of inequality within and among nations. He also reveals who has been helped the most by globalisation, who has been held back, and what policies might tilt the balance toward economic justice.

His new book, Global Inequality: A New Approach for the Age of Globalization (2016), addresses economic and political issues of globalisation, including the redefinition of the “Kuznets cycles.”

via Global Inequality: A New Approach For The Age Of Globalization

Να φορολογήσουμε και τα ρομπότ;

Γιατί λοιπόν να συζητάμε για μέτρα «προστατευτισμού» ή έστω ανάσχεσης των επερχόμενων εξελίξεων; Ο σημαντικότερος λόγος είναι ότι το κόστος υποκατάστασης θέσεων εργασίας από ρομπότ ή προγράμματα με χρήση τεχνητής νοημοσύνης πλησιάζει το οριακό σημείο που «βγάζει οικονομικό νόημα» να μην απασχολούνται πια άνθρωποι. Σε πρόσφατη συνέντευξή του, ο απερχόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, ανέφερε ότι το φαινόμενο αυτό θα οδηγήσει όχι σε άμεσο εκτοπισμό από την αγορά εργασίας αλλά σε συρρίκνωση των εισοδημάτων κυρίως στους χαμηλόμισθους και ανειδίκευτους εργαζόμενους. Ωστόσο τα επαγγέλματα που είναι πιθανό να εκτοπιστούν δεν είναι τόσο προφανή κατά τον επικεφαλής του Media Lab στο MIT, Joi Ito: «Θα στοιχημάτιζα ότι αν ένας υπολογιστής καταλάβαινε το ιατρικό σύστημα, όντας καλός στη διάγνωση και τις αντίστοιχες (εργασίες), η νοσοκόμα και ο φαρμακοποιός θα ήταν λιγότερο πιθανό να εκτοπισθούν σε σχέση με τον γιατρό – καθώς στοιχίζουν λιγότερο (στο σύστημα υγείας)». Αντίστοιχα παραδείγματα φέρνει και για τους δικηγόρους και τους οικονομικούς ελεγκτές. Ερευνητές του πανεπιστημίου της Οξφόρδης ποσοτικοποίησαν τον κίνδυνο για κάθε επάγγελμα στα επόμενα 20 χρόνια και βρήκαν ότι το 35% των σημερινών επαγγελμάτων είναι σε υψηλό κίνδυνο πλήρους αυτοματοποίησης.

via Να φορολογήσουμε και τα ρομπότ;

Unconditional Basic Income Is A Dead End

the basic income will further divide society and prevent social mobility. Those who, due to their family background, have good prospects for interesting employment and high income will maintain their existing work ethic, engaging in school and study, and maybe taking a sabbatical or two in between. This is a good thing. However, life will become more difficult for young people from parts of society already at a disadvantage in terms of education – those from working class and migrant families. The sweet poison of the basic income will accompany them in every step of their school life and vocational training. When asked what they want to do for a living, children from parts of Berlin with a high percentage of working class and migrant families, such as Neukölln, today already often say they plan to go on the dole. In the future, they will answer: “I’ll get my basic income.” Their numbers will rise as the basic income rises.

via Unconditional Basic Income Is A Dead End