Category Archives: 6 – ΑΝΑΛΥΣΗ (ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ/ΑΝΑΛΥΤΕΣ)

Wilhelm Reich Trailer – YouTube

via Wilhelm Reich Trailer – YouTube

Love, Work And Knowledge | The Story of Wilhelm Reich

via Love, Work And Knowledge | The Story of Wilhelm Reich

FILM | Class Wargames: ludic subversion in the bureaucratic society of controlled consumption

via FILM | Class Wargames: ludic subversion in the bureaucratic society of controlled consumption

Η ρήξη του Μπούκτσιν με τον αναρχισμό | Ευτοπία

Το κείμενο της Τζάνετ Μπιλ δημοσιεύτηκε στο 12ο τεύχος του ηλεκτρονικού περιοδικού Communalism τον Οκτώβριο του 2007 και, μεταξύ άλλων, αποτελεί μια εξαιρετική σύντομη εισαγωγή στην ιστορική εξέλιξη των ιδεών του Μπούκτσιν. Η Μπιλ ήταν σύντροφος και συνεργάτιδα του Μπούκτσιν για δύο δεκαετίες μέχρι και τον θάνατό του, και ασχολήθηκε με ζητήματα κοινωνικής οικολογίας και οικοφεμινισμού. Δίδασκε στο Ινστιτούτο Κοινωνικής Οικολογίας του Βερμόντ και έχει δημοσιεύσει τέσσερα βιβλία. Είναι καλεσμένη της Ευτοπίας προκειμένου να συμμετέχει σε εκδηλώσεις του περιοδικού που θα γίνουν σε Αθήνα, Καρδίτσα και Θεσσαλονίκη τον Νοέμβριο του 2008.

 

Για ένα μεγάλο διάστημα της ενήλικης ζωής του, ο Μάρεϊ Μπούκτσιν θεωρούνταν ως ένας από τους σημαντικότερους αναρχικούς θεωρητικούς, ίσως ο πιο πολυδιάστατος και καινοτόμος του εικοστού αιώνα. Όταν πέθανε, τον Ιούλιο του 2006, οι Times Online του Λονδίνου τον χαρακτήρισαν ως τον «πιο σημαντικό αναρχικό στοχαστή στη Βόρεια Αμερική για πάνω από ένα τέταρτο του αιώνα». Το γεγονός, όμως, είναι ότι πριν πεθάνει ο Μάρεϊ δε θεωρούσε πλέον τον εαυτό του αναρχικό. Από το 1995 έλεγε στους πιο κοντινούς του ανθρώπους ότι δε θεωρούσε πλέον τον εαυτό του μέρος αυτού του κινήματος. Σε ένα συνέδριο το 1999 στο Πλέινφιλντ, του Βερμόντ δημοσιοποίησε αυτή τη ρήξη· και το 2002 την εξέθεσε γραπτώς σε ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στο διαδίκτυο.
Η ρήξη, παρόλα αυτά, ήταν πολύ εύκολο να ξεχαστεί. Μετά το θάνατό του παρατήρησα ότι πολλοί από τους θαυμαστές του δεν είχαν συνειδητοποιήσει ότι είχε διαφοροποιηθεί από τον αναρχισμό, ή, αν το είχαν συνειδητοποιήσει, δεν καταλάβαιναν τους λόγους για αυτήν του την απόφαση. Είναι σκόπιμο επομένως να περιγράψουμε την ιστορία. Ως σύντροφος και συνεργάτης του, για σχεδόν δύο δεκαετίες (η σχέση μας ξεκίνησε το Μάρτιο του 1987 και συνεχίστηκε μέχρι το θάνατό του), γνώρισα τα γεγονότα από πρώτο χέρι. Γράφω, λοιπόν, αυτό το άρθρο για να πω αυτά που γνωρίζω και που είδα σχετικά με τη ρήξη του Μάρεϊ Μπούκτσιν με τον αναρχισμό.

via Η ρήξη του Μπούκτσιν με τον αναρχισμό | Ευτοπία

Christopher Lasch Resource | Learn About, Share and Discuss Christopher Lasch At Popflock.com

Lasch rejected the dominant political constellation that emerged in the wake of the New Deal in which economic centralization and social tolerance formed the foundations of American liberal ideals, while also rebuking the diametrically opposed synthetic conservative ideology fashioned by William F. Buckley, Jr. and Russell Kirk. Lasch also was surprisingly critical and at times dismissive toward his closest contemporary kin in social philosophy, communitarianism as elaborated by Amitai Etzioni. Only populism satisfied Lasch’s criteria of economic justice (not necessarily equality, but minimizing class-based difference), participatory democracy, strong social cohesion and moral rigor; yet populism had made major mistakes during the New Deal and increasingly been co-opted by its enemies and ignored by its friends. For instance, he praised the early work and thought of Martin Luther King as exemplary of American populism; yet in Lasch’s view, King fell short of this radical vision by embracing in the last few years of his life an essentially bureaucratic solution to ongoing racial stratification.

He explained in one of his books The Minimal Self , “it goes without saying that sexual equality in itself remains an eminently desirable objective…”. In Women and the Common Life, Lasch clarified that urging women to abandon the household and forcing them into a position of economic dependence, in the workplace, pointing out the importance of professional careers does not entail liberation, as long as these careers are governed by the requirements of corporate economy.
The Revolt of the Elites: And the Betrayal of Democracy

In his last months, he worked closely with his daughter Elisabeth to complete The Revolt of the Elites: And the Betrayal of Democracy, published in 1994, in which he “excoriated the new meritocratic class, a group that had achieved success through the upward-mobility of education and career and that increasingly came to be defined by rootlessness, cosmopolitanism, a thin sense of obligation, and diminishing reservoirs of patriotism,” and “argued that this new class ‘retained many of the vices of aristocracy without its virtues,’ lacking the sense of ‘reciprocal obligation’ that had been a feature of the old order.”.

via Christopher Lasch Resource | Learn About, Share and Discuss Christopher Lasch At Popflock.com

Μισεά: Η ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ του ΕΓΩΙΣΜΟΥ (2ο μέρος) – YouTube

Οι Εναλλακτικές Εκδόσεις παρουσίασαν στις 2/4/2015 το βιβλίο των Κορνήλιου Καστοριάδη, Κρίστοφερ Λας και Ζαν Κλωντ Μισεά: «Η Κουλτούρα του εγωισμού». Ομιλητές:

via Μισεά: Η ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ του ΕΓΩΙΣΜΟΥ (2ο μέρος) – YouTube

Μισεά: Η ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ του ΕΓΩΙΣΜΟΥ (1ο μέρος) – YouTube

Οι Εναλλακτικές Εκδόσεις παρουσίασαν στις 2/4/2015 το βιβλίο των Κορνήλιου Καστοριάδη, Κρίστοφερ Λας και Ζαν Κλωντ Μισεά: «Η Κουλτούρα του εγωισμού». Ομιλητές: Γιάννης Ιωαννίδης, αρχιτέκτονας – μεταφραστής, Γιώργος Καραμπελιάς, συγγραφέας, Γιώργος Μερτίκας, συγγραφέας – μεταφραστής, Δημήτρης Ξυδερός, αρχιτέκτονας, στον χώρο πολιτικής & πολιτισμού Ρήγας Βελεστινλής, Ξενοφώντος 4, πλ. Συντάγματος, Αθήνα. Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου: “Το 1986, το βρετανικό τηλεοπτικό κανάλι, Channel 4, οργάνωσε μία συνάντηση ανάμεσα στον Κορνήλιο Καστοριάδη και τον Κρίστοφερ Λας, συνάντηση που πραγματοποιήθηκε, υπό την διεύθυνση και με τη συμμετοχή του Καναδού φιλόσοφου και πολιτικού Μάικλ Ιγνάτιεφ. Αυτή η συνομιλία, που δεν ξαναμεταδόθηκε ούτε μεταγράφηκε ποτέ, μέχρι την πρόσφατη έκδοσή της το 2013, αναλύει τις ηθικές, ψυχολογικές και ανθρωπολογικές επιπτώσεις της ανάπτυξης του σύγχρονου καπιταλισμού”.

via Μισεά: Η ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ του ΕΓΩΙΣΜΟΥ (1ο μέρος) – YouTube

Παν. Κονδύλης_ Μια διαδρομή 1 – YouTube

via Παν. Κονδύλης_ Μια διαδρομή 1 – YouTube

DERIVATIVES — Suhail Malik and Ulf Martin (September 2016) – Pseudorational Control and the Magma of Reality – The Ontology of Finance: Price, Power, and the Arkhéderivative – YouTube

Martin, Ulf. 2016. Pseudorational Control and the Magma of Reality. Unpublished paper presented at the Department of Political Science, York University, September 27: 1-37.

 

The Ontology of Finance: Price, Power, and the Arkhéderivative

 

via DERIVATIVES — Suhail Malik and Ulf Martin (September 2016) – YouTube

Most Progressives are Neoliberals in Disguise Professor Bill Mitchell – YouTube

Most Progressives are Neoliberals in Disguise Professor Bill Mitchell

via Most Progressives are Neoliberals in Disguise Professor Bill Mitchell – YouTube

Bill Mitchell in Helsinki: The Euro Crisis and Austerity – YouTube

Professor William F. Mitchell discusses the theoretical and political background of the austerity policy. Helsinki University 9th October 2015. Mitchell works as a professor of economics at the University of Newcastle, Australia and as a director of the Centre for Full Employment and Equity. Mitchell’s latest book Eurozone Dystopia (2015) traces the origin of the flawed macroeconomic framework that rendered the Eurozone dysfunctional by design. In the book Mitchell lays bare the foundations of neoliberal “groupthink” that has locked the Eurozone into a destructive path towards persistent stagnation and rising social instability.

via Bill Mitchell in Helsinki: The Euro Crisis and Austerity – YouTube

Bourdieu’s Class Theory

Before delving into the analysis, it is necessary to introduce Bourdieu’s basic terminology. Although it may seem abstract, it is, unfortunately, indispensable for understanding his work. There are four central concepts in Bourdieu’s sociology: capital, habitus, fields, and symbolic power.

Capital refers to resources. Bourdieu identifies three main varieties: economic (understood basically as income and ownership), social (basically understood as connections), and cultural (informal education, cultural objects, and credentials). These can be measured in two dimensions: quantity and structure. Thus, particular agents may possess more or less total amounts of capital, and this capital may be structured in different proportions. Accordingly, although two “agents” may have the same total overall amount of capital, one might have a greater proportion of cultural capital and the other of economic capital.6 Generally, the volume and structure of capital determines one’s “position in social space” or class position.

via Bourdieu’s Class Theory

Ζίγκμουντ Μπάουμαν: δεν είναι κρίση, είναι αναδιανομή πλούτου

Εννοείτε ότι η πολιτική είναι τοπική, ενώ η εξουσία παγκόσμια…

Ακριβώς. Και ο πιο αδύναμος κρίκος δεν είναι η κοινότητα, η πόλη ή οποιαδήποτε άλλη μορφή τοπικότητας, αλλά το ίδιο το κράτος, που είναι παγιδευμένο μεταξύ δύο πυρών, του έθνους από τη μια και των αγορών από την άλλη.

Και οι πρωτοβουλίες που αναφέρατε γεννιούνται στο υπο-εθνικό επίπεδο. Οι θεσμοί του εθνικού επιπέδου (κόμματα, κυβέρνηση, βουλή κλπ.) δε μπορούν να αντεπεξέλθουν στη διπλή αυτή πίεση.

Οι πολίτες στην προσπάθεια τους να προστατευθούν από τις επιπτώσεις αυτών των ανώνυμων δυνάμεων της αγοράς, αντιδρούν με τον παραδοσιακό τρόπο, δηλαδή οργανώνονται με γνωστούς τους, γείτονες, με όλους αυτούς με τους οποίους αντιλαμβάνονται από κοινού πως η βελτίωση του τόπου τους θα έχει θετικό αντίκτυπο σε όλους και δεν είναι ανταγωνιστικό παιχνίδι με νικητές και ηττημένους.

via Ζίγκμουντ Μπάουμαν: δεν είναι κρίση, είναι αναδιανομή πλούτου

The End of Progressive Neoliberalism | Dissent Magazine

I, for one, shed no tears for the defeat of progressive neoliberalism. Certainly, there is much to fear from a racist, anti-immigrant, anti-ecological Trump administration. But we should mourn neither the implosion of neoliberal hegemony nor the shattering of Clintonism’s iron grip on the Democratic Party. Trump’s victory marked a defeat for the alliance of emancipation and financialization. But his presidency offers no resolution of the present crisis, no promise of a new regime, no secure hegemony. What we face, rather, is an interregnum, an open and unstable situation in which hearts and minds are up for grabs. In this situation, there is not only danger but also opportunity: the chance to build a new new left.

via The End of Progressive Neoliberalism | Dissent Magazine

Trump And Decline Of The US Superpower

Noam Chomsky spoke at the 20th anniversary of Democracy Now!, the independent global radio news show, at a celebratory meeting on December 6 in Riverside, Manhattan, recalling memories of the spread of fascism under Hitler and Mussolini across Europe in the 1930s.

via Trump And Decline Of The US Superpower

Συζήτηση με τον Κορνήλιο Καστοριάδη (1985) (μέρος 1) – YouTube

Αυτό το σπάνιο οπτικό ντοκουμέντο της συζήτησης του Καστοριάδη με τους τρεις Έλληνες πανεπιστημιακούς θα ήταν σήμερα κυριολεκτικά ανύπαρκτο, εάν ο εκδότης Γιάννης Καραπαπάς (εκδόσεις «Τροπή») δεν είχε το 1985 την προνοητικότητα να βιντεοσκοπήσει την εκπομπή της ΕΡΤ. Έτσι, έχουμε τώρα την ευκαιρία να απολαύσουμε τον φιλοσοφικό λόγο εν δράσει ενός επαναστάτη διανοητή και ενός από τα τελευταία καθολικά πνεύματα του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

via Συζήτηση με τον Κορνήλιο Καστοριάδη (1985) (μέρος 1) – YouTube

(1) Εκδ. “Ελεύθερος Τύπος” [Μια Συζήτηση Με Τον Γ. Γαρμπή) – YouTube

(1) Εκδ. “Ελεύθερος Τύπος” [Μια Συζήτηση Με Τον Γ. Γαρμπή)

via (1) Εκδ. “Ελεύθερος Τύπος” [Μια Συζήτηση Με Τον Γ. Γαρμπή) – YouTube

(2) (18-5-2013) Εκδ. “Ελεύθερος Τύπος” [Μια Νέα Συζήτηση Με Τον Γ. Γαρμπή] – YouTube

via (2) (18-5-2013) Εκδ. “Ελεύθερος Τύπος” [Μια Νέα Συζήτηση Με Τον Γ. Γαρμπή] – YouTube

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ: Σε τι μας χρειάζονται τα σύνορα;

Ο κοσμοπολιτισμός δεν ήταν ποτέ το αντίδοτο στον εθνικισμό. Αντίθετα η προέκτασή του. Εθνικισμός είναι η ταύτιση του έθνους με τα συμφέροντα μιας κρατούσας τάξης, μιας ολιγαρχίας που θέλει να επιβάλει την απολυταρχία της εντός και εκτός συνόρων. Παρά και ενάντια στον λαό. Ο εθνικισμός με τη μορφή του σωβινισμού και του τζινγκοϊσμού υπήρξε το λίκνο του ιμπεριαλισμού, της κατάκτησης και της αποικιοκρατίας.
Ο εθνικισμός ισοδυναμεί με τον επεκτατισμό των συμφερόντων της κρατούσας τάξης ενός έθνους σε βάρος του λαού εντός της χώρας και σε βάρος των άλλων εθνών. Κι επομένως ο εθνικισμός είναι η άρνηση του έθνους, η κατάλυση του έθνους, δηλαδή του κοινού δικαιώματος όλων και κυρίως της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών να διαμορφώνουν το κράτος εντός της εθνικής επικράτειας με βάση τα πιο θεμελιώδη και ζωτικά συμφέροντά τους.
Κοσμοπολιτισμός είναι η άρνηση του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης των εθνών, της αυτοδιάθεσης των πολιτών εντός της εθνικής τους επικράτειας. Είναι στην ουσία και στην πράξη το alter ego, η άλλη όψη του εθνικισμού, του σωβινισμού, του τζινγκοϊσμού. Υπήρξε εξαρχής η ιδεολογία ή το πρόσχημα του ιμπεριαλισμού και της αποικιοκρατίας. Το δικαίωμα του πολιτισμένου να εκπολιτίσει – όπως αυτός ορίζει τον πολιτισμό – με τη βία, την ανοιχτή ή συγκεκαλυμμένη επέμβαση και τον πόλεμο τα βάρβαρα έθνη.

via ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ: Σε τι μας χρειάζονται τα σύνορα;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ: Μπορεί να γίνει βιώσιμο το δημόσιο χρέος της Ελλάδας;

Ο Πίνακας που παραθέτουμε δείχνει το % των καθαρών αποταμιεύσεων (δηλαδή του περισσεύματος) επί του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών στην Ελλάδα σε σύγκριση με τον μέσο όρο της Ζώνης του Ευρώ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το συμπέρασμα είναι εξαιρετικά απλό. Όχι μόνο δεν περισσεύει τίποτε από το εισόδημα των νοικοκυριών στην Ελλάδα, αλλά αντίθετα ο οικογενειακός προϋπολογισμός παρουσιάζει ένα διαρκώς διευρυνόμενο έλλειμμα.

via ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ: Μπορεί να γίνει βιώσιμο το δημόσιο χρέος της Ελλάδας;