Category Archives: Άλλοι συγγραφείς

Ζίγκμουντ Μπάουμαν: δεν είναι κρίση, είναι αναδιανομή πλούτου

Εννοείτε ότι η πολιτική είναι τοπική, ενώ η εξουσία παγκόσμια…

Ακριβώς. Και ο πιο αδύναμος κρίκος δεν είναι η κοινότητα, η πόλη ή οποιαδήποτε άλλη μορφή τοπικότητας, αλλά το ίδιο το κράτος, που είναι παγιδευμένο μεταξύ δύο πυρών, του έθνους από τη μια και των αγορών από την άλλη.

Και οι πρωτοβουλίες που αναφέρατε γεννιούνται στο υπο-εθνικό επίπεδο. Οι θεσμοί του εθνικού επιπέδου (κόμματα, κυβέρνηση, βουλή κλπ.) δε μπορούν να αντεπεξέλθουν στη διπλή αυτή πίεση.

Οι πολίτες στην προσπάθεια τους να προστατευθούν από τις επιπτώσεις αυτών των ανώνυμων δυνάμεων της αγοράς, αντιδρούν με τον παραδοσιακό τρόπο, δηλαδή οργανώνονται με γνωστούς τους, γείτονες, με όλους αυτούς με τους οποίους αντιλαμβάνονται από κοινού πως η βελτίωση του τόπου τους θα έχει θετικό αντίκτυπο σε όλους και δεν είναι ανταγωνιστικό παιχνίδι με νικητές και ηττημένους.

via Ζίγκμουντ Μπάουμαν: δεν είναι κρίση, είναι αναδιανομή πλούτου

Advertisements

Porta Aurea, index

Παρακάτω ὑπάρχουν ἄρθρα γιὰ τὰ ἑξῆς θέματα:

(τὰ πιὸ πρόσφατα νέα θέματα ἔχουν τὶς ἡμερομηνίες τους σημαδεμένες μὲ κίτρινο χρῶμα. Οἱ πιὸ πρόσφατες ἀνανεώσεις προϋπάρχοντων θεμάτων ἔχουν τὴν ἡμερομηνία μὲ κόκκινους πλαγιαστοὺς αριθμούς)

Πάτησε τὸ θέμα στὸ ὁποῖο θέλεις νὰ μεταβεῖς

1ο Μέρος

Ἀγάπη (25/2/2007)

Ἀγνωστικισμὸς θεολογικὸς καὶ ἀγνωστικισμὸς θύραθεν (25/2/2007)

Αἰτιότητα καὶ ἀπροσδιοριστία (4/1/2007)

Ἀλλοτρίωση (28/8/2006)

Ἀνθρώπινα δικαιώματα (6/1/2007)

Ἀνοιχτὴ κοινωνία (25/2/2007)

Ἀνορθολογισμὸς καὶ ὀρθολογισμός (22/4/2006)

Ἀρχαιότητα, Μεσαίωνας Ἀναγέννηση (15/12/2009)

Αὐτογνωσία καὶ αὐθορμητικότητα (27/12/2006)

“Αὐτονομία” καὶ “Ἑτερονομία” τῆς κοινωνίας (17/8/2010)

Βία – Ἐπιθετικότητα – Ἰσχύς (22/1/2009)

Δεξιά-Αριστερά (19-6-2012)

Δέον καὶ Εἶναι, Ἐξουσιασμός, Ἐπιθυμία (21/9/2008)

 

 

2ο Μέρος

Δημοκρατία (ἄμεση-ἔμμεση) (10-12-2011)

Διάλογος (18/5/2009)

Διαφωτισμός (6/10/2008)

Δογματικὸς καὶ διαλλακτικός (15/7/2006)

Ἰσχὺς καὶ αὐτοσυντήρηση (30/12/2006)

Δίκαιο τοῦ δυνατότερου (10/8/2007)

Δύση (21/4/2007)

Ἐγώ, Ἄτομο, Πρόσωπο, Ταυτότητα (29/1/2009)

Ἔθνος, Ἐθνικισμός, Ἀντιεθνικιστές (6/11/2011)

 

 

3ο Μέρος

(συνέχεια τοῦ προηγούμενου) (18-11-2012)

Εἰρήνη καὶ ἐμπόριο (27/12/2006)

Ἐλευθερία (29/9/2015)

Ἐμφύλιος (8/6/2007)

Ἐξουσία (9/1/2007)

(Ἄμεση) δημοκρατία, (ἀντι)εξουσιασμὸς καὶ ἀντιεξουσιαστές (27/2/2007) 

Ἐπανάσταση καὶ ἀπελευθέρωση (27/6/2007)

Ἐπιστήμη (12/4/2009)

Ἐχθρός, Φίλος, Μισαλλοδοξία καὶ “Ἀποθεολογικοποίηση” (18/6/2010)

Θάνατος (28/4/2007)

Θεός (27/3/2009)

Θρησκεία (17/8/2010)

Ἰδεαλισμὸς καὶ ὑλισμός (28/4/2007)

Ἰδεολογία (28/6/2007)

Ἰσότητα- διαφορετικότητα (18/8/2010)

Ἡ Ἱστορία τῶν ἡττημένων εἶναι ἀντικειμενικότερη; (11/10/2005)

Κακό (24/7/2008)

Καπιταλισμός, οἱ ἐπιτυχημένοι καὶ ὁ “κι ἂν σοῦ κάτσει;” οὐδέποτε ἀποκτώμενος πλοῦτος τῶν ὑπόλοιπων (11/10/2005)

 

 

4ο Μέρος

Κομμουνισμός (10/6/2014)

Στὴ στάση- στὸ λεωφορεῖο (11/10/2005)

Λαὸς καὶ ἐλίτ (8/4/2008)

Μετανάστες (3/12/2010)

Μηδενισμός (18-10-2013)

Νεορθόδοξοι  (17/7/2010)

Νεοφιλελεύθερα (5/5/2011)

Οἰκολογικά (7/9/2008)

 

 

5ο Μέρος

Πνεῦμα, Γλώσσα, Νοηματοδότηση (15-2-2012)

Ποίηση (29/4/2006)

Τὸ Πολιτικό (17/6/2010)

Πολιτισμός (4-12-2011)

Πολυτονικό (25/5/2008)

Ρατσισμός (1/8/2014)

Σὲξ (11-10-2015)

Σκεπτικισμός (12/3/2007)

Συγγνώμη-Συγχώρεση-Ἐκδίκηση-Ἐνοχές (2/7/2007)

Σχετικισμός (5/12/2007)

Τέχνη (1/9/2006)

Φιλοσοφία (11/1/2009)

via Porta Aurea, index.

Μισέλ Λομπρό: «Απέναντι στην εξουσία χρειάζεται μια εποικοδομητική αναρχία» « ΦΤΟΥ ΞΕΛΕΦΤΕΡΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Προσχωρήσαμε στην ομάδα μαζί με τον Ζορζ Λαπασάντ γιατί συμφωνούσαμε με τις ιδέες του Καστοριάδη. Ο αυταρχισμός του όμως, που ήταν αντίθετος με τις γενικές αρχές του, μας έφερε σε σύγκρουση και τελικά η ομάδα διαλύθηκε… Εκείνη την εποχή υπήρχε μια τεράστια κυριαρχία του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Γαλλία και θεωρώ ότι η ομάδα μας συνέβαλε σημαντικά στο να επέλθει μια ρήξη με το Κ.Κ. -περισσότερο κι απ’ ό,τι με τη Δεξιά- αλλά και με τους Τροτσκιστές, παρόλο που πολλοί είχαν υπάρξει προηγουμένως Τροτσκιστές. Κυρίως όμως συνέβαλε στο να υπάρξει μια καινούργια άποψη της κοινωνίας, η άποψη του Καστοριάδη, για μια κοινωνία όπου θα υπάρχει αυτοδιαχείριση, συμμετοχή -άποψη η οποία έκτοτε αναπτύχθηκε αρκετά. Εγώ παραμένω συνδεδεμένος με αυτές τις ιδέες -δεν είναι δηλαδή ιδέες τις οποίες εγκατέλειψα αλλά, αντίθετα, ιδέες τις οποίες έχω έκτοτε εμβαθύνει.

via Μισέλ Λομπρό: «Απέναντι στην εξουσία χρειάζεται μια εποικοδομητική αναρχία» « ΦΤΟΥ ΞΕΛΕΦΤΕΡΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Eva Joly: Φτάνει με τη λιτότητα στην Ελλάδα | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα

Η Eva Joly είναι γνωστή για τους αγώνες της ενάντια στην διαφθορά. Άρχισε την δικαστικής της καριέρα το 1981. Χειρίστηκε σημαντικές υποθέσεις, μεταξύ άλλων την υπόθεση Elf, ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικο-οικονομικά σκάνδαλα της Γαλλίας. Το 1996 βάζει στη φυλακή τον πρώην πρόεδρο της Elf, Loik Le Floch-Prigent για υπεξαίρεση. Το 2002 γίνεται σύμβουλος της νορβηγικής κυβέρνησης στον τομέα της καταπολέμησης της διαφθοράς και του οικονομικού εγκλήματος σε διεθνές επίπεδο. Το 2005 δημιουργεί το «Δίκτυο» προστασίας των δικαστών που αγωνίζονται κατά της διαφθοράς. Το 2009 είναι σύμβουλος της ισλανδικής κυβέρνησης στον τομέα της έρευνας σχετικά με την κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος της Ισλανδίας. Η Eva Joly αγωνίζεται, επίσης, ενάντια στους φορολογικούς παραδείσους. Το 2009 εκλέχτηκε ευρωβουλευτής και είναι μέλος της Ομάδας τωv Πράσιvωv καθώς και πρόεδρος της Επιτροπής Ανάπτυξης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

via Eva Joly: Φτάνει με τη λιτότητα στην Ελλάδα | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα.

Boaventura de Sousa Santos – Homepage

Boaventura de Sousa Santos is Professor of Sociology at the School of Economics, University of Coimbra (Portugal), Distinguished Legal Scholar at the University of Wisconsin-Madison Law School and Global Legal Scholar at the University of Warwick.

He is Director of the Center for Social Studies of the University of Coimbra; Scientific Coordinator of the Permanent Observatory for Portuguese Justice and member of the Research Group Democracy, Citizenship and Law (DECIDe) of the Centre.

He has published widely on globalization, sociology of law and the state, epistemology, democracy, and human rights in Portuguese, Spanish, English, Italian, French and German.

via Boaventura de Sousa Santos – Homepage.

Simon Critchley – Wikipedia, the free encyclopedia

Simon Critchley (born 27 February 1960 in Hertfordshire) is an English philosopher currently teaching at The New School. He works in continental philosophy. Critchley argues that philosophy commences in disappointment, either religious or political. These two axes may be said largely to inform his published work: religious disappointment raises the question of meaning and has to, as he sees it, deal with the problem of nihilism; political disappointment provokes the question of justice and raises the need for a coherent ethics.

via Simon Critchley – Wikipedia, the free encyclopedia.

Hyman Minsky – Wikipedia, the free encyclopedia

Minsky proposed theories linking financial market fragility, in the normal life cycle of an economy, with speculative investment bubbles endogenous to financial markets. Minsky claimed that in prosperous times, when corporate cash flow rises beyond what is needed to pay off debt, a speculative euphoria develops, and soon thereafter debts exceed what borrowers can pay off from their incoming revenues, which in turn produces a financial crisis. As a result of such speculative borrowing bubbles, banks and lenders tighten credit availability, even to companies that can afford loans, and the economy subsequently contracts.

via Hyman Minsky – Wikipedia, the free encyclopedia.

Thomas Szasz – Wikipedia, the free encyclopedia

The struggle for definition is veritably the struggle for life itself. In the typical Western two men fight desperately for the possession of a gun that has been thrown to the ground: whoever reaches the weapon first shoots and lives; his adversary is shot and dies. In ordinary life, the struggle is not for guns but for words; whoever first defines the situation is the victor; his adversary, the victim. For example, in the family, husband and wife, mother and child do not get along; who defines whom as troublesome or mentally sick?…[the one] who first seizes the word imposes reality on the other; [the one] who defines thus dominates and lives; and [the one] who is defined is subjugated and may be killed.

via Thomas Szasz – Wikipedia, the free encyclopedia.

Τα διλήμματα της Αριστεράς – ΝΙΚΟΣ ΜΟΥΖΕΛΗΣ

Δύο είναι οι βασικοί παράγοντες που βάζουν την Αριστερά σε εξαιρετικά μειονεκτική θέση σήμερα. Πρώτον, το απότομο άνοιγμα των παγκόσμιων αγορών στη δεκαετία του ΄70. Δεύτερον, η ανισορροπία δύναμης μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας που η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση έχει δημιουργήσει. Αυτή η ανισορροπία βασίζεται στο ότι το κεφάλαιο (λόγω των νέων τεχνολογιών και του θεσμικού πλαισίου) έχει πολύ μεγαλύτερη κινητικότητα από την εργασία.

via Τα διλήμματα της Αριστεράς – TO BHMA.

“Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ” (Συζήτηση με τον JURGEN HABERMAS)

Εδώ: http://www.istame.gr/files/pdf/stoxasmoi1.pdf

Of Human Greed – Taylor interviews Harvey « Reinventing Labour

Like all good Marxists, Harvey revels in such contradictions and paradoxes. As he told me when I interviewed him after his talk, “I’m a dialectician. I believe in mining the contradictions that exist in a society and trying to use them in the course of progressive change. It’s a mode of thinking and explanation which is very easy to work with if you use it in such a way that people can relate to, rather than saying you have to read three volumes of Hegel or four volumes of Marx in order to be able to understand it. The structure of a good play like Hamlet has a dialectical structure. If it didn’t have one it would be very boring. And I find history and historical change fascinating for exactly the same reasons.”

via Of Human Greed – Taylor interviews Harvey « Reinventing Labour.

Η επανάσταση της βαρβαρότητας – Γιάννης Κιμπουρόπουλος

Θυμάστε τι απαντούσε η Ρόζα Λούξεμπουργκ στον Μπερνστάιν μέσω του κειμένου της «Μεταρρύθμιση ή επανάσταση»; «Δεν υπάρχει τέτοιο δίλημμα… Για τη σοσιαλδημοκρατία ο καθημερινός πρακτικός αγώνας για κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, για τη βελτίωση της θέσης του εργαζόμενου λαού και μέσα στα πλαίσια ακόμη του υφιστάμενου καθεστώτος, αποτελεί τον μοναδικό δρόμο καθοδήγησης της ταξικής πάλης του προλεταριάτου και επίτευξης του τελικού σκοπού, που είναι η κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας και η κατάργηση του συστήματος της μισθοδουλείας». Στην αποστροφή αυτή υπάρχει ήδη το αδρό περίγραμμα τόσο της μεταρρύθμισης όσο και της επανάστασης από τη σκοπιά των υποτελών τάξεων. Ωστόσο, και οι δύο όροι που εμπεριέχουν την αποδυνάμωση και ανατροπή της καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων έχουν στο πέρασμα του χρόνου υποστεί μια επικίνδυνη στρέβλωση.

Ολο εδώ: Η επανάσταση της βαρβαρότητας.

Grace Lee Boggs and Immanuel Wallerstein at the United States Social Forum: A Conversation

Grace Lee Boggs was one of the forces behind the Johnson-Forest Tendency, with autonomist Marxists (and humanists) C.L.R. James and Raya Dunayevskaya as well Cornelius Catoriadis.Text and all the video here